1. Zarządzanie 1.1. Organizacja (akt założycielski, regulaminy organizacyjne, zmiany organizacyjne, utworzenie i organizacja pisma Ziemia Gorzowska, regulaminy organizacyjne pism „Nadodrze” i "Stilon Gorzowski", organizacja ośrodka wypoczynkowego w Brzezinach); 1.2. Organa kolegialne (protokoły z posiedzeń Rady Wydawniczej, regulamin Kolegium redakcji „Nadodrza”, Komitet organizacyjny „Święta Prasy”, Zespół Badań Opinii Publicznej przy Zielonogórskim Wydawnictwie Prasowym, Komisja do spraw rezerw materiałowych i ich wykorzystania, Zespół do spraw przeglądu struktur organizacyjnych i atestacji stanowisk pracy, protokoły i wnioski z narad pracowniczych); 1.3. Samorząd Pracowniczy (protokoły z posiedzeń Konferencji Samorządu Robotniczego, Rady Robotniczej i Komitetu Pracowniczego); 1.4. Związki Zawodowe (akt założycielski, materiały na posiedzenia Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego Solidarność); 1.5. Zbiór Zarządzeń Zarządu Głównego; 1.6. Zbiór zarządzeń normatywnych własnego wydawnictwa; 1.7. Planowanie (plany pracy, plany rzeczowo-finansowe, plany wieloletnie); 1.8. Sprawozdawczość (sprawozdania GUS, sprawozdania wydawnicze, sprawozdania z działalności); 1.9. Analizy działalności; 1.10. Materiały informacyjne o działalności wydawnictwa (kroniki, listy gratulacyjne, organizacja jubileuszy, materiały pamiątkowe, zaproszenia, plakat obchodów XV-lecia istnienia czasopisma społeczno-kulturalnego "Nadodrze", przeźrocza reklamowe pisma „Nadodrze”, plakat „Nadodrza”, przypinki reklamowe "Nadodrza", "Gazety Lubuskiej" oraz pamiątkowa "Zielonogórskie w panoramie XXX-lecia PRL", winiety); 1.11. Współpraca (umowy partnerskie, podziękowania, wymiana doświadczeń, posiedzenia Wojewódzkiego Kolegium Robotniczej Spółdzielni Wydawniczej "Prasa-Książka-Ruch", materiały na posiedzenia Konsultacyjnej Rady Przedsiębiorstw Robotniczych Spółdzielni Wydawniczych Regionu Lubuskiego); 1.12. Skargi i wnioski (skargi do Zarządu Wydawnictwa na redakcję „Nadodrza”); 1.13. Biurowość (wykaz akt, instrukcje dotyczące archiwum zakładowego, instrukcja obiegu dokumentów, dzienniki korespondencyjne, skorowidze akt osobowych pracowników zatrudnionych w latach 1952-1988 przechowywanych w archiwum zakładowym, spisy zdawczo-odbiorcze akt z lat 1971-1988 przekazywanych do archiwum zakładowego w latach 1986-1990); 1.14. Kontrola (protokoły kontroli przeprowadzonych na zlecenie Zarządu Głównego, instrukcja kontroli); 2. Zespół pracowniczy (regulaminy pracy i czynności na poszczególnych stanowiskach pracy, zakładowa umowa zbiorowa, okresowe oceny dziennikarzy, przydział etatów, uzgodnienia dotyczące przesunięć pracowników, zmiany kadrowe, regulacje dotyczące funduszu płac, zapomogi, paczki świąteczne, pożyczki dla pracowników, przydział mieszkań dla pracowników, wnioski paszportowe, zaproszenia zza granicy dotyczące wymiany pracowników, rejestr wydanych legitymacji prasowych oraz ich wzory, zaświadczenia o współpracy, wnioski o nadanie odznaczeń i nagród dla pracowników); 3. Środki rzeczowe (protokoły kontroli stanu zabezpieczeń przeciwpożarowych, zalecenie pokontrolne i wnioski z ich realizacji); 4. Finanse i księgowość (dotacje z Lubuskiego Komitetu Upowszechniania Prasy oraz Funduszu Literatury, tzw. kartoteki wierszówkowe, sprawozdania finansowe); 5. Produkcja wydawnicza 5.1. Założenia programowe (koncepcja wydawnicza, plany działania, plany wydawnicze); 5.2. Opracowanie numeru (projekty matryc drukarskich, maszynopisy artykułów z uwagami korektorskimi przeznaczone do publikacji na łamach „Nadodrza”, korespondencja z autorami dotycząca zmian w tekstach przeznaczonych do publikacji); 5.3. Rozprowadzanie pism (informacje o nakładach i zwrotach, raporty, harmonogramy wydawania pism); 5.4. Kontakt z czytelnikami (polemiki czytelników dotyczące artykułów, organizacja wieczorów autorskich, nadesłane prace konkursowe, protokoły z posiedzeń komisji konkursowych); 5.5. Archiwum fotograficzne (fotografie pogrupowane w następujące tematy: Archeologia, muzealnictwo, sztuka, Folklor, Ludzie, Miasta, Przyroda, Reprodukcje, Rolnictwo, Sport, Teatr i film, Wydarzenia oraz Życie codzienne – najliczniejszą grupę stanowią zdjęcia przestrzeni miejskich i przemysłowych, których autorami są znani lubuscy fotograficy, m.in.: Bronisław Bugiel, Czesław Łuniewicz oraz Tomasz Gawałkiewicz); 5.6 Archiwum prasowe (numery archiwalne „Nadodrza” z naniesionymi notatkami dotyczącymi liczby znaków i wynagrodzenia za konkretny artykuł).

Początki Zielonogórskiego Wydawnictwa Prasowego należy wiązać z powstaniem 1 stycznia 1952 roku zielonogórskiej delegatury Robotniczej Spółdzielni Prasowej „Prasa”. Wcześniej na interesującym nas terenie ukazywały się efemeryczne tytuły prasowe redagowane przez dziennikarzy poznańskich. W 1948 roku rozpoczęto wydawanie regionalnej mutacji „Gazety Poznańskiej” pt. ,,Gazeta Lubuska’’. Decydującym wydarzeniem, które miało wpływ na powstanie w Zielonej Górze samodzielnego dziennika, było utworzenie w 1950 roku województwa zielonogórskiego. 6 sierpnia 1950 roku tytuł pisma zmieniono na ,,Gazeta Zielonogórska’’. W styczniu 1952 roku powstała zielonogórska delegatura Robotniczej Spółdzielni Wydawniczej „Prasa”, a w sierpniu przy Zielonogórskich Zakładach Graficznych uruchomiono oddział gazetowy drukarni, co pozwoliło na wydawanie od 1 września 1952 r „Gazety Zielonogórskiej”. 1 września 1956 roku zielonogórską delegaturę Robotniczej Spółdzielni Prasowej przekształcono w Wydawnictwo Prasowe „Gazeta Zielonogórska”. Zgodnie z tymczasowym statutem z 14 września 1956 roku było to przedsiębiorstwo państwowe działające na pełnym wewnętrznym rozrachunku gospodarczym w ramach Robotniczej Spółdzielni Wydawniczej „Prasa”. Jego głównym zadaniem było wydawanie i druk oraz kolportaż „Gazety Zielonogórskiej”. W 1959 roku Wydawnictwo rozpoczęło wydawanie także dwutygodnika społeczno-kulturalnego „Nadodrze”, który do tej pory był redagowany nieregularnie przez Lubuskie Towarzystwo Kultury (początkowo jako jednodniówka, później miesięcznik). We wrześniu 1963 roku zmieniono nazwę wydawnictwa na Zielonogórskie Wydawnictwo Prasowe Robotniczej Spółdzielni Wydawniczej „Prasa”. W 1973 roku w wyniku połączenia Robotniczej Spółdzielni Wydawniczej „Prasa”, Wydawnictwa „Książka i Wiedza” oraz Przedsiębiorstwa Upowszechniania Prasy i Książki „Ruch” powstała Robotnicza Spółdzielnia Wydawnicza „Prasa-Książka-Ruch”, a co za tym idzie zielonogórskie wydawnictwo od tej pory używało nazwy Zielonogórskie Wydawnictwo Prasowe Robotniczej Spółdzielni Wydawniczej „Prasa-Książka-Ruch”. W tym okresie unormowała się ostateczna struktura Wydawnictwa, która funkcjonowała z niewielkimi korektami do czasu jego likwidacji. W skład Wydawnictwa wchodziły dwa piony redakcyjne: Redakcja „Gazety Zielonogórskiej” i Redakcja „Nadodrza” oraz Drukarnia Prasowa, a także referaty administrujące: majątkiem Wydawnictwa, utrzymaniem budynków, zaopatrzeniem w sprzęt i materiały, zatrudnieniem pracowników, obsługą socjalną. Wydawnictwem jednoosobowo kierował dyrektor, który bezpośrednio nadzorował Dział Wydawniczy, Samodzielny Referat Kadr, Radcę Prawnego, Sekretariat oraz referenta do spraw inwestycji i remontów. Był powoływany i odwoływany przez Zarząd Główny RSW „Prasa” uprzednio akceptowany przez członka Biura Politycznego KC PZPR odpowiedzialnego za propagandę. Szefami wydawnictwa, w tym delegatury od 1952 r. do 1984 r. byli kolejno Janina Lorek, Kazimierz Bandurek, Zdzisław Olas (do 1969 r. pełnił także funkcję redaktora naczelnego „Gazety Zielonogórskiej”), Marian Skarbek, były szef kieleckiego ,,Słowa Ludu’’. Dyrektor posiadał I zastępcę, który jednocześnie był kierownikiem Działu Administracyjno-Gospodarczego, Biura Reklam i Ogłoszeń oraz Archiwum. II zastępca dyrektora odpowiadał za sprawy poligrafii, do jego głównych zadań należało kierowanie drukarnią prasową. Dział finansowo-księgowy prowadził główny księgowy. Organem doradczym i opiniującym była Rada Wydawnictwa. Redakcjami wydawanych pism kierowali redaktorzy naczelni, którzy odpowiadali za całość spraw związanych z merytoryczną działalnością redakcji i treścią pisma. Redaktor naczelny ustalał regulamin wewnętrzny redakcji, który musiał zaaprobować dyrektor Wydawnictwa. Redaktor naczelny z reguły wchodził w skład wąskiego kierownictwa partii czyli Egzekutywy KW PZPR. W KW PZPR ustalano tzw. kierunki działania redakcji, oceniano plany pracy, włączano dziennikarzy w akcje propagandowe, ustalano granice „konstruktywnej krytyki” i podejmowano ostateczne rozstrzygnięcia w sprawach spornych. Przy redakcji działało kolegium redakcyjne, jako organ opiniujący i doradczy w sprawach redakcyjnych. Oprócz wspomnianego już kierownictwa, tj. redaktora naczelnego, jego zastępcy i sekretarza Redakcja „Gazety Zielonogórskiej” składała się z następujących komórek organizacyjnych: redaktorowi naczelnemu podlegali bezpośrednio samodzielni publicyści, Dział Łączności oraz Dział Kulturalny. Zastępcy redaktora naczelnego podlegały Dział Partyjny i Dział Rolny. Natomiast sekretarz redakcji odpowiadał za Dział Sportowy, Dział Ekonomiczny, Dział Społeczny, Dział Depeszowy i Techniczny, Dział Miejski, Dział Mutacji oraz fotoreporterów i grafików. Szefami „Gazety Zielonogórskiej”, a później Gazety Lubuskiej byli kolejno Wiktor Lemiesz, Tadeusz Bazylko, Michał Horowicz, Zygmunt Śniecikowski, Zdzisław Olas (związany z prasą wrocławską, redaktor naczelny tamtejszej "Gazety Robotniczej", później szef "Gazety Pomorskiej", "Gazety Krakowskiej" i krakowskiego oddziału Polskiej Agencji Prasowej, równolegle pełnił funkcję dyrektora Wydawnictwa do 1969 r.). Mniej rozbudowaną strukturę posiadała Redakcja „Nadodrza”. Redaktor naczelny nie posiadał zastępcy, a w razie jego nieobecności zastępowany był przez sekretarza redakcji. Redaktorami naczelnymi „Nadodrza” byli kolejno Tadeusz Jasiński, Bolesław Soliński, Witold Niedźwiecki, Tadeusz Kajan (właściwie Kazimierz Jankowski) oraz Janusz Koniusz. Od 1959 do końca istnienia pisma sekretarzem redakcji był Wiesław Nodzyński. Redakcja posiadała następujące komórki organizacyjne: Dział Kulturalny, Dział Regionalno-Niemcoznawczy, Dział Publicystyczny, Dział Graficzny oraz przedstawicielstwo redakcji w Gorzowie Wielkopolskim. 1 lipca 1975 w związku z reformą administracyjną kraju i utworzeniem województwa gorzowskiego „Gazeta Zielonogórska” została przemianowana na „Gazetę Lubuską”. W celu usprawnienia realizacji zadań Wydawnictwa stawianych przez Zarząd Główny, podobnie jak w innych regionach, w 1980 r. podjęto próbę skupienia wszystkich procesów wydawniczych – od redagowania gazet, przez ich wydruk, kończąc na kolportażu nakładów – pod jednym zarządem. 1 lipca tego roku powołano Kombinat Wydawniczo-Kolportażowy w Zielonej Górze, który powstał z połączenia Klubów Międzynarodowej Prasy i Książki w Gorzowie i Zielonej Górze oraz Zielonogórskiego Wydawnictwa Prasowego. Z uwagi na brak efektywności tego zabiegu organizacyjnego, kilka miesięcy później, 1 marca 1981 roku podjęto decyzję o likwidacji kombinatu, tym samym powrócono do modelu zarządzania sprzed 1 lipca 1980 roku. W 1984 roku nastąpiła zmiana na stanowisku dyrektora wydawnictwa, miejsce Mariana Skarbka zajął Zbigniew Pietkiewicz. W drugiej połowie lat osiemdziesiątych Wydawnictwo borykało się z problemami finansowymi i kadrowymi. Zwinięto parasol polityczny PZPR i wprowadzano zasady gospodarki rynkowej. Na mocy Ustawy z dnia 22 marca 1990 roku rozpoczęła się likwidacja Robotniczej Spółdzielni Wydawniczej „Prasa – Książka – Ruch”. Powołana przez Prezesa Rady Ministrów 6 kwietnia 1990 roku Komisja Likwidacyjna przejęła kontrolę nad całością masy likwidacyjnej, w tym również Zielonogórskim Wydawnictwie Prasowym. Tytułami, którymi w momencie likwidacji dysponowało Wydawnictwo były: „Gazeta Lubuska” oraz „Ziemia Gorzowska”. Z wydawania „Nadodrza” zrezygnowano już wcześniej. Zgodnie z uchwalonym 29 listopada 1990 roku planem zagospodarowania majątku Robotniczej Spółdzielni Wydawniczej "Prasa-Książka-Ruch" w likwidacji oraz w sprawie dysponowania składnikami majątku tej Spółdzielni „Gazeta Lubuska” miała zostać sprzedana, a „Ziemia Gorzowska” przekazana bezpłatnie spółdzielni pracowniczej. W maju 1990 roku pracownicy redakcji i drukarni zawiązali Wydawniczą Spółdzielnię Pracy ,,Lubpress’’, która rozpoczęła starania o przejęcie „Gazety Lubuskiej”. Należało do niej 60, z 65 zatrudnionych tam osób. Prezesem Spółdzielni został dotychczasowy redaktor naczelny „Gazety Lubuskiej” Mirosław Rataj. Zarząd poinformował komisję likwidacyjną o chęci bezpłatnego przejęcia tytułu. W listopadzie 1990 roku komisja likwidacyjna, pomijając wniosek ,,Lubpressu’’ o nieodpłatne przekazanie tytułu, podjęła decyzję o sprzedaży „Gazety Lubuskiej” w trybie przetargu. Sprzeciw spółdzielców odbił się echem na szczeblu najwyższych władz państwowych. Zarząd interweniował w tej sprawie nawet u premiera Tadeusza Mazowieckiego. Ze względów ekonomicznego potencjału pisma od przetargu nie odstąpiono. Spółdzielcy nawiązali współpracę z Bankiem Handlowo-Kredytowym w Katowicach, któremu szefował pochodzący z Nowej Soli Ryszard Janiszewski. Zawiązano spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością. Ostateczne rozstrzygnięcie przetargu nastąpiło 28 marca 1991 roku. Właścicielem ,,Gazety Lubuskiej’’ za kwotę 6 miliardów 25 milionów złotych stał się ,,Lubpress’’ spółka z o.o., której udziałowcami była Spółdzielnia Pracownicza ,,Lubpress’’ (22% udziałów) oraz Bank Handlowo-Kredytowy w Katowicach (78% udziałów). Wyprzedaż majątku Zielonogórskiego Wydawnictwa Prasowego zakończyła się 1992 roku. Natomiast Zarząd Główny RSW „Prasa-Książka-Ruch” został wykreślony z Krajowego Rejestru Sądowego dopiero 30 listopada 2000 roku.