1. Wybory i referenda, sygn. 1-25; 2. Zespoły radnych, sygn. 26-29; 3. Organizacja Biura WRN, sygn. 30; 4. Protokoły z sesji WRN, sygn. 31-106; 5. Protokoły z posiedzeń Prezydium WRN, sygn. 107-143; 6. Ochrona prawna radnego, sygn. 144; 7. Reprezentacja WRN, sygn. 145; 8. Komisje WRN, sygn. 146-269; 9. Organy działające przy WRN, sygn. 270-278; 10. Współpraca z Kancelarią Rady Państwa, sygn.. 279-281; 11. Nadzór, sygn. 282-290; 12. Plany pracy komisji WRN, sygn. 291-293; 13. Zestawienia statystyczne, sygn. 294-318; 14. Narady przewodniczących rad narodowych, sygn. 319-320; 15. Wojewódzka Komisja Odznaczeń Państwowych, sygn. 321-360; 16. Skargi i wnioski, sygn. 361-363; 17. Wycinki prasowe, sygn. 364-368; 18. Druki, sygn. 369-372.

Ustawą z dnia 28 maja 1975 r. o dwustopniowym podziale administracyjnym państwa oraz o zmianie ustawy o radach narodowych, utworzonych zostało na obszarze Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej 49 województw. Wśród nich również województwo toruńskie z siedzibą wojewódzkich organów władzy i administracji państwowej w Toruniu. Na mocy ustawy z dnia 25 stycznia 1958 r. o radach narodowych, zmienioną ustawą z dnia 22 listopada 1973 r. o zmianie ustawy o radach narodowych, jako organ władzy państwowej oraz „samorządu społecznego ludu pracującego miast i wsi” utworzono Wojewódzka Radę Narodową w Toruniu (dalej WRN). Rozpoczęła ona swoje działanie w czerwcu 1975 r. Organ ten pochodził z wyboru mieszkańców województwa. Radni zaś odpowiadali przed swymi wyborcami i mogli być przez nich odwoływani. Pierwsze wybory do WRN przeprowadzone zostały 21.03.1976 r. W skład rady utworzonej w 1975 r. weszli natomiast radni wybrani do Wojewódzkiej Rady Narodowej w Bydgoszczy, których miejsce zamieszkania lub okręg wyborczy leżał na terenie województwa toruńskiego. Rady narodowe swoje zadania wypełniały „na sesjach, za pośrednictwem swoich organów pomocniczych – komisji rad narodowych, poprzez działalność rad narodowych w terenie oraz poprzez swój organ wykonawczy i zarządzający – prezydium rady narodowej”. Zgodnie z ustawą, rady narodowe na obszarze swojego działania, kierowały działalnością gospodarczą, społeczną i kulturalną oraz należały do nich wszystkie sprawy w zakresie władzy i administracji państwowej nie zastrzeżone dla innych organów. W szczególności do zakresu ich działań należały sprawy z zakresu: - ochrony porządku i bezpieczeństwa publicznego; - rolnictwa - przemysłu terenowego i rzemiosła; - budownictwa terenowego, nadzoru budowlanego, zabudowy miast i wsi; - gospodarki komunalnej i mieszkaniowej; - handlu wewnętrznego - skupu; - budowy i utrzymania dróg oraz transportu drogowego, - gospodarki wodnej; - oświaty i kultury; - zdrowia i opieki społecznej; - kultury fizycznej i turystyki; - zatrudnienia; - finansów; oraz ew. inne sprawy przewidziane w odrębnych przepisach. Posiadały one również prawo kontroli i koordynacji działalności organów państwowych, instytucji i jednostek gospodarczych. W celu realizacji swoich kompetencji, rady narodowe miały prawo wydawania przepisów prawnych, obowiązujących na podporządkowanym im terenie. Akty te, o ile stwierdzono ich niezgodność z ustawami, mogły być jednak uchylane przez organy zwierzchnie. W przypadku WRN była to Rada Państwa. Do szczegółowych zadań wojewódzkich rad narodowych należało: • uchwalanie wieloletnich i rocznych planów społeczno-gospodarczych, których projekty przedstawiały terenowe organy administracji państwowej; • uchwalanie corocznego budżetu oraz kontrola jego wykonania; • koordynacja działalności spółdzielni i ich terenowych związków, z działalnością państwowych przedsiębiorstw terenowych i zarządzanych centralnie oraz rzemiosła; • nadawanie ogólnego kierunku działalności rad narodowych na terenie województwa oraz koordynowanie ich działalności; • podejmowanie działalności gospodarczej, społecznej i kulturalnej o zasięgu szerszym niż rad narodowych stopnia podstawowego, w szczególności w sprawach przedsiębiorstw przemysłu terenowego, projektowych i budowlanych o zasięgu wojewódzkim, PGR, przedsiębiorstw mechanizacji rolnictwa oraz robót melioracyjnych, PKS, jednostek organizacyjnych handlu wewnętrznego, budowy i utrzymania dróg państwowych i mostów, szkół i innych placówek oświatowo-wychowawczych, teatrów, bibliotek wojewódzkich, muzeów, wojewódzkich domów kultury, wojewódzkich i rejonowych szpitali oraz przedsiębiorstw aptek, przedsiębiorstw uzdrowiskowych o znaczeniu wojewódzkim i sanatoriów, zakładów specjalnych pomocy społecznej. Część swoich zadań, wojewódzkie rady narodowe mogły przekazywać radom narodowym niższego stopnia. Przekazanie kompetencji odbywało się jednak za zgodą rady przejmującej zadania oraz z przekazaniem środków na pokrycie kosztów ich realizacji. Rady narodowe obradowały na sesjach. Pierwszą sesję nowo utworzonej WRN zwołał przewodniczący Rady Państwa Henryk Jabłoński, jako przedstawiciel rady stopnia wyższego. Następne sesje WRN zwoływane były przez przewodniczącego rady narodowej poprzedniej kadencji, nie później niż w terminie dwóch tygodniu od dnia wyborów. Na pierwszej sesji WRN wybierała ze swego grona przewodniczącego, jego zastępców oraz przewodniczących stałych komisji, którzy stanowili prezydium rady. Na pierwszej sesji, odbierano również przysięgę od nowo wybranych radnych. Radni nieobecni na pierwszej sesji, składali swoje przyrzeczenie na pierwszej sesji na której byli obecni. Po wyborze, nowy przewodniczący WRN przejmował prowadzenie obrad. Sesje zwyczajne WRN odbywały się co najmniej cztery razy w roku, zgodnie z terminami ustalonymi w planie pracy. Sesje zwyczaje zwoływało prezydium WRN. Niezależnie od sesji zwyczajnych, możliwe było zwołanie sesji nadzwyczajnych, na pisemny wniosek przynajmniej ¼ radnych. Pracami WRN kierowało prezydium, które reprezentowało radę na zewnątrz i organizowało jej pracę. Do zadań prezydium WRN należało w szczególności: - ustalanie rocznego planu pracy WRN; - przygotowywanie i zwoływanie sesji rady; - organizowanie działalności komisji oraz koordynowanie ich pracy; - udzielanie radnym wszelkiej pomocy w wykonywaniu przez nich mandatu; - czuwanie nad zabezpieczeniem praw radnych i członków komisji; - składanie WRN informacji o swojej pracy Prezydium WRN przygotowywało ponadto projekty uchwał rady. Posiedzenia prezydium zwoływał przewodniczący WRN, który im również przewodniczył. Podejmował on również czynności w zakresie poruczonym mu przez prezydium. Organami WRN były komisje stałe, powoływane dla realizacji poszczególnych dziedzin działalności rady. Liczbę komisji oraz ich przewodniczących ustalano na pierwszym posiedzeniu rady. W skład komisji, oprócz radnych powoływano również osoby spoza rady, ich liczba nie mogła być jednak większa niż połowa składu komisji. Oprócz członków, w pracach komisji mogli uczestniczyć specjaliści powoływani do rozpatrzenia konkretnych spraw. Do zadań komisji należało w szczególności rozpatrywanie i opiniowanie spraw zleconych przez WRN lub wojewodę, kontrola wykonywania uchwał WRN, wojewody i organów nadrzędnych oraz „sprawowanie kontroli społecznej nad nie podporządkowanymi radzie narodowej organami państwowymi, instytucjami i jednostkami gospodarczymi”. Członkowie komisji, w danej sprawie zapoznawali się z materiałami opracowanymi przez odpowiednie agendy oraz opracowywali stanowisko komisji przedstawiane na posiedzeniu WRN. W razie konieczności komisje mogły zwracać się do WRN lub prezydium rady o wydanie odpowiednich zarządzeń. Radni zobowiązani byli uczestniczyć w sesjach WRN oraz komisji, jak również wykonywać inne nałożone na nich przez radę obowiązki. Radni posiadali prawo zwracania się do rady oraz kierowników innych organów państwowych, organizacji spółdzielczych i społecznych, o rozpatrzenie spraw wynikłych w czasie ich działalności. Ponadto na sesji WRN, jak i w okresie międzysesyjnym, mogli oni występować do prezydium rady z interpelacjami. Radni w okresie swojej działalności cieszyli się ochroną prawną i nie mogli być zwolnieni z pracy bez zgody prezydium WRN. Jak wspomniano, w przypadku złej pracy radnego istniała możliwość jego odwołania przez wyborców. Z możliwości tej jednak nigdy nie skorzystano. Radni WRN, oprócz pracy na sesjach i w komisjach, zrzeszeni byli również w zespołach. Przy WRN z całą pewnością działał zespół radnych, będących członkami PZPR, który swoją działalność rozpoczął najpóźniej w 1985 r. Przewodniczącymi zespołu byli Kazimierz Raszkowski w latach 1985-1988, którego zastąpił Andrzej Wietrzykowski sprawujący swoją funkcję do 1990 r. W pracach tego zespołu uczestniczyli również radni bezpartyjni. W 1988 r. powstał zespół młodych radnych, którego przewodniczącym został P. Górski, a w rok później wyodrębnił się zespół radnych bezpartyjnych, na przewodniczącego którego wybrano Wiesław Żurowskiego. Pracami zespołów kierowały ich prezydia. Przy WRN działały również następujące organy: Rada Społeczno-Gospodarcza powołana w 1987 r., Rada Społeczna Szkół Wyższych powołana w 1986 r., Wojewódzka Komisja Czynów Społecznych utworzona w 1984 r., Wojewódzka Komisja Odznaczeń Państwowych utworzona w 1975 r. oraz Wojewódzki Zespół ds. Konkursu „Mistrz Gospodarności” powołany w 1986 r. W 1983 r. uchwalona została ustawa o systemie rad narodowych i samorządu terytorialnego, która zastąpiła wcześniej obowiązujący akt prawny. Nie wprowadziła ona jednak zasadniczych zmian w funkcjonowaniu WRN. Organem powołanym do obsługi WRN było Biuro Wojewódzkiej Rady Narodowej, które swoją siedzibę miało w Urzędzie Wojewódzkim Toruńskim mieszczącym się na pl. Armii Czerwonej 2. Biuro WRN utworzone zostało na mocy Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 maja 1975 r. w sprawie zasad organizacji urzędów terenowych organów administracji państwowej. Pracami biura kierowali dyrektorzy, podporządkowaniu przewodniczącemu WRN. Wojewódzka Rada Narodowa w Toruniu zlikwidowana została 27.05.1990 r. wraz z wejściem w życie Ustawy z dnia 8 marca 1990 o samorządzie terytorialnym.