Sprawy ogólnogospodarcze budynków sądowych, zamku, więzienia w Olsztynie, budowa szkół w poszczególnych miejscowościach powiatów Olsztyn, Biskupiec, Reszel i Nidzica, sprawy budowlane w nadleśnictwie, normy budowlane, budownictwo typowe - rysunki, młyny, 1832-1937 sygn. 1-32 dokumentacja techniczna - budynków szkolnych w powiecie olsztyńskim: w Bukwałdzie, Dercu, Gryźlinach, Jonkowie, Lamkowie, Marcinkowie, Nikielkowie, Nowym Marcinkowie, Chaberkowie, Nowych Włókach, Pęglitach, Prejłowie, Redykajnach, Różnowie, Spręcowie, Szałstrach, Tuławkach, Wipsowie, Wyrandach, Zieleniaku; w powiecie reszelskim: Biesowie, Czerwonce, Franknowie, Kępie Tolnickiej, Klewnie, Kominkach, Kramarzewie, Najdymowie, Raszągu, Sątopach-Samulewie, Zabrodziu, Troszkowie; plany budowy mieszkań w Barczewie, mieszkania dla nauczyciela w Dajtkach i w Dąbrowie, stodoły w Przykopie 1865-1941 sygn.33-75

Państwowa administracja budowlana w Niemczech w XIX i XX wieku (do 1945) dzieliła się na: urzędy budownictwa naziemnego (wysokiego) oraz wodnego. Po wielokrotnych reformach urzędy budownictwa naziemnego zostały podporzadkowane w 1878 r. ministerstwu robót publicznych, a melioracyjne (zwane później administracją urządzeń rolnych) - ministerstwu rolnictwa. Pruska państwowa administracja budownictwa naziemnego podlegała od 1 IV 1920 r. wydziałowi budownictwa naziemnego ministerstwa spraw wewnętrznych za wyjątkiem policji budowlanej i taniego budownictwa mieszkaniowego. Te ostatnie podporządkowano ministerstwu opieki społecznej. Do kompetencji urzędów budownictwa naziemnego należało techniczne przygotowanie albo współdziałanie przy wykonastwie jak również przy utrzymaniu budowli wszystkich pruskich resortów, jeśli nie miały one własnych organów odpowiadajacych za te sprawy. Na szczeblu prowincji sprawy państwowej administracji budownictwa naziemnego zostały podporządkowane prezesom rejencji. Ich kompetencje w tej dziedzinie, a zwłaszcza nadzór służbowy nad nimi, regulowała instrukcja rządowa dla rejencji z 23 X 1817 r. i następne. Kierowanie lokalnymi sprawami z zakresu budownictwa wysokiego należało do państwowych urzędów budownictwa naziemnego działających na obszarze danej rejencji. Zakłady techniczne budownictwa (zwłaszcza wodnego) znajdowały się pod kierownictwem urzędników technicznych budownictwa. Krajowy Urząd Budownictwa Naziemnego zatwierdzał projekty i nadzorował państwowe przedsięwzięcia zwłaszcza w zakresie budowy dróg krajowych i powiatowych a także budowę budynków urzędów, sądów, więzień etc. Podlegały mu powiatowe inspektoraty budownictwa naziemnego. Wydziały powiatowe (Kreisausschüsse) musiały uzgadniać z nim projekty i budowę dróg powiatowych etc. W drugiej ćwierci XIX w. sprawy budownictwa państwowego w powiecie nadzorował Kreisbaumeister-powiatowy majster ds. budownictwa. Jego biuro zostało przekształcone w połowie tego wieku w Kreisbauamt-powiatowy urząd ds. budownictwa. Od około 1860 r. kierownik tego urzędu zwał się Kreisbauinspektor-powiatowy inspektor ds. budownictwa. Po roku 1866 urząd przemianowano w Kreisbauinspektion-powiatowy inspektorat budownictwa. W 1910 r. jego nazwę zmieniono na Hochbauamt-wyższy urząd ds. budownictwa (nazwa przetrwała do 1944 r.), podlegał on krajowemu urzędowi budownictwa.