Zespół zawiera zarządzenia i okólniki związane z pracą lekarzy powiatowych i personelu pomocniczego, statystyki i akta rodzajów chorób zakaźnych, sprawozdania z kontroli sanitarnej wsi oraz akta opieki nad młodzieżą, ułomnymi i chorymi.

Dla potrzeb zdrowotnych w terenie powołany był lekarz powiatowy (Kreisphysiker). Od roku 1901 w miejsce "Kreisphysikera" powołano lekarza powiatowego (Kreisarzt), który podlegał bezpośrednio prezesowi rejencji i działał przy landraturze (starostwie powiatowym) jako techniczny doradca landrata. Działalność lekarzy powiatowych regulowało zarządzenie z 16 września 1899 r., które weszło w życie z dniem 4 marca 1901 r. Lekarza powiatowego angażowało ministerstwo. Mógł nim zostać lekarz posiadający tytuł doktora zdobyty na jednym z uniwersytetów niemieckich, specjalny egzamin uprawniający go do sprawowania funkcji lekarza powiatowego oraz pięcioletnią, samodzielną praktykę. Terenem działalności lekarza powiatowego był powiat. Zadaniem lekarza powiatowego było polepszenie warunków i potrzeb zdrowotnych powiatu poprzez nakłanianie władz miejscowych i urzędów w tym kierunku oraz przez wyjaśnianie podstawowych zagadnień z zakresu zdrowia i higieny. Ponadto lekarz powiatowy sprawował nadzór nad personelem lekarskim i sanitarnym w powiecie, nad zakładami leczniczymi, aptekami, zakładami przemysłowymi. Wydawał za zgodą landrata i władz policyjnych zarządzenia w związku z wybuchem chorób zakaźnych, działał również jako lekarz sądowy. [Na podst. wstępu do inwentarza D. Kubiak].