MRN - protokóły komisji, PMRN - protokoły z posiedzeń Prezydium MRN, Zarząd Miejski - protokoły z posiedzeń Zarządu, sprawozdania, korespondencja w sprawach organizacyjnych, dane statystyczne, odpisy wydanych zaświadczeń Dział Administracji Poruczonej - wykaz osób do głosowania, spis powszechny, informacje i oświadczenia w sprawie zbrodni hitlerowskich, sprawy osobowe, sprawy karne, sprawy sadowe, wykazy właścicieli nieruchomości, sprawy budowlane, plany i projekty budynków, Dział Administracji Społecznej - korespondencja dot. opieki społecznej, Dział Gospodarki Gminnej - sprawy rolnictwa i hodowli, sprawy przemysłu i handlu, sprawy wojskowe, spray majątków opuszczonych, wykazy gruntów, wymiar podatku gruntowego, Dział Finansowo-Budżetowy - budżety, sprawozdania rachunkowe, księgi dochodów budżetowych, księgi wydatków budżetowych, dziennik główna, , księgi kasowe, księgi biercze podatku Biuro Ewidencji Ludności - spis ludności, księgi kontroli ruchu ludności, USC - korespondencja w sprawach USC

W dokumentach z XII w. Zakroczym , miasto na prawym brzegu Wisły, znacznie tu wzniesionym ponad poziom rzeki. Zawiązkiem osady był starożytny gród, pilnujący brodu i przewozu przez Wisłę. Gród stał na wyniosłości oddzielonej od reszty obszaru dwoma jarami spływającymi ku Wiśle. Jedynie od północy brakowało naturalnej ochrony. Zakroczym położony był na skrzyżowaniu kilku ważnych dróg handlowych, z których najważniejszą był stary szlak łączący pomorze z Rusią. Dzięki tak dogodnemu położeniu osada rozwijała się pomyślnie i w 1422 r. otrzymała prawa miejskie chełmińskie. Zakroczym był już z wówczas stolica ziemi, miejscem odbywania się sądów grodzkich i ziemskich oraz centralnym ośrodkiem kształtowania się prawodawstwa mazowieckiego. Dzięki postępom kolonizacji na prawym brzegu Wisły oraz handlowi solą, której składy znajdowały się w Zakroczmiu, miasto rozwijało się pomyślnie pod względem gospodarczym pomimo niszczących drewnianą zabudowę pożarów w latach 1511 i 1557. Wielkiej sławy przysporzył miastu Erazm z Zakroczymia, twórca pierwszego stałego mostu na Wiśle, pobudowanego w Warszawie w 1573 r. W 1564 roku Zakroczym liczył 276 domów, a w 1616 r. 214 rzemieślników - 71 warzących piwo, 38 palących wódkę, 35 piekarzy. Wzrost Warszawy w II połowie XVI w. niekorzystnie wpłynął na dalszy rozwój Zakroczymia. W roku 1619 Zygmunt III potwierdził dawne przywileje miasta, zaś Władysław IV w r. 1633 dozwala wolnego handlu solą bez opłaty. W roku 1656 po zajęciu Warszawy przez Szwedów, wojska nieprzyjacielskie rozłożyły się pod Zakroczymiem i zrabowały miasto. Mimo nadania dwóch nowych jarmarków przez Jana Kazimierza w roku 1666, nadania opłat targowych przez Michała Korybuta w roku 1670 i ponowienia dawnych przywilejów dla kupców i solarzów przez Jana III, w roku 1679 miasto upadło. W XVII w. regret gospodarczy i zniszczenia wojenne przyczyniły się do upadku miasta i utraty poprzedniego znaczenia. Czasy Księstwa Warszawskiego były dla miasta okresem nieustannych przemarszów i kwater wojsk polskich, francuskich i rosyjskich. Zakroczym wraz z pobliskim Modlinem i Nowym Dworem był ważnym punktem strategicznym dla wojsk napoleońskich. W okresie Królestwa Polskiego miasto zaczęło dźwigać się z upadku. Żródłem dochodu mieszkańców stało się zaopatrywanie garnizonu twierdzy Modlin. W okresie powstania listopadowego mieszkańcy Zakroczymia i okolic zorganizowali oddział liczący 180 osób. Po zajęciu Warszawy w 1831 r. przez wojska rosyjskie, przeniósł się do Zakroczymia rząd i sejm powstańczy. W okresie międzywojennym liczba mieszkańców wzrasta z 4896 w 1921 roku do 6379 w 1939 r. liczba domów z 457 do 560. W latach 1939-1945 Zakroczym został 70 % zniszczony, a blisko 3000 mieszkańców ponioslo śmierć w obozach. Mieszkańcy Zakroczymia wykazali dużo patriotyzmu po powstaniu warszawskim, ratując od smierci głodowej wielu powstańców uwięzionych w twierdzy zakroczymskiej. Po odzyskaniu niepodległości podstawą działania rad narodowych była ustawa KRN z 11.IX.1944 r., dekret PKWN z dnia 23.XI.1944 r. oraz ustawa z 14.I.1946 r. o organizacji i zakresie działania rad narodowych. Na podstawie ww. ustaw rada narodowa miała być organem przedstawicielskim i organem władzy państwowej. Do kompetencji terenowych rad narodowych należało: planowanie działalności publicznej, a w szczególności ustalanie budżetu oraz planu świadczeń w naturze, kontrola działalności organów wykonawczych, powoływanie tych organów /rządowych i samorządowych/. Organem wykonawczo-zarzadzającym rady narodowej było jej prezydium. Prezydium zwoływało posiedzenia rady, czuwało nad wykonywaniem uchwał. Organem pomocniczym rady narodowej były komisje. Członkami komisji były osoby wybierane z grona rady, ale w razie potrzeby mogły być powoływane spoza rady. W dniu 12.II.1945 r. ukonstytuował się Komitet Porozumiewawczy PZPR, PPL i PPS w Zakroczymiu. W skład komitetu weszło 6 osób, po dwóch członków z każdej partii. Członkowie komitetu decydowali w sprawach gospodarki miejskiej w zastępstwie nie wybranej jeszcze Miejskiej Rady Narodowej i Zarządu Miejskiego. Posiedzenia komitetu odbywały się pod przewodnictwem ówczesnego Burmistrza m. Zakroczymia Henryka Ziemińskiego. W dn. 29.III.1945 r. Komisja Porozumiewawcza z Warszawy dokonała wyborów do Zarządu Miejskiego. W tym samym dniu Zarząd Miejski ukonstytuował się w następujących osobach: Franciszek Kurpiewski - Burmistrz, Jan Pankiewicz- wiceburmistrz oraz trzech ławników. Miejska Rada Narodowa ukonstytuowała się 20 czerwca 1945 roku. W tym samym dniu przeprowadzono wybory do Prezydium MRN oraz Zarządu Miejskiego. W skład MRN w Zakroczmiu weszli: przewodniczący, zastępca, sekretarz i 3 członków. Prezydium MRN składało się z dwóch członków z PPR i PPS. Na posiedzeniu MRN w dniu 21.VI.1945 powołano 7 komisji: 1/Komisja Budżetowa, 2/Komisja Sanitarna, 3/Komisja Dostaw rzeczowych, 4/ Komisja Mieszkaniowa, 5/Komisja Leśna, 6/Komisja Budowlano-Drogowa, 7/Komisja Rewizyjna oraz 3 komitety: 1/Gminny Komitet Szkolny, 2/Miejski Komitet Opieki Społecznej, 3/Komitet Przesiedleńczo-Osiedlowy. Z biegiem lat likwidowano niektóre komisje i komitety, a na ich miejsce w zależności od potrzeb powoływano inne. Organem wykonawczym MRN był Zarząd Miejski. Pierwsze posiedzenie Zarządu Miejskiego w Zakroczymiu odbyło się 29.III.1945 r. Dnia 20.VI.1945 r. nowo wybrana Miejska Rada Narodowa potwierdziła prawomocność wyborów z dn. 29.III.1945 r. do Zarządu Miejskiego. Na czele Zarządu stał burmistrz wybierany przez MRN. W latach 1945-1950 MRN wybierała następujące osoby na burmistrzów m. Zakroczymia: 12.II.1945 r. - Henryk Ziemiński - pierwszy burmistrz po wyzwoleniu 29.III.1945 r. Franciszek Kurpiewski był burmistrzem do 1950 roku. Zarząd Miejski przygotowywał wszystkie sprawy o których stanowiła MRN. Do głównych zadań Zarządu Miejskiego należało: - zapewnienie bezpieczeństwa obywatelom miasta - zabezpieczenie mienia miasta - dostarczenie mieszkańcom żywności - uruchomienie urzędów niezbędnych do zaczęcia gospodarki miasta. Organem Zarządu Miejskiego w zakresie sprawa administracji miejskiej było Biuro Zarządu Miejskiego, które obsługiwało MRN oraz jej Prezydium. Ustawa Rady Państwa o powołaniu jednolitej władzy państwowej z dn.20.III.1950 r. zlikwidowała Zarządy Miejskie, a ich dotychczasowy zakres kompetencji przejęły MRN i ich organy wykonawcze.

brak jednostek o sygn. 1-5