Najstarsze zachowane akta to akta weryfikacyjne przedsiębiorstwa z lat 1927-1948 (m.in. zezwolenia na oczyszczanie spirytusu, wykaz i opis pomieszczeń, przyrządów i naczyń z planami, protokoły pomiaru zbiorników) oraz inwentura rektyfikacji spirytusu z 1937 r. W zespole znajdują się materiały dotyczące spraw organizacyjnych: m.in. statuty i regulaminy organizacyjne (1954-1998), instrukcje i inne regulaminy (1961-1996); akta Rady Nadzorczej (1989-1997), Komisji Techniczno-Technologicznej (1971-1985), Samorządu Pracowniczego: protokoły i uchwały Konferencji Samorządu Robotniczego (1967-1975), protokoły i uchwały Rad: Robotniczej i Pracowniczej (1960-1998), protokoły z Zebrań Delegatów (1993-1998). W zespole znajdują się także protokoły zebrań pracowniczych (1986-1997), zarządzenia wewnętrzne (1954-1998), zarządzenia władz nadrzędnych (1964-1981), plany (1967-1998), sprawozdania (1959-1999), materiały dotyczące prac naukowo-badawczych (1961-1996), współpracy z innymi jednostkami organizacyjnymi (1971-2000), współdziałania ze związkami zawodowymi (1970-1999) i współpracy z zagranicą (1973-1986), informacje dla prasy (1989), protokoły kontroli (1971-1985), oraz materiały dotyczące reklamy i promocji (1996).Dużą ilość materiałów stanowią akta osobowe kadry kierowniczej zakładu (1945-2001). Jedna teczka zawiera arkusze oceny kadry kierowniczej (1982). Kilkanaście teczek zawiera zakresy obowiązków pracowniczych (1985-1996). Ponadto w zespole są: materiały dotyczące nabywania i zbywania nieruchomości (1985-1998), ochrony zakładu (1975-1980), bilanse finansowe (1985-1995), orzeczenia badania bilansów (1987-2001), analizy ekonomiczne (1967-1979), informacje o podatkach (1987-1996), inwentury (1937), dokumentacja techniczna (1971-1991) oraz materiały dotyczące technologii produkcji (1965-1987).

Pierwszym zakładem przedsiębiorstwa była niewielka fabryka służąca do rektyfikacji spirytusu. Samodzielny zakład rektyfikacyjny przetrwał 5 lat, bowiem w 1884 r., został przejęty przez firmę Breslauer Spiritfabrik A.G. z Wrocławia. W 1913 r. ze względu na znaczną podaż surowca, zakład rozrastał się. Zbudowano przy nim fabrykę płatków ziemniaczanych o zdolności przerobowej 120 t. ziemniaków na dobę. Płatki te były przeznaczone zarówno na paszę dla zwierząt podleszczyńskich odbiorców, jak i na eksport do Szwajcarii i Holandii. W okresie I wojny światowej zainstalowano w fabryce płatków ziemniaczanych młyn do ich mielenia. Zmieszane z mąką zbożową płatki przeznaczone były do wypieku chleba. W tym okresie zakład wytwarzał też mieszanki paszowe, których głównym składnikiem była melasa. Po odzyskaniu niepodległości i przejęciu Leszna przez polską administrację zakład wykupiła w 1922 r. Spółka Akcyjna „Akwawit” Rektyfikacja Okowity i Fabryka Chemiczna, mająca swą siedzibę w Poznaniu. Akcjonariuszami firmy byli ziemianie i przemysłowcy. Kierownikiem zakładu w Lesznie był Józef Serwa (1922-1931), a po nim Stanisław Jakubowski (1931-1939).W zakładach była czynna rektyfikacja z dwoma aparatami Savelle’a do pracy okresowej oraz do 1930 r. fabryka płatków ziemniaczanych. Ponadto w oddzielnym budynku czynna była fabryka chemiczna. Prowadzono w niej prace doświadczalne dla uruchomionej w 1923 r. Fabryki Chemicznej w Poznaniu. W tymże roku jeden z aparatów rektyfikacyjnych Savalle’a wymieniono na nowy aparat typu Barbeta do pracy ciągłej, największy w tym okresie w Polsce. Tym samym rektyfikacja w Lesznie stała się największa w Polsce, a jednocześnie posiadała też największą pojemność zbiorników magazynowych spirytusu. W okresie okupacji hitlerowskiej władze okupacyjne wyznaczyły niemiecką administrację w postaci tzw. Treuhendera, którym został Herbert Kalkowski. Po krótkiej przerwie wznowiono produkcję spirytusu rektyfikowanego na cele spożywcze, a nieco później na cele techniczne. Z dniem 8 kwietnia 1945 r. dyrektorem zakładu w Lesznie został inż. Kazimierz Chwalibóg, a zakład otrzymał nazwę „Polski Monopol Spirytusowy, Rektyfikacja Leszno”. Od 1 marca 1952 r. nazwa zakładu brzmiała: „Leszczyńskie Zakłady Przemysłu Spirytusowego”. W 1964 r. Leszczyńskie Zakłady Przemysłu Spirytusowego zostały włączone na prawach Wydziału do Poznańskich Zakładów Przemysłu Spirytusowego. W 1983 r. przedsiębiorstwo odzyskało samodzielność. Decyzją ministerstwa przyjęto nazwę: „Zakłady Przemysłu Spirytusowego Polmos w Lesznie”. W lipcu 1989 r. dyrekcja przedsiębiorstwa wystąpiła do Ministerstwa Rolnictwa, Leśnictwa i Gospodarki Żywnościowej z wnioskiem o wyłączenie ZPS „Polmos” w Lesznie z monopolistycznego przedsiębiorstwa „Polmos” w Warszawie. 1 października 1989 r. powstało samodzielne przedsiębiorstwo pod nazwą: „Zakłady Przemysłu Spirytusowego w Lesznie”. Ze względu na rozszerzenie asortymentu wyrobów związanych z fermentacją, w kwietniu 1990 r. zdecydowano przyjąć nową nazwę zakładów: Przedsiębiorstwo Przemysłu Fermentacyjnego „Akwawit” w Lesznie. Z dniem 1 stycznia 1999 r. w wyniku przekształceń własnościowych powstało Przedsiębiorstwo Przemysłu Fermentacyjnego „Akwawit” Spółka Akcyjna w Lesznie. W 2002 r. zakład został wykupiony przez Aleksandra Gudzowatego, właściciela grupy Brasco. Obecnie nazwa zakładu brzmi: Przedsiębiorstwo Przemysłu Fermentacyjnego „Akwawit” Spółka Akcyjna w Lesznie.