Wydział 1: rozkazy Komendy, udział posterunku policji w Sopocie w działaniach wojennych 1939 r. na froncie gdyńskim, obrona przeciwlotnicza, wykaz rysunków technicznych dotyczących zabytków 1939-1945, sygn. 1-8; Wydział 2: wykorzystanie basenu Westerplatte do przeładunku towarów, policja portowa, oznaczenia statków, promy, żegluga przybrzeżna w porcie, na Wiśle i na Nogacie, nabrzeża, wydmy, nadzór nad kąpieliskami 1922-1942, sygn. 9-51; molo w Sopocie 1929-1939, sygn. 6563; rejestr jednostek pływających 1886-1945, sygn. 6564-6570, 6959; urządzenia hydrotechniczne na nabrzeżach 1880-1944, sygn. 6571- 6949, 6957-6958; zmiany nazwisk polskich na niemieckie według układu alfabetycznego 1939-1943, sygn. 52-5917; Wydział 4: wyszynk, muzycy podwórkowi, przestrzeganie niedziel i świąt, festyny, widowiska, kontrola cen 1902-1945, sygn. 5918-5944; nadzór nad Polakami i stowarzyszeniami 1898-1919, sygn. 6950-6956; Wydział 5: nadawanie obywatelstwa gdańskiego Żydom 1922-1932, mandaty karne 1939-1944, sygn. 5945-5950; zarządzenia dot. Polaków i robotników przymusowych 1939-1944, sygn. 6528; Wydział P: akta personalne 1902-1944, sygn. 5951-6562. Kartoteka meldunkowa ok. 1840-1923 sygn. 7000-itd. Plany fragmentów Gdańska (ulice, plany, dzielnice) sygn. 14,4.

Królewski Zarząd Policji (Königliche Polizeiverwaltung) utworzono w 1814 r. Prezydentem Policji mianowano majora von Vegesack. Zakres jego działalności określono rozporządzeniem królewskim z dnia 4 października 1814 r. Teren miasta podzielono na rewiry policyjne z komisarzami na czele. Prezydentowi Policji podlegał również Królewski Urząd Portowy i Królewski Urząd Pilotów w Nowym Porcie. W 1834 r. Prezydium Policji przemianowano na Królewską Dyrekcję Policji (Königliche Polizeidirektion). Od 1905 r. urząd działał pod nazwą Królewskie Prezydium Policji (Königliche Polizeipräsidium). Ponowna zmiana nastąpiła po utworzeniu Wolnego Miasta Gdańska, od kiedy nazwa brzmiała Prezydium Policji (Polizeipräsidium). Zakończenie jego działalności nastąpiło z końcem II wojny światowej. Podstawowym zadaniem policji było zapewnienie spokoju publicznego i bezpieczeństwa państwa oraz panującego ustroju. W szczególności zajmowała się sprawami obcokrajowców, paszportów, ewidencji mieszkańców (obowiązek meldunkowy), inwigilacji podejrzanych. Sprawowała nadzór nad przemysłem, rzemiosłem i handlem. Kontrolowała służbę najemną, włóczęgów i żebraków. Policji podlegał nadzór budowlany i ochrona przeciwpożarowa; kontrola obyczajności (domy publiczne, hotele); porty i żegluga, sprawy sanitarne, choroby zakaźne. W drugiej połowie XIX w. na czoło zaczęły się wysuwać nowe zadania: nadzór i zwalczenie opozycji politycznej, komunikacja kolejowa i samochodowa, pozwolenia na broń, opieka nad nieletnimi, nadzór nad wyszynkiem napojów alkoholowych, nadzór nad budownictwem. Po pierwszej wojnie światowej wyłączono porty i żeglugę. W okresie wojny 1939-1945 doszły: zmiana nazwisk, kontrola jeńców wojennych i robotników przymusowych, zwalczanie działań nieprzyjaciela, kontrola cen, ochrona przeciwlotnicza, policja portowa (port i żegluga przeszły na powrót do Prezydium Policji). Terytorialnie Prezydium obejmowało obszar administracyjny miasta, przedmieścia oraz samodzielne miejscowości, położone w pobliżu Gdańska, a po 1918 r. cały obszar Wolnego Miasta Gdańska. Do 1918 r. podlegało władzom naczelnym w Berlinie, a w latach 1920-1939 Senatowi Wolnego Miasta Gdańska. (Na podstawie wstępu do inwentarza i przewodnika Archiwum Państwowe w Gdańsku. Przewodnik po zasobie do 1945 r., oprac. Cz.Biernat, Warszawa 1992.)