Akta przechowywane obecnie w AGAD to fragmenty dokumentacji kancelarii zarządu oraz jego wydziałów: Gospodarczego, Budowlanego i Obrachunkowego. Występują tu, obok korespondencji i dokumentów finansowych także plany obiektów i inna dokumentacja techniczna. Akta stanowią cenne źródło do dziejów budowy dróg, mostów na przełomie XIX i XX wieku w Królestwie Polskim, a także z okresu I wojny światowej na ziemiach Litwy, Białorusi i Wołynia, które wówczas stanowiły zaplecze frontu wojennego dla armii carskiej. Dokumenty zawierają spisy pracowników i robotników oddziału drogowego, materiały dot. werbunku pracowników i robotników drogowych, listy płac robotników, urzędników i inżynierów, kosztorysy, wyceny remontu dróg i mostów, sprawozdania z kontroli robót drogowych, zapotrzebowania na kredyty i materiały budowlane; są tu również akta dot. budowy linii kolejki wąskotorowej czy fabryk klinkieru w Królestwie Polskim. Ponadto: materiały dot. kontroli finansowo-rachunkowych i rozliczenia finansowe oraz dokumenty do budowy mostów na Wiśle w Górze Kalwarii, Jabłonnie, Karczewie, na Bugu, Dnieprze i Berezynie, akta tyczące się naprawy wałów ochronnych na Wiśle i inne.

Zarząd Komunikacji utworzono w Królestwie Polskim w 1840 r., a późniejsze reorganizacje nie zmieniły jego zasadniczych kompetencji i terenu działania. W l. 1840-1867 urząd funkcjonował pod nazwą Zarząd Komunikacji w Królestwie Polskim z siedzibą w Warszawie. Do władz Zarządu Komunikacji należeli zarządzający komunikacjami, dyrektor zarządu i inspektorzy generalni. Do uprawnień Zarządu należały sprawy budowy dróg i mostów, uspławniania i zabezpieczania brzegów rzek, zwierzchnie kierownictwo robót i służby inżynierskiej w kraju, administrowanie funduszami dróg i spławów, przyjmowanie skarg i zażaleń dot. budownictwa lądowego i wodnego, oraz kontrola stanu komunikacji w kraju. Poza ww. zadaniami, w czasie wojny do urzędu należało udzielanie pomocy w zakresie zapewnienia komunikacji dla przemarszu wojsk i zaopatrzenia. W 1867 r. w miejsce Zarządu Komunikacji utworzono XI Okręg Komunikacji zwany Warszawskim Okręgiem Komunikacyjnym, z oddzielną administracją zrównaną z innymi zarządami okręgowymi, podporządkowany Ministerstwu Komunikacji w Cesarstwie. Jego siedziba znajdowała się w Warszawie; dopiero po ewakuacji w 1915 r. nastąpiły zmiany: terenem działania stały się gubernie: mohylewska, mińska, witebska, grodzieńska, wileńska i kowieńska, a siedzibę przeniesiono do Mohylewa, gdzie Zarząd zakończył działalność. .

stan zachowania zespołu nie do ustalenia.