Sprawozdania z działalności własnej, przepisy kancelaryjno-archiwalne, bilanse roczne.

Narodowy Bank Polski (NBP), powołany na podstawie dekretu z 15 stycznia 1945 r., rozpoczął działalność 2 lutego (Dz.U., nr 4, poz. 14). Bank, wyposażony przez Państwo w przywilej emisji biletów bankowych, miał za zadanie uregulowanie obiegu pieniężnego i kredytu. Jednakże z biegiem czasu kompetencje NBP ciągle powiększano i w konsekwencji stał się on monopolistą nie tylko w dziedzinie emisji pieniądza, ale także udzielania kredytu i gromadzenia oszczędności. Sankcjonowały to ustawa z 2 grudnia 1958 r. o Narodowym Banku Polskim (Dz.U., nr 72, poz. 456), czy Prawo bankowe z 26 lutego 1982 r. (Dz.U., nr 7, poz. 56). Zgodnie ze statutem z 26 lutego 1982 r. (tamże, poz. 57) NBP był centralnym bankiem państwa, bankiem emisyjnym oraz centralną instytucją kredytową, oszczędnościową, rozliczeniową i dewizową. Do jego kompetencji należało: 1) wyłączna emisja pieniądza; 2) organizacja i koordynacja działalności pieniężno-kredytowej i kontrola jej realizacji; 3) udzielanie kredytów jednostkom gospodarki uspołecznionej, nieuspołecznionej i osobom fizycznym; 4) obsługa kasowa i rozliczeniowa budżetu państwa; 5) prowadzenie rachunków bankowych dla jednostek gospodarki uspołecznionej i nieuspołecznionej oraz dla osób fizycznych, które gromadziły na tych rachunkach swoje środki pieniężne, przeprowadzał rozliczenia pieniężne, gromadził oszczędności pieniężne ludności oraz prowadził działalność kredytową dla niej oraz 6) zarządzał państwową rezerwą dewizową, kontrolował ruch dewizowy w kraju oraz miał prawo udzielania i zaciągania pożyczek zagranicznych. NBP wykonywał swoje zadania przez centralę, oddziały okręgowe (wojewódzkie), oddziały operacyjne, powszechne kasy oszczędności i inne jednostki organizacyjne. Do zadań oddziałów okręgowych należało zapewnienie prawidłowej realizacji zadań NBP, wykonywanych przez jednostki organizacyjne prowadzące działalność w okręgu bankowym, a w szczególności: 1) współudział w opracowywaniu planu kredytowego i innych planów sporządzanych przez NBP oraz sprawozdań i analiz z przebiegu ich realizacji; 2) podejmowanie decyzji kredytowych w zakresie ustalonym przez Prezesa NBP; 3) zapewnienie prawidłowej organizacji i warunków pracy jednostek organizacyjnych oraz pomocy koniecznej do sprawnego ich działania; 4) nadzór nad działalnością jednostek organizacyjnych oraz wydawanie im odpowiednich poleceń i wytycznych oraz 5) współpraca z terenowymi organami administracji państwowej, organizacjami gospodarczymi, instytucjami i organami finansowymi w sprawach dotyczących działalności NBP. W czasie przemian ustrojowych w latach 1987-1990 z NBP wydzielono banki regionalne i komercyjne, a sam NBP zajął się tylko emisją pieniądza i polityką monetarną państwa (funkcja monetarna). Według ustawy z 29 sierpnia 1997 r. (Dz.U., nr 140, poz. 938) podstawowym celem działalności NBP jest utrzymanie stabilnego poziomu cen, przy jednoczesnym wspieraniu polityki gospodarczej Rządu, o ile nie ogranicza to podstawowego celu NBP. Kaliski Oddział Zamiejscowy Oddziału Okręgowego NBP w Poznaniu powstał w styczniu 1999 r. z przekształcenia Oddziału Okręgu NBP w Kaliszu z powodu zlikwidowania z końcem 1998 r. województwa kaliskiego. Restrukturyzacja NBP, która zakładała m.in. pozostawienie placówek terenowych tylko w miastach wojewódzkich, doprowadziła do likwidacji Oddziału Zamiejscowego 31 stycznia 2003 r.