Organizacja i działalność cechu: statuty, księga protokołów, zaproszenie na posiedzenie nadzwyczajne Zarządu cechu, ustanowienie Komisarycznego Zarządu Cechu szewców i cholewkarzy w Żywcu, sprawozdania roczne zakładów rzemieślniczych z lat 1928-1950, sygn. 1-7, Członkowie, uczniowie, czeladnicy i pomocnicy: rejestr i księga członków Stowarzyszenia szewskiego w Żywcu, poświadczenie przynależności do cechu, katalog i księga przypowiedzeń i wyzwoleń, ewidencja czeladników i pomocników, księga wpisu i wypisu uczni, umowy o naukę, kwestionariusze rzemieślnicze z lat 1841-1949, sygn. 8-16, Buchalteria cechu: dziennik i księga kasowa, księga wkładkowa członków z lat 1908-1948, sygn. 17-19, Subwencje: prośby o subwencje 1929, sygn. 20.

Organizacje cechowe w Żywcu powstały na przełomie XV i XVI wieku. Były to organizacje rzemieślnicze jednej lub kilku specjalności, utworzone w celu obrony interesów zorganizowanego rzemiosła w warunkach konkurencji i sprzeczności interesów między kupcami i rzemieślnikami w mieście oraz pomiędzy miastem i wsią. Należał do nich cech szewców w Żywcu. W 1778 roku cesarzowa Maria Teresa wydała Uniwersał dla cechów rzemieślniczych Królestwa Galicji i Lodomerii zawierający jednolite przepisy i znoszący przywileje. W 1859 roku austriacka ustawa przemysłowa zmieniła dotychczasowy charakter cechów jako jedynej reprezentacji rzemieślniczej. Ustawa z 1883 roku wprowadziła związki stowarzyszeń przemysłowych. W oparciu o nią powstał w 1884 roku Powiatowy Związek Cechów Rzemieślniczych w Żywcu. 1948 roku uległ likwidacji Powiatowy Związek Cechów Rzemieślniczych w Żywcu, a cechy żywieckie zostały podporządkowane Okręgowemu Związkowi Cechów Rzemieślniczych w Białej Krakowskiej. W 1951 roku zlikwidowano cechy i utworzono jedną organizację - Cech Rzemiosł Różnych w Żywcu. [na podstawie wstępu do inwentarza, oprac. Zofia Rączka, Żywiec 1969]

dopływ 1973 - opracowany, KM. Kraków, 8.I.1970; rewizja zespołu KM. Katowice, 16.XII.2011