sprawy dotyczące sprzedaży i kupna terenów, m.in.w okolicach Heidekrug, Reszla, Ornety, Gołdpi, Wehlau, Węgorzewa, Olecka, Kalgen, Darkehmen, muzeum regionalne, Prowincjonalne Sanatorium i Zakład Opieki w Prabutach, Ośrodek dla dzieci niewidzących w Królewcu 1882-1931 sygn.1-75; gratulacje z okazji jubileuszy króla, pobyt króla w Królewcu 1879-1910 sygn. 76-86; edycja korespondencji Asverus von Brandt 1904-1904 sygn. 87-89; protokoły posiedzeń 1880-1931 sygn. 90-104; zmiany statutu 1923-1925 sygn. 105-106; materiały na posiedzenia Wydziału Prowincjonalnego – 110-113,116,129,131; zakład poprawczy w Tapiewie – 117; wizyta cesarza Wilhelma II w Królewcu - 118

Na mocy nowego regulaminu dla prowincji z 29 czerwca 1875 r. nastąpiła reorganizacja samorządu prowincji. Zlikwidowany został sejm stanowy, a w jego miejsce utworzono Sejm Prowincjonalny, będący reprezentacją przedstawicieli wybieranych przez sejmiki powiatowe. Ponadto powołano Wydział Prowincjonalny [Provinzialausschuß], który miał za zadanie opracowanie projektów uchwał sejmu oraz nadzorował ich wprowadzanie. Administrował także ogółem spraw sejmu. W skład Wydziału wchodził przewodniczący, którym z urzędu był starosta krajowy, oraz określona przez statut prowincji liczba członków, nie mniej niż 7 a nie więcej jak 13, oraz ich zastępców. Przewodniczący i członkowie Wydziału byli wybierani na okres 6 lat. Postanowienia zapadały większością głosów. Zakres kompetencji Wydziału ograniczał się do przygotowania i opiniowania projektów prawa miejscowego oraz nadzoru nad jednostkami pomocy społecznej, m.in. nad Domem Opieki i Resocjalizacji w Tapiawie (Provinzialbesserungsanstalt und Landespflegunsanstalt un Tapiau), Zakładem Psychiatrycznym w Allenbergu (Provinzialheil-und Pflegeanstalt in Allenberg), Zakładem Psychiatrycznym w Kortowie (Provinzialheil-und Pflegeanstalt in Kortau bei Allenstein), Zakładem dla Głuchoniemych w Królewcu (Taubststummenanstalt in Königsberg), Prowincjonalnym Zakładem dla Głuchoniemych w Reszlu (Provinzial-Taubstummenanstalt in Roessel), Prowincjonalnym Zakładem dla Głuchoniemych w Tylży (Provinzial-Taubstummenanstal in Tilsit), Szpitalem Chorób Zakaźnych w Pruskiej Iławce (Das Wilhelma Augusta Siehenhaus in Preussischer Eylau), Instytutem Położniczym w Gąbinie (Die Provinzialhebammenlehranstalt in Gumbinnen), Szpitalem w Lipniku-Królewcu (Das Löbenichtsches Hospital in Königsberg), Zakładem Wychowawczym Schrödera w Gropiszkach (Schrödersche Provinzialerziehungsanstalt in Gropischen). Sprawował także bezpośrednio nadzór nad starostą krajowym. Na podstawie ustawy o podziale prowincji Prusy z 19 marca 1877 r. (Gesetz, betreffend die Theilung der Provinz Preußen vom 19 März 1877 – GS. S. 107) została ona podzielona na dwie prowincje: 1) Prusy Wschodnie, w skład której wchodziły powiaty z Rejencji Królewieckiej i Rejencji Gąbińskiej; 2) Prusy Zachodnie, w skład której wchodziły powiaty Rejencji Kwidzyńskiej i Rejencji Gdańskiej. Zmiany w zarządzie prowincji przyniosły przepisy z 1932 r. wprowadzone przez komisaryczny rząd Franza von Papena. Według zarządzenia z 3 września 1932 r. nadprezydent został przedstawicielem rządu w prowincji i czuwał nad jej politycznym, gospodarczym, socjalnym i kulturowym rozwojem, a także nad prawidłowym funkcjonowaniem administracji, prawa oraz władzy państwowej. W tym celu miał prawo pouczania urzędów i wydawania zarządzeń mających przeciwdziałać negatywnym sytuacjom. Urzędnik ten był również przewodniczącym rady prowincji. Przepisy te jednocześnie zlikwidowały samodzielność administracji szkolnej i rolniczej.

korekta daty zespołu (spis roboczy sygn. 78 i 84); przesunięcie 18 j.a. do zespołu nr 7 (sygn.5/107-109, 114-115, 119-128, 130, 132, 133 do zespołu nr 7/ sygn.550-567)