Wyroki [decreta], 1586-1594, 1 j.a., Zapisy, relacje [inscriptiones, relationes], 1601-1609, 1 j.a.

Początki działalności sądu ziemskiego bełskiego, odbywającego roki sądowe w Horodle i Grabowcu, sięgają drugiej połowy XV w. Sąd ten był organem pierwszej instancji a jego jurysdykcji podlegały wszystkie sprawy szlachty osiadłej z dziedziny sądownictwa spornego, z wyłączeniem należących do grodu 4 artykułów starościńskich (podpalenie, napad na drodze publicznej, najście na dom, zgwałcenie). Ponadto miał prawo przyjmowania do swoich akt wpisów związanych z nabywaniem lub zbywaniem dóbr ziemskich (tzw. prawo wieczności). Obszarem działania sądu była wchodząca w skład przyłączonego w 1462 r. do Korony województwa bełskiego ziemia bełska. Ten sam skład sędziowski sprawował w określonych prawem terminach sądy w Horodle i Grabowcu. W 1616 r. na mocy uchwały sejmowej roki ziemskie horodelskie zostały przeniesione do Grabowca. Skład sędziowski stanowili wybierani na sejmikach i zatwierdzani przez króla: sędzia (iudex terrestris), podsędek (subiudex terrestris) i pisarz ziemski (notarius terrestris). Konstytucje sejmowe szczegółowo określały zasady wyboru, zatwierdzania, składania przysięgi oraz trybu sprawowania funkcji. Sąd sprawował swe funkcje okresowo, na rokach ziemskich (termini terrestres). Przed ich rozpoczęciem odbywało się leżenie ksiąg (positio actorum), podczas którego pisarz i komornicy przyjmowali wpisy od stron. Terminy regulowane były zwyczajem oraz konstytucjami sejmowymi.