Państwowy Zespół Ognisk Wychowawczych powstał w 1956 roku na mocy Zarządzenia Ministra Oświaty z dnia 7 sierpnia 1956 r. (Nr Op. 1-2808/56) w sprawie statutu Państwowego Zespołu Ognisk Wychowawczych (PZOW). Państwowy Zespół Ognisk Wychowawczych był instytucją wychowawczo-opiekuńczą, powołaną do życia w celu kontynuowania i rozwijania pod kierunkiem Kazimierza Lisieckiego systemu wychowawczego, wypracowanego przez niego w ciągu 38-letniej działalności wychowawczo-opiekuńczej w Ogniskach byłego Towarzystwa Przyjaciół Dzieci Ulicy i – po upaństwowieniu – w upaństwowionych Ogniskach w Warszawie i w Świdrze. PZOW obejmowało swoją działalnością dzieci i młodzież stale lub czasowo w nim zamieszkałe i dochodzące w wieku od 7 lat – w razie potrzeby aż do pełnego usamodzielnienia. Zadaniem PZOW było wychowywanie na dobrych obywateli Polski Ludowej dzieci i młodzieży, którym groziło wykolejenie moralno-społeczne lub które wykolejeniu temu częściowo uległy na skutek braku opieki lub na skutek niewłaściwych warunków wychowania w domu rodzicielskim, jednoczesnym oddziaływaniem na rodziców lub opiekunów w kierunku pogłębienia poczucia ich moralnej i materialnej odpowiedzialności za wychowanie tych dzieci. Na czele PZOW stał Dyrektor Naczelny mianowany w latach 1956-1983 przez Ministra Oświaty, a od 1984 r. przez Kuratorium Oświaty i Wychowania. W skład PZOW wchodziły: 1) Ognisko „Praga” - założone w 1933 r. przez Towarzystwo Przyjaciół Dzieci Ulicy, przejęte przez PZOW w 1956 r. (istnieje nadal). 2) Ognisko „Świder” – założone w 1945 r. przez Towarzystwa Przyjaciół Dzieci Ulicy, przejęte przez PZOW w 1956 r. (w składzie do 2002 r.). 3) Ognisko „Muranów” – założone w 1957 r. (istnieje nadal). 4) Ognisko „Gdynia” – założone w 1959 r. (w składzie PZOW do 1986 r.). 5) Ognisko „Starówka” – założone w 1964 r. (istnieje nadal). 6) Galeria Sztuki Dzieci i Młodzieży- założona w 1972 r. i istniała do 1992 r. w budynku Starej Prochowni. 7) Ognisko „Sopotnia” – założone w 1976 r. i istniało do 1982 r. 8) Ognisko „Jelonki” - założone w 1976 r. i istniało do 1978 r. 9) Filia Szkoły Podstawowej Nr 283, ul. Stara 4 w Ognisku „Starówka”- założona 1978 r. i istniała do 1981 r. Działała pod patronatem Instytutu Matki i Dziecka, a przeznaczona była dla dzieci neurotycznych i zagrożonych demoralizacją. 10) Szkoła ogniskowa dla dzieci zdolnych ale z problemami wynikającymi z zaniedbań środowiskowych, zwana Ogniskową Akademią Umiejętności i sukcesu. Powstała w roku 1981 na terenie Ogniska „Świder”. 11) Pogotowie Rodzinne dla ofiar przemocy domowej przy ul. Witoszyńskiego 1 – założone 1983 r. i istniało do 1989 r. W roku 1959 powstaje baza dla obozów letnich i zimowych w Ośrodku Górskim w Sopotni Wielkiej koło Żywca (istnieje nadal). W Ogniskach przebywali tylko chłopcy, dopiero w latach 1965 - 1971 Ognisko „Muranów przeznaczono tylko dla dziewcząt. Państwowy Zespół Ognisk Wychowawczych po śmierci Kazimierza Lisieckiego (8.12.1976 r.) w roku 1978 otrzymuje imię Kazimierza Lisieckiego „Dziadka”. Z inicjatywy Marii Łopatkowej powstaje Komitet Ochrony Praw Dziecka, działający w budynku Starej Prochowni w latach 1981-1993.