Protokoły z narad technicznych, produkcyjnych i Rady Zakładowej, związki zawodowe, akta normatywne własne, plany produkcyjne i techniczno-przemysłowe oraz ich realizacja, postęp techniczny, roczne sprawozdania finansowe, sprawozdania statystyczne, analizy ekonomiczne, kontrole zewnętrzne, inwestycje i remonty, karty taryfikacyjne, atestacja stanowisk pracowniczych, zasady pracy i płacy, sprawy bhp, księga służb.

Geneza firmy sięga 1882 r. kiedy Ernst Arnold założył w Ostrowie Wielkopolskim Fabrykę Machin dla Rolnictwa. W 1939 r. funkcjonowała ona jako Fabryka Maszyn Młyńskich Maximowicz, Szejner i Lesiński Spółka Jawna, która zajmowała się wyrobem, montażem i naprawą maszyn młyńskich oraz produkcją odlewów żelaznych. W czasie okupacji hitlerowskiej fabryka przeszła pod zarząd niemiecki, a część produkcji przeznaczono na potrzeby przemysłu zbrojeniowego. W styczniu 1945 r. przedwojenni właściciele Jan Szejner i Kazimierz Lesiński wznowili działalność firmy, ale już 5 października t.r. fabryka znalazła się pod zarządem państwowym, a orzeczeniem nr 29 Ministra Przemysłu i Handlu z 24 maja 1948 r. upaństwowiono ją (M.P., nr 58, poz. 351.). W 1948 r. zmieniono nazwę przedsiębiorstwa na Fabryka Maszyn Młyńskich i Odlewnia Żelaza, w 1951 r. Wielkopolskie Zakłady Mechaniczne, a w 1967 r. na Fabryka Maszyn i Urządzeń Przemysłu Spożywczego „Spomasz”. Początkowo firma podlegała Zarządowi Przemysłu Metalowego, a od 1952 r. Zarządowi Przemysłu Maszyn Rolniczych w Warszawie, następnie Kombinatowi Maszyn Zbożowo-Paszowych „Spomasz” w Bydgoszczy, a od 1981 r. Zjednoczeniu Przemysłu Maszyn Spożywczych w Warszawie. W czasie nacjonalizacji zakład zatrudniał 132 pracowników i składał się z 5 działów: odlewni, ślusarni, działu mechanicznego, stolarni i modelarni. W latach 1950-1959 fabrykę poddano rozbudowie, dzięki czemu 5-krotnie zwiększono produkcję. Kolejne rozbudowy i modernizacje przeprowadzano w latach 1966-1972 i 1977-1982. W 1966 r. zakład zatrudniał 391, w 1981 r. 668, a w 1994 r. 392 pracowników. Przykładowo w 1981 r. zakład produkował maszyny i urządzenia dla przemysłu zbożowego-młynarskiego i paszowego (wcześniej także dla przemysłu mięsnego np. kutry do mięsa i krajalnice do słoniny). Podstawową grupą wyrobów były urządzenia do transportu zbóż (przenośniki łańcuchowe i kubełkowe) oraz maszyny i urządzenia do rozdrabniania (mlewniki walcowe, krajalnice walcowe do kan oraz walce młyńskie). W tym czasie łącznie wyprodukowano 7100 ton urządzeń o wartości 376 mln zł, z których 43% przysporzył eksport, głównie do krajów III świata. 29 grudnia 1995 r. przedsiębiorstwo przekształcono w jednoosobową spółkę Skarbu Państwa pn. Fabryka Maszyn Spożywczych „Spomasz” S.A. w Ostrowie Wielkopolskim (od 2003 r. FP „Spomax” S.A.). W 1996 r. 60% akcji zostało wniesionych do Narodowych Funduszy Inwestycyjnych, a w 2000 r. pakiet kontrolny przejęła firma FP Engineering Ltd.