Dokumenty własnościowe do dóbr rządowych i prywatnych : Antoniów, Bedlenko, Bedlno, Białków, Gowarczów, Jachimowice, Końskie Wielkie, Korytków, Lipa, Machory, Mnin, Niekłań, Pianów, Radoszyce, Rączka, Skąpe, Stąporków, Sworzyce, Łapczyna Wola, Dobromierz, Bobrowniki, Jakuszyce, Przybyszowy. W aktach tych występują tabele wsi powiatu koneckiego gminy Pianów, Miedzierza, Radoszyce, Gowarczów, miasta Końskie oraz wsi powiatu opoczyńskiego gminy Machory. Ponadto znajdują się tu wykazy właścicieli i wierzycieli, numery hipotek,, plany osad, dóbr , gruntów dworskich, lasów, plan zakładów górniczo hutniczych Staporków z 1909 roku , statut Towarzystwa Akcyjnego Zakładów Górniczo Hutniczych i fabryk w Stąporkowie z 1912 roku jak również legaty dla szpitala w Bedlnie i kościoła w Niekłaniu Wielkim, rejestry pomiarów majątków Nieświń, Pianów Końskie Wielkie sygn.1-50

Na mocy Kodeksu Napoleona i związanych z nim przepisów dotyczących ustawodawstwa hipotecznego powołano najpierw w 1808 roku metrykantów przy Trybunałach Cywilnych, a w 1809 roku powiatowych i departamentowych konserwatorów hipotek, którzy mieli utrzymywać księgi hipoteczne dla dóbr ziemskich. Polskie prawo o ustaleniu własności dóbr nieruchomych, o przywilejach i hipotekach wprowadzono 26 kwietnia 1818 roku. Regulacja dóbr była obowiązkowa i miała zastosowanie do większej własności ziemskiej i nieruchomości w miastach wojewódzkich. Zakończenie jej przypadać miało na 1 stycznia 1825 roku. W 1825 roku zmieniono prawo hipoteczne, przy sądach utworzono urzędy hipoteczne które miały przyjmować wpisy dotyczące nieruchomości. Każda nieruchomość posiadała odrębną księgę hipoteczną składajacą się z księgi umów wieczystychw zbioru dokumentów i wykazu hipotecznego. Ustawodawstwo hipoteczne, bez większych praktycznie zmian, przetrwało do 1 stycznia 1947 roku.