1. Dział Ogólny, 1946-1951, sygn. 1-13: zbiory zarządzeń i okólników, korespondencja, protokoły z odpraw naczelników rejonowych urzędów, materiały z kontroli Rejonowego Urzędu Likwidacji. 2. Dział Finansowy, 1946-1948, sygn. 14-17: sprawozdania finansowe i kasowe Rejonowego Urzędu Likwidacji. 3. Dział Likwidacyjny, 1945-1956, sygn. 18-92: protokoły Komisji Opiniodawczo-Społecznej, inwentury biur i urzędów miejskich, zestawienie przedsiębiorstw handlowych w Gorzowie, przydział maszyn i urządzeń, przejmowanie zakładów rzemieślniczych przez państwo. 4. Dział Egzekucyjny, 1946-1950, sygn. 93-102: Egzekucja zaległości od prywatnych przedsiębiorców. 5. Akta osobowe pracowników Rejonowego Urzędu Likwidacji, 1946-1951, sygn. 103-104: akta osobowe pracowników.

Na początku maja 1946 r. wszedł w życie dekret z dn. 8 marca 1946 r. o majątkach opuszczonych i poniemieckich. Likwidował on tymczasowe zarządy państwowe, a w ich miejsce powoływał urzędy likwidacyjne, które przejmowały ich zadania. Wśród najważniejszych zadań urzędów dekret wymieniał: zabezpieczanie majątku poniemieckiego lub opuszczonego, kontrola i sporządzanie inwentarza majątku, jego oddawanie w najem i dzierżawę, sprzedaż majątku ruchomego. Dekret powoływał Główny Urząd Likwidacyjny, podlegający bezpośrednio Premierowi oraz okręgowe urzędy likwidacyjne, działające na terenach województw. Urzędy okręgowe podlegały GUL. Jednak na ziemiach zachodnich ich zwierzchnikiem był Minister Ziem Odzyskanych. Początkowo obszar Ziemi Lubuskiej został podporządkowany OUL w Poznaniu. 5 listopada 1946 r. Minister Ziem Odzyskanych wydał pismo okólne, na mocy którego obszar Ziemi Lubuskiej wyłączono z kompetencji OUL w Poznaniu i z dniem 1 października utworzono nowy, Okręgowy Urząd Likwidacyjny w Gorzowie Wielkopolskim, podporządkowany bezpośrednio resortowi. Kompetencje urzędów likwidacyjnych zostały sprecyzowane w rozporządzeniu z dn. 7 XI 1946 r. Prezesa RM wydanym w porozumieniu z Ministrem Ziem Odzyskanych. Były one dość szerokie. Rozporządzenie dawało pracownikom urzędów likwidacyjnych prawo wstępu do pomieszczeń, w których mógł się znajdować majątek poniemiecki, przeglądania ksiąg i dokumentów, powoływanie biegłych i świadków, prawo określania czy majątek jest czy nie jest poniemiecki lub opuszczony. Z dniem 1 stycznia 1951 r. zlikwidowano OUL w Gorzowie Wielkopolskim, a rejonowe urzędy z terenu Ziemi Lubuskiej podporządkowano OUL we Wrocławiu. Na wiosnę 1950 r. weszła w życie ustawa z dn. 20 marca 1950 r. o terenowych organach jednolitej władzy państwowej. Przewidywała ona także likwidację urzędów likwidacyjnych, co wprowadzono w życie w marcu 1951 r. Zadania likwidowanych urzędów przejęły wydziały finansowe prezydiów wojewódzkich i powiatowych rad narodowych. Gorzowski urząd likwidacyjny działał od maja 1946 r. Terenem działania był początkowo powiat gorzowski. Od połowy 1949 r. gorzowski RUL obejmował także powiaty strzelecki i skwierzyński. Został zlikwidowany na przełomie czerwca i lipca 1951 r. Począwszy od lipca 1951 sprawy majątku prowadziły referaty likwidacyjne wydziałów finansowych odpowiednich prezydiów rad narodowych.

Znajdujacą się w zespole dokumentacje niearchiwalną w liczbie 2 j.a., i 0,05 m.b. uznano za materiały archiwalne na podstawie decyzji Komisji Archiwalnej Oceny Dokumentacji w dniu 28 marca 2014 r.