1. Zjazdy wojewódzkie 1983–1987, 6 j.a.: protokoły z trzech zjazdów wojewódzkich (8 kwietnia 1983, 8 października 1983 i 25 marca 1987) oraz 3 jednostki zawierające materiały z kampanii przedzjazdowej i przygotowania zjazdu w roku 1987. 2. Posiedzenia Rady Wojewódzkiej 1983–1989, 2 j.a.: Rada Wojewódzka zbierała się 2-4 razy w roku. Omawiano na niej ważniejsze zagadnienia, takie jak np. wdrażanie reformy gospodarczej, kampanię wyborczą do Sejmu i rad narodowych, rozwijanie aktywności społecznej, ochronę środowiska, sytuację ludzi niepełnosprawnych, program rozwoju kultury i oświaty. Powoływano także prezydium RW. 3. Posiedzenia Prezydium Rady Wojewódzkiej 1982–1989, 7 j.a.: Prezydium RW PRON zbierało się 7-14 razy w roku. Rozmawiano na nich o sprawach bieżących, obchodach świąt i rocznic (np. 40-lecia PRL, 40 rocznicy powrotu do Polski ziem zachodnich, 70-lecie odzyskania niepodległości), współpracy z NRD, przestępczości nieletnich, realizacji amnestii (1984), planów usytuowania składowiska odpadów radioaktywnych na terenie Międzyrzeckiego Rejonu Umocnionego, referendum z roku 1987. Opiniowano przesyłane do konsultacji z Warszawy projekty ustaw, np. ordynacje wyborcze do Sejmu i rad narodowych, ustawy o radach narodowych, kodeks pracy. 4. Działalność komisji i zespołów 1983–1989, 20 j.a.: protokoły z kontroli finansowych w RW PRON, sprawozdania finansowe RW PRON w Gorzowie; obchody świąt, kampania sprawozdawczo-wyborcza w PRON; opiniowanie projektów ustaw, np. ustawy o radach narodowych, stowarzyszeniach, ustawy o Rzeczniku Praw Obywatelskich; informacje o czynach społecznych, plany gospodarcze województwa, opinia na temat założeń reformy gospodarczej; sprawy szkół; matrriały dotyczące planów utworzenia składowiska odpadów radioaktywnych na terenie byłego Międzyrzeckiego Rejonu Umocnionego; „Konwencja w sprawie przywrócenia Ładu ekologicznego w dorzeczu rzeki Warty” – podpisana i opieczętowana przez przewodniczących wojewódzkich rad narodowych oraz rad wojewódzkich PRON z Bydgoszczy, Częstochowy, Gorzowa, Kalisza, Katowic, Konina, Leszna, Łodzi, Piły, Piotrkowa Trybunalskiego, Poznania, Sieradza i Zielonej Góry; ankiety na temat działalności PRON na wsi; interwencje w sprawach obywateli, które dotyczą np. spraw rolnictwa, zdrowia, wymiaru sprawiedliwości, gospodarki komunalnej i mieszkaniowej itp.; ankiety społecznych komisji pojednawczych dotyczące podejmowanych spraw. 5. Sprawy organizacyjne 1983–1989, 6 j.a.: materiały z narad i szkoleń – zawierają protokoły z narad z przewodniczącymi rad PRON stopnia podstawowego, na których omawiano sytuację społeczno-gospodarczą w woj. gorzowskim, realizację czynów społecznych, wybory do rad, kampanię przedkongresową w PRON, materiały z seminarium na temat ochrony przyrody (są tu trzy zdjęcia uczestników). W grupie tej jest także jedna teczka zawierająca materiały dotyczące współpracy z zagranicą: najciekawsze jest porozumienie o współpracy zawarte pomiędzy RW PRON w Gorzowie a Zarządem Okręgowym Narodowego Frontu NRD we Frankfurcie z 17 października 1984. Teczka o tytule „Odznaczenia” zawiera wnioski odznaczeniowe oraz instrukcje dotyczące nadawania odznaczeń. 6. Plany i sprawozdania z działalności 1983–1989, 4 j.a.: wykazy działaczy RW PRON; dane statystyczne dotyczące działaczy RW i rad terenowych PRON (dotyczące np. przynależności partyjnej, pochodzenia społecznego, działalności zawodowej); sprawozdania RW i rad PRON niższego stopnia; informację o działalności w czasie kampanii przedkongresowych; roczne analizy działalności rad PRON. 7. Aktywizacja społeczna 1985–1989, 4 j.a.: materiały dotyczące problematyki osób niepełnosprawnych, np. zabiegów o utworzenie szkoły specjalnej w Gorzowie, opieki i pomocy dla osób niepełnosprawnych; informacje o powołaniu i działalności Forum Młodego Pokolenia; informacje o planach i przebiegu obchodów 70. rocznicy odzyskania niepodległości oraz 50. rocznicy wybuchu II wojny światowej. 8. Referendum 1987, 2 j.a.: informacje nadsyłane do RW PRON w Gorzowie dotyczące przebiegu kampanii referendalnej oraz analizy z przebiegu referendum.

Patriotyczny Ruch Odrodzenia Narodowego został powołany 20 lipca 1982 roku na spotkaniu działaczy Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego, Stronnictwa Demokratycznego, Stowarzyszenia PAX, Chrześcijańskiego Stowarzyszenia Społecznego i Polskiego Związku Katolicko-Społecznego. W lipcu 1983 roku zmieniono Konstytucję PRL i wprowadzono do niej zapisy dotyczące PRON, co formalnie sankcjonowało podstawy jego działania (w konstytucji zapisy o PRON zastąpiły postanowienia dotyczące FJN, który zaprzestał działalności). Zgodnie z poprawką konstytucyjną PRON powołano w celu „jednoczenia społeczeństwa dla dobra Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej” oraz współdziałania partii politycznych, organizacji społecznych i obywateli „w sprawach funkcjonowania u umacniania socjalistycznego państwa oraz wszechstronnego rozwoju kraju”. Głównym uprawnieniem PRON było tworzenie list wyborczych kandydatów do rad narodowych i Sejmu. Zgodnie z „Zasadami statutowymi PRON” członkami organizacji mogły być osoby fizyczne bądź też organizacje społeczne i polityczne. Skupiały także obywatelskie komitety ocalenia narodowego (OKON) tworzone od początku stanu wojennego. Działalnością organizacji na szczeblu krajowym kierowała Rada Krajowa (od listopada 1982 na jej czele stał Jan Dobraczyński), wybierana przez kongres PRON zbierający się raz na cztery lata. Na szczeblu wojewódzkim PRON kierowały rady wojewódzkie oraz ich prezydia. Także w województwie co cztery lata odbywały się kongresy organizacji, których zadaniem było przyjęcie sprawozdania ustępujących władz, uchwalenie programu działania na następną kadencję oraz wybór nowych władz. Na niższych poziomach działały rady miejskie, miejsko-gminne, gminne, zakładowe, szkolne, wiejskie PRON. Ich reprezentacją w województwie były rady wojewódzkie PRON. Zgodnie z „Zasadami statutowymi” struktury PRON na poszczególnych szczeblach były samodzielne, jednak „przy zachowaniu roli koordynacyjnej organów szczebla wyższego”. Przez opozycję PRON był traktowany jako fasadowa organizacja mająca sprawiać wrażenie szerokiego poparcia władz. Faktycznie była zdominowana przez działaczy PZPR, ZSL i SD i głównie prezentowała stanowisko tych partii. W Gorzowie PRON powstał na spotkaniu 2 września 1982 roku. Utworzono go na posiedzeniu Wojewódzkiej Komisji Współdziałania PZPR, ZSL i SD, w którym uczestniczyli także przedstawiciele Wojewódzkiego Komitetu FJN, Związku Bojowników o Wolność i Demokrację, Związku Socjalistycznej Młodzieży Polskiej, Stowarzyszenia PAX, ChSS, obywatelskich komitetów odrodzenia narodowego, Zjednoczenia Patriotycznego „Grunwald”, Ligi Obrony Kraju, Związku Młodzieży Wiejskiej, Gorzowskiego Towarzystwa Kultury i in. Powołano na nim Tymczasową Radę Koordynacyjno-Programową PRON (ok. 25 osób) i jej przewodniczącego, którym został działacz SD Tadeusz Biczysko. 1 października na pierwszym spotkaniu Tymczasowej Rady powołano jej prezydium (10 osób). Na kolejnych posiedzeniach rady dokooptywano kolejnych członków do jej składu oraz do składu prezydium. Na początku listopada 1982 roku na terenie woj. gorzowskiego działało 148 ogniw OKON i PRON, w tym: 2 w miastach (Gorzów i Kostrzyn), 19 w miasto-gimnach, 19 w gminach, 7 w osiedlach mieszkaniowych, 73 w zakładach pracy, 3 w szkołach, 12 w instytucjach i 13 na wsi). W grudniu 1983 w województwie gorzowskim PRON skupiał ok. 16 tys. osób. Na posiedzeniu 9 listopada 1982 roku Tymczasowa Rada przyjęła program działania. Jako naczelny cel postawiono sobie „kształtowanie ogólnonarodowego porozumienia”, a jako podstawę działania podano deklarację z 20 lipca oraz uchwałę Sejmu z 21 lipca 1982 roku. Deklarowano otwartość na wszystkie środowiska i osoby, które akceptowały system polityczny obowiązujący w PRL. Jako najważniejsze punkty programu wymieniano: dążenie do konsolidacji społeczeństwa w oparciu „o podstawowe wartości socjalizmu”; tworzenie platformy dialogu społecznego; organizowanie społecznej aktywności poprzez odwoływanie się do uczuć patriotycznych; kontrolowanie aparatu władzy, działanie na rzecz wyprowadzenia kraju z kryzysu, podejmowani inicjatyw na rzecz poprawy stanu zdrowia społeczeństwa i in. Pierwszy Zjazd Tymczasowej Rady Wojewódzkiej w Gorzowie odbył się 8 kwietnia 1983 roku. TRW przedstawiła sprawozdanie z działalności oraz wybrano 18 delegatów na I Kongres Krajowy PRON oraz 3 do Rady Krajowej. I Zjazd Wojewódzki PRON odbył się 1 października 1983 roku. Zakończył on etap tymczasowości organizacyjnej. Wybrano na nim 117-osobową Radę Wojewódzką PRON, przewodniczącego (ponownie został nim Tadeusz Biczysko) oraz 11-osobową Wojewódzką Komisję Kontroli Finansowej (organ powołany do czuwania nad finansami organizacji). Drugi i zarazem ostatni zjazd gorzowskiego PRON odbył się 25 marca 1987 roku. Pomiędzy zjazdami najważniejszym organem była Rada Wojewódzka, która zbierała się 2 do 4 razy w roku. Sprawami bieżącymi kierowało prezydium RW spotykające się 7 do 14 razy w roku. Na pierwszym zjeździe powołano także komisje: Organizacyjną, Konsultacyjno-Opiniodawczą, Wychowania Patriotycznego, Inicjatyw Społecznych i Gospodarczych, Rolnictwa i Ochrony Środowiska. Na drugim zjeździe także powołano komisje, niektóre z nich nieco zmieniły swoje nazwy. Przy RW PRON działały także Wojewódzki Zespół ds. Pojednawstwa Społecznego (powołany przez prezydium 13 marca 1986), Wojewódzki Komitet Narodowego Czynu Pomocy Szkole oraz Wojewódzki Komitet Pokoju (powołany 10 czerwca 1987). Po zmianach politycznych zachodzących po wyborach parlamentarnych z 4 czerwca 1989 dalsze istnienie PRON straciło sens. Organizacja zakończyła działalność w listopadzie 1989 roku. 26 października 1989 roku odbyło się ostatnie posiedzenie Rady Wojewódzkiej PRON w Gorzowie, na którym ogłoszono zakończenie jej działalności.