Zespół zawiera m. in.: akta organizacyjne, sprawozdania statystyczne, dotyczące wydatków na utrzymanie urzędu i doraźnej pomocy repatriantom, osadnictwa przesiedleńców, pomocy w zatrudnieniu, stanu zdrowia repatriantów i udzielonej im opiece sanitarno-zdrowotnej, opisy obiektów miejskich względnie gospodarstw wiejskich, orzeczenia odszkodowawcze oraz akta powiatowych oddziałów PUR.

Na podstawie dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z dnia 7.10.1944 roku został utworzony Państwowy Urząd Repatriacyjny. Po częściowych zmianach wprowadzonych dekretem z dnia 7 maja 1945 w ostatecznym brzmieniu jednolitego tekstu dekretu z dnia 17 lipca 1945 roku działalność Państwowego Urzędu Repatriacyjnego przedstawia się następująco: a) organizacja repatriacji ludności z obszaru innych państw na terytorium Państwa Polskiego b) organizacja powrotu wysiedlonych przez niemieckiego okupanta do poprzednich miejsc zamieszkania oraz organizacja przesiedlenia na tereny odzyskane ludności z innych okręgów Państwa Polskiego c) regulowanie planowanego napływu repatriantów i przesiedleńców d) opieka sanitarno-żywnościowa podczas przeprowadzenia repatriacji e) planowe rozmieszczenie repatriantów i przesiedleńców oraz organizacja ich osadnictwa na ziemiach polskich f) prowadzenia akcji pomocy repatriantom w zakresie gospodarczej odbudowy warsztatów pracy g) popieranie zrzeszeń i instytucji społecznych w kraju i za granicą, o ile ich celem jest niesienie pomocy i opieki nad repatriantami. W momencie powstania Państwowy Urząd Repatriacyjny podlegał Prezydium PKWN, następnie Prezydium Rady Ministrów, Ministerstwu Administracji Publicznej, Ministerstwu Ziem Odzyskanych. W organizacji Państwowego Urzędu Repatriacyjnego wyróżnić można trzy instancje: organem I instancji były oddziały powiatowe, II instancji oddziały wojewódzkie, organem naczelnym był Zarząd Centralny Państwowego Urzędu Repatriacyjnego z siedzibą w Łodzi. Z dniem 1 marca 1945 roku został utworzony Oddział Wojewódzki Państwowego Urzędu Repatriacyjnego w Poznaniu, który początkowo obejmował swą działalnością teren województwa poznańskiego w granicach z 1939 roku. W październiku 1945 roku Rejonowe Inspektoraty Państwowego Urzędu Repatriacyjnego tak na ziemiach starych zostały przemianowane na Powiatowe Oddziały Państwowego Urzędu Repatriacyjnego. W myśl instrukcji organizacyjnej Zarządu Centralnego Państwowego Urzędu Repatriacyjnego w Łodzi z dnia 16 VI 1945 Wojewódzki Oddział Państwowego Urzędu Repatriacyjnego posiadał dziewięć działów: Sekretariat Dyrektora, Ogólny, Prawny, Planowania i statystyki, Osadnictwa, Etapowy, Transportowy, Zdrowia, Inspekcji. W Powiatowych Oddziałach Państwowego Urzędu Repatriacyjnego zamiast działów były referaty. Ustawą z dnia 22 marca 1951 roku Państwowy Urząd Repatriacyjny został zniesiony. Na tej podstawie przystąpiono do likwidacji Oddziału Wojewódzkiego w Poznaniu, którą ostatecznie zakończono z dniem 31 maja 1951 roku. Istniejące w terenie referaty Repatriacyjne przejęły Prezydia Rad Narodowych. [Na podst. wstępu do inwentarza Cz. Hruszki]

Spis roboczy - kat. B ( 2848 j.a..), spis w II t. inw. ks. tradycyjnego; W zespole zmikrofilmowano 918 j.a. o sygn.: 1-242 (nr O: 79233-79474), 243-258 (nr O: 79476-79491), 259 (nr O 79494), 260-602 (nr O: 79496-79838), 603-913 (nr O: 79840-80150), 3156 (nr O 79475), 3157-3158 (nr O: 79492-79493), 3159 (nr O 79839), 3164 (nr O 79495) Zespół nr 918 zawiera 3180 j.a., i następujące sygnatury: 1-199, 201-3180. Sygnatura 200 to vacat - jednostka przeniesiona do zespołu 976, sygn. 56.