Projekt planu gospodarczego na rok 1952 w zakresie szkolnictwa zawodowego, 1951, sygn. 1, Sprawozdania Dyrektora Szkoły, 1956-1966, sygn. 2, Książka kontroli i wizytacji szkoły, 1962-1976 [1977, 1984-1985], sygn. 3, Książki protokołów Rady Pedagogicznej, 1959-1961, 1967-1970, 1973-1974, sygn. 4-7, Analiza pracy polityczno-wychowawczej w szkołach resortu Ministerstwa Poczt i Telegrafu i wytyczne do niej ze szczególnym uwzględnieniem zajęć pozalekcyjnych, 1954, sygn. 8, Plany hospitacji Dyrektora Technikum na lata 1958-1960, 1958-1959, sygn. 9, Ramowy plan pracy dydaktyczno-wychowawczej w roku szkolnym 1959/60, 1959, sygn. 10, Przejściowe plany nauczania, arkusze zatrudnienia nauczycieli, przydział czynności nauczycieli, 1954-1962, sygn. 11, Plany pracy Technikum Łączności w Przemyślu w latach 1964-1966, sygn. 12, Wykazy personelu pedagogicznego i administracyjnego, 1953-1955, sygn. 13, Ewidencja pieczęci, 1957-1960, 1964-1976, sygn. 14, Kronika Technikum Łączności - Klasa IIIa, 1966-1968, sygn. 15, Katalogi klasyfikacyjne, 1951-1958, sygn. 18-21, Zbiory arkuszy ocen (zestawienia) uczniów klas I-IV z roku szkolnego 1959/60 oraz arkusze ocen (indywidualne) uczniów, którzy przerwali naukę w roku szkolnym 1959/60, 1958-1960, sygn. 24, Protokoły egzaminów dojrzałości wraz z załącznikami, 1952-1959, 1961-1976, [2002], sygn. 16, 17, 23, 26, 28, 30, 32, 34, 36, 38, 40, 42, 44, 46, 48, 50, 52, 54, 56, Arkusze ocen absolwentów oraz arkusze ocen uczniów, którzy przerwali naukę, 1958-1975, [2000], sygn. 22, 25, 27, 29, 31, 33, 35, 37, 39, 41, 43, 45, 47, 49, 51, 53, Arkusze ocen słuchaczy Policealnego Studium Zawodowego i absolwentów Liceum Ekonomicznego z roku szkolnego 1975/76 oraz arkusze ocen uczniów, którzy przerwali naukę w roku szkolnym 1975/76, 1970-1976, sygn. 55, Zespół Szkół Łączności w Przemyślu - charakterystyka obiektów szkolnych i podstawowe dane o placówce, 1976, sygn. 57, Protokół zdawczo-odbiorczy spisany w związku z przekazaniem obowiązków Głównej Księgowej w Zespole Szkół Łączności w Przemyślu, 1976, sygn. 58, Instrukcje i normy dotyczące wyposażenia szkół w pomoce naukowe, sprzęt gimnastyczny, sportowy, meble oraz ich stanu sanitarnego, 1953-1955, sygn. 59, Sprawozdania powizytacyjne i pokontrolne oraz sprawozdania z wykonania zaleceń powizytacyjnych i pokontrolnych, 1954, 1956, 1958-1959, 1961-1962, sygn. 60, Kwartalne zestawienia wyników nauczania według poszczególnych klas, 1956-1959 sygn. 61, Plany i programy nauczania, przydziały nauczycieli do pracy w komisjach przedmiotowych, wskazówki dotyczące wychowania młodzieży i współpracy z rodzicami, 1958, 1961-1964, sygn. 62, Regulamin w sprawie zasad przyznawania przechodniego proporca dla przodującej klasy, 1958, sygn. 63, Sprawozdania statystyczne, 1958-1960, sygn. 64-67, 69, Sprawozdanie z praktyk produkcyjnych odbytych przez uczniów w roku szkolnym 1958/1959, 1959, sygn. 68, Instrukcje, wytyczne i uchwały władz i jednostek nadrzędnych dotyczące zakładowych komitetów opiekuńczych nad szkołami, realizacji w szkołach prac społecznie użytecznych oraz rozwoju kultury fizycznej i turystyki, 1960, sygn. 70, Protokół z konferencji plenarnej za I okres roku szkolnego 1961/1962 odbytej dnia 24.11.1961 roku, sygn. 71, Pismo do Komitetu Powiatowego PZPR w Przemyślu wyjaśniające przyczynę opóźnienia w nadesłaniu żądanych materiałów i wykazów, 1961, sygn. 72, Sprawozdania miesięczne z wykonania dochodów i wydatków budżetowych, 1961-1962, sygn. 73, Pismo do Kuratorium Okręgu Szkolnego w Rzeszowie w sprawie zwiększenia preliminarza budżetowego na rok 1962, 1962, sygn. 74, Uchwała Podstawowej Organizacji Partyjnej PZPR i Rady Pedagogicznej określająca zadania szkoły w jej poważniejszych kierunkach działalności dydaktyczno-wychowawczej, 1964, sygn. 75.

W roku szkolnym 1951/52, w wyniku przeniesienia Technikum Pocztowego w Rzeszowie, rozpoczęło swoją działalność Technikum Pocztowe w Przemyślu. Zostało ono powołane zarządzeniem Centralnego Urzędu Szkolenia Zawodowego z dnia 30 sierpnia 1951 r. i podlegało Ministerstwu Poczt i Telegrafów w Warszawie. Utworzenie szkoły zostało zainicjowane przez Ministerstwo Poczt i Telegrafów w porozumieniu z Dyrekcją Okręgu Poczty i Telekomunikacji w Krakowie, w związku ze zwiększonym zapotrzebowaniem na wykwalifikowanych pracowników pocztowych. Przemyśl jako miasto był wówczas słabo rozwinięty przemysłowo, więc jedyną możliwością jego rozwoju była rozbudowa szkolnictwa zawodowego. Technikum Pocztowe miało służyć nie tylko młodzieży lokalnej, ale i społeczeństwu z całego województwa rzeszowskiego i innych województw. Ponadto Miejska Rada Narodowa w Przemyślu zobowiązała się przydzielić odpowiedni budynek na pomieszczenia dla szkoły. Siedzibą Technikum Pocztowego był dwupiętrowy budynek przy ulicy Jana Kilińskiego 10 w Przemyślu, w którym przed rokiem 1939 działało Prywatne Liceum Handlowe, a później Szkoła Dokształcająca. Początkowo w budynku mieściła się szkoła razem z internatem. Pierwszym dyrektorem Technikum Łączności był Adam Kratochwil, który pełnił równocześnie funkcję dyrektora w Technikum Finansowym w Przemyślu. Z placówki tej przeniesiono także do pracy w Technikum Pocztowym trzech nauczycieli. Następnie od 1952 roku funkcję dyrektora pełnił Władysław Wesołowski. W 1955 roku, dekretem z dnia 11 marca, nastąpiła zmiana nazwy dotychczasowego urzędu Ministra Poczt i Telegrafów na Ministerstwo Łączności. Wraz z tym faktem zmieniła się również nazwa szkoły na Technikum Łączności, podlegające od tej pory pod Ministerstwo Łączności. Sytuacja ta trwała do roku 1957, w którym Technikum Łączności zostało przekazane pod nadzór i finansowanie Kuratorium Okręgu Szkolnego w Rzeszowie. W roku szkolnym 1956/57 udało się szkole pozyskać dodatkowy budynek - sąsiednią willę pod numerem Kilińskiego 12, do której przeniesione zostały w pierwszej kolejności sypialnie internatu żeńskiego, a później po dobudowaniu niewielkiego skrzydła - kuchnia i jadalnie. Przez cały ten okres szkoła przyjmowała dużą ilość uczniów, nie tylko z województwa rzeszowskiego, ale także z województw kieleckiego, lubelskiego, krakowskiego. W dalszym ciągu miała jednak niewystarczającą ilość łóżek w internacie, nie posiadała szatni, sali gimnastycznej, świetlicy i boiska sportowego. Wciąż za mało było sal lekcyjnych, a zajęcia odbywały się na dwie zmiany do późnych godzin wieczornych. Dyrekcja przez cały czas starała się o dalsze poszerzanie bazy lokalowej dla szkoły. W 1959 roku szkoła otrzymała dodatkowy budynek byłych Państwowych Zakładów Zbożowych do adaptacji na internat lub sale szkolne. Przekazała go jednak Zasadniczej Szkole Zawodowej, a ostatecznie został przeznaczony dla nowego Technikum Mechaniczno-Elektrycznego. W 1964 roku po odejściu z posady dyrektora Władysława Wesołowskiego jego funkcję przejął mgr Zdzisław Konieczny, który od 1955 roku był nauczycielem historii w Technikum Łączności. W 1965 roku na kolejny budynek dla szkoły została wydzierżawiona działka przy ulicy Kilińskiego 6, którą ostatecznie szkoła wykupiła w 1971 roku i urządziła na niej boisko szkolne. W roku szkolnym 1965/66, w wyniku najmu od Zgromadzenia Służebnic Najświętszego Serca Jezusowego w Przemyślu, w budynku przy ul. Pelczara 16, szkoła dostała pomieszczenia na internat męski. W czerwcu tego samego roku szkolnego Technikum Łączności zakupiło kolejną parcelę przy ulicy Kilińskiego 8, w celu urządzenia własnych warsztatów. Ostatecznie budynek został przeznaczony na dodatkowe pomieszczenia internatu żeńskiego. W 1967 roku Technikum Łączności otrzymało imię Obrońców Poczty Gdańskiej oraz odbyło się pierwsze ślubowanie do ufundowanego przez samych uczniów sztandaru. Technikum rozpoczęło pracę w 1951 roku w oparciu o dwa programy: dwuletni na podbudowie IX klasy Liceum Ogólnokształcącego i trzyletni na podbudowie VII klasy szkoły podstawowej. W tym też roku prowadzono nabór do dwóch klas. W roku szkolnym 1952/53 po zmianach organizacyjnych nabór był prowadzony tylko na podbudowie klasy VII szkoły podstawowej. Przedłużono również okres nauki w technikum z trzech do czterech lat. W wyniku tych zmian w roku szkolnym 1954/55 egzamin dojrzałości nie odbył się. W roku szkolnym 1959/60 również nie przeprowadzono egzaminu dojrzałości, ponieważ nauka w Technikum została przedłużona do lat pięciu. Po reformie szkolnictwa wprowadzającej ośmioklasową szkołę podstawową, od roku szkolnego 1967/68, okres nauki w technikum został skrócony do lat czterech. Technikum Pocztowe początkowo kształciło uczniów w specjalności eksploatacja pocztowa. Wśród młodzieży uczęszczającej na zajęcia przeważały dziewczęta. Dwukrotnie udało się zorganizować Technikum Telekomunikacyjne. W roku szkolnym 1953/54 o wydziale łączenia i w 1965/66 o specjalności teletechnika łączenia, które skupiały co raz więcej uczniów płci męskiej. W ostateczności z powodu braku bazy na pracownie zostały one rozwiązane, a uczniowie przeniesieni do innych placówek. W aktach zespołu można znaleźć także wzmianki o kierunku administracja pocztowa. W ramach kształcenia uczniowie szkoły podejmowali praktyki związane z przyszłym zawodem. Odbywały się one w placówkach pocztowych oraz w obwodowych urzędach pocztowo-telekomunikacyjnych. Uczniowie mieli również przyznawane stypendia państwowe, a młodzieży z odległych miejscowości szkoła zapewniała miejsce w internacie własnym lub innych szkół. Szkoła kształcąc przyszłych pracowników poczty posiadała od 1958 pracownię pocztową na kształt urzędu pocztowego, w pełni wyposażoną w sprzęt pocztowy, a od 1960 roku salę maszyn do pisania. Od 1952 roku miała bibliotekę oraz wiele gabinetów tematycznych. W placówce działały liczne organizacje szkolne. Były to: Związek Młodzieży Polskiej, Drużyna Związku Harcerstwa Polskiego, Związek Młodzieży Socjalistycznej, Polski Czerwony Krzyż, Liga Obrony Kraju, Szkolne Koło Przyjaciół Związku Radzieckiego, Szkolna Kasa Oszczędności. W rożnych okresach istnienia szkoły działało również wiele zespołów (chóralny, muzyczny, taneczny, recytatorski) i kół naukowych (matematyczne, historyczne), radiowęzeł, kilka kółek zainteresowań (Koło Młodych Łącznościowców, fotoamatorów, esperantystów, filatelistów, kroju i szycia), a także Szkolny Klub Sportowy „Zryw”. Począwszy od roku szkolnego 1967/68 szkoła zmieniła nazwę na Liceum Ekonomiczne nr 2. Dawną nazwą i pieczęciami posługiwała się jednak do końca 1971 roku. Od powstania szkoły do 1972 roku szkoła miała 1042 absolwentów, którzy uzyskali dyplom dojrzałości i mogli podjąć pracę w wielu placówkach pocztowych na terenie całego kraju. W roku szkolnym 1975/76, oprócz uczniów Liceum, szkoła kształciła słuchaczy Policealnego Studium Zawodowego o dwóch kierunkach: eksploatacji pocztowej oraz bezpieczeństwa i higieny pracy. W tym też roku szkolnym jej nazwa brzmiała: Zespół Szkół Łączności w Przemyślu. W następnym roku szkolnym 1976/77, szkoła została połączona z Zespołem Szkół Zawodowych Centralnego Związku Spółdzielczości Pracy w Przemyślu. Utworzona w wyniku tej reorganizacji placówka posługiwała się nazwą Zespół Szkół Zawodowych nr 2 Centralnego Związku Spółdzielczości Pracy w Przemyślu. W jej oddziałach przy ulicach Kilińskiego i Tarnawskiego uczyli się uczniowie Technikum, Liceum Ekonomicznego, Zasadniczej Szkoły Zawodowej i Policealnego Studium Zawodowego. Przed rozpoczęciem roku szkolnego 1976/77 dotychczasowy dyrektor Zespołu Szkół Łączności mgr Zdzisław Konieczny odszedł ze stanowiska, a funkcję dyrektora Zespołu Szkół Zawodowych nr 2 Centralnego Związku Spółdzielczości Pracy objął mgr Jerzy Pilch. Źródła i opracowania: Archiwum Państwowe w Przemyślu, zespół nr 1837 Zespół Szkół Łączności w Przemyślu, sygn. 2, 15, 18, 55. Archiwum Państwowe w Przemyślu, zespół nr 1838 Zespół Szkół Odzieżowych i Elektronicznych w Przemyślu, sygn. 22, 179. Archiwum Państwowe w Przemyślu, zespół nr 1414 Teki doktora Zdzisława Koniecznego, sygn. 274. Z. Konieczny, Technikum Łączności im. Obrońców Poczty Gdańskiej w Przemyślu (1951-1972), Przemyśl 1973. Dziennik Ustaw Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej rok 1955, nr 12, poz. 70. Dziennik Ustaw Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej rok 1961, nr 32, poz. 160.