Sprawy organizacyjne, uchwały i zarządzenia, plany finansowo-gospodarcze, zatrudnienia i funduszu płac, techniczno-ekonomiczne, bilanse, sprawozdania finansowe, kontrole, likwidacja przedsiębiorstwa.

Grę, nazywaną pierwotnie loterią liczbową, powołał do życia na podstawie zezwolenia ministra finansów Społeczny Komitet Budownictwa Domów Jednorodzinnych przy Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Bydgoszczy. Pierwsze losowanie odbyło się w 1957 r. Zakład kosztował 3 złote, a sprzedaż kuponów prowadzono w kioskach „Ruchu”. Główna wygrana była ograniczona do kwoty 500 tys. zł. Wyniki ogłaszało lokalne radio, ponadto można było je poznać, dzwoniąc godzinę po losowaniu na każdą pocztę w regionie i wszystkie centrale telefoniczne. W 1957 r. 28 losowań przyniosło organizatorom prawie 12 mln zł zysku. Zgodnie z założeniami, rozdysponowano je między poszczególne miasta i powiaty (proporcjonalnie do liczby grających). Pieniądze miały być przeznaczone na inwestowanie w budownictwo mieszkaniowe. Bydgoszcz otrzymała ponad 5 mln złotych, Toruń -1,3 mln, Grudziądz 800 tys. zł. Spodziewano się, że w ciągu paru najbliższych lat z wpływów z „Łuczniczki” Bydgoszcz zyska dwa duże nowe osiedla. Kryzys pojawił sięł się już zimą 1957/58, głównie za sprawą ogólnopolskiego „Totka”. Miał on lepszy system (losowano 6 liczb z 49), zapewniający częstsze trafienia i wyższe wygrane. Początkowo „Łuczniczka” i inne gry regionalne dysponowały jeszcze większą liczbą kolektur (kupony „Totka” przyjmowały jedynie urzędy pocztowe), jednak z czasem uległo to zmianie. Załamanie nastąpiło w 1964 r. Jesienią wpływy z gry zaczęły drastycznie maleć. Ratunek postrzegano w zmianie systemu. Jako pierwszy spróbował gdański „Jantar”, który 10 III 1958 r. przeszedł na system losowania 7 liczb z 36. Dwa tygodnie później na to samo zdecydowała się „Łuczniczka”. Od razu zanotowała rekordowe wpływy - 2 mln 180 tys. zł. Jednak centrala, Polski Monopol Loteryjny, uznała te zmiany za zamach na „Totka” i zablokowała „Łuczniczce” konto bankowe. 28 III 1958 r. ukazała się w prasie enigmatyczna wzmianka, że „w związku ze zmianą finansowania wypłaty wygranych zostają wstrzymane do odwołania”. 10 VIII nastąpiły kolejne zmiany. Odtąd losowano tylko 6 liczb z 36, a stawkę za kupon podniesiono do 5 zł. Później wprowadzono jeszcze dodatkową grę nazwaną „5 strzał”. Losowano wówczas 5 liczb z 25. Przetrwała ona tylko pół roku. Na jakiś czas powstrzymały spadek wpływów dodatkowe losowania nagród rzeczowych. Ostateczny cios zadał Łucznicce „Lotek", który w 1973 r. wprowadził zakłady „Małego Lotka”, a w 1976 r. „Express Lotka” oraz „Zakłady Specjalne”. 2 V 1978 r. PGL „Łuczniczka” została postawiona w stan likwidacji. Ostatnie losowanie odbyło się 11 czerwca tego roku. W tym czasie „Łuczniczka” była już przedsiębiorstwem państwowym o nazwie „Pomorska Gra Liczbowa”. Wartość obrotów „Łuczniczki” w 1977 r. spadła do 4,5 mln zł, przedsiębiorstwo poniosło wówczas po raz pierwszy straty. W I kwartale 1978 r. spadek jeszcze się pogłębił.