Karta A: Kancelaria, 1869-1915, 302 j.a. Wydział Majątków Państwowych, [1867-]1869-1909, 128 j.a. Wydział I, [1867-]1869-1914, 1092 j.a. Wydział II, [1867-]1869-1914, 2050 j.a. Wydział Kas, [1867-]1869-1881, 29 j.a. Wydział III, 1876-1915, 272 j.a. Pomoce kancelaryjne: roczne spisy akt spraw, skorowidze, [1867-]1869-1918, 58 j.a. Karta B: Spis roboczy, 1864 - 1915, 196 j.a.

Lubelska Izba Skarbowa została utworzona w 1869 r. w oparciu o „Ukaz o wprowadzeniu w wykonanie ustawy o izbach skarbowych” z dnia 26 III 1869 r. (Dziennik Praw Królestwa Polskiego, tom 69, s. 197-203). i „Ustawę o izbach skarbowych w guberniach: warszawskiej, kaliskiej, kieleckiej, łomżyńskiej, petrokowskiej, płockiej, radomskiej, suwalskiej i siedleckiej” opublikowaną dnia 1 VII 1869 r. (Dziennik Praw Królestwa Polskiego, tom 69, s. 203-227). Izby skarbowe przejęły niektóre uprawnienia centralnych instytucji skarbowych i podstawowe czynności z dziedziny administracji skarbowej, spełniane dotąd przez rządy gubernialne w wydziałach: skarbowym, dóbr rządowych i prawnym. W 1915 r. izby skarbowe ewakuowano do Rosji. Całkowita likwidacja Lubelskiej Izby Skarbowej nastąpiła w 1918 r Siedzibą urzędu było miasto Lublin. Status prawny - administracja specjalna – skarbowość. Do kompetencji izb skarbowych należało obliczanie i pobór państwowych podatków i opłat, wpływu dochodów i wydatków państwowych, zarząd kasami skarbowymi, nadzór nad wykonywaniem postanowień o prowadzeniu handlu i przemysłu, skarbowy zarząd dóbr rządowych i lasów. Lubelska Izba Skarbowa posiadała 3 wydziały: kas, podatków i opłat, kancelarii i urzędników do specjalnych poruczeń. Wydziały dzieliły się na referaty. Po reorganizacji w roku 1878 wydziały oznaczono bieżącą numeracją od I do III. Izbom skarbowym podlegały kasy skarbowe oraz istniejące w guberniach leśnictwa i jednostki straży leśnej. Izby skarbowe podlegały Ministerstwu Finansów w Petersburgu. W zakresie swej właściwości izby skarbowe działały samodzielnie, uzależnione były bezpośrednio od ministerstwa finansów, które rozpatrywało odwołania od ich postanowień i decyzji. W sprawach dotyczących dóbr rządowych decyzje izb wymagały aprobaty gubernatora. W 1880 r. nastąpiła reorganizacja Lubelskiej i Siedleckiej Izby Skarbowej w związku z utworzeniem Zarządu Leśnego a następnie Zarządu Dóbr Państwowych w Radomiu, który przejął czynności i akta odnośnych wydziałów izb skarbowych z zakresu administracji dóbr i lasów państwowych. Zakres terytorialny działania Lubelskiej Izby Skarbowej rozciągał się na gubernię lubelską z powiatami: biłgorajskim, chełmskim, hrubieszowskim, janowskim, krasnostawskim, lubartowskim, lubelskim, puławskim, tomaszowskim i zamojskim. Stan taki utrzymał się do roku 1912, kiedy to zlikwidowano gubernię siedlecką a utworzono gubernię chełmską. Gubernia lubelska obejmowała swe dawne powiaty: janowski, krasnostawski, lubartowski, lubelski i puławski oraz powiaty z byłej guberni siedleckiej: garwoliński, łukowski, radzyński, siedlecki, i sokołowski.

część akt Lubelskiej Izby Skarbowej z lat 1867-1885 w ilości 1499 j.a. znajduje się w aktach Zarządu Dóbr Państwowych w Radomiu