Spośród przekazanych akt na szczególną uwagę zasługują kroniki z lat 1948-2001 (w liczbie 14-tu), obrazujące w barwny sposób kolejne etapy funkcjonowania zakładu i kładące duży nacisk na upamiętnienie jego pracowników. Na ogromną wartość owych kronik wpływa przede wszystkim zawarty w nich bogaty zbiór ikonograficzny ( w sumie ponad 100 fotografii). W zespole znajdują się także m.in.: akta dotyczące struktury organizacyjnej przedsiębiorstwa i analizy jego działalności, rejestry przedsiębiorstwa z lat 1952-2000, opisy przedsiębiorstwa, katalogi ofertowe urządzeń i wyrobów, wszelkie regulaminy, instrukcje, plany oraz statut spółki. Zespół zawiera także liczne protokoły z posiedzeń i kontroli zewnętrznych, sprawozdania finansowe i z działalności zakładu, orzeczenia i bilanse dotyczące finansów. W zespole znajdują się także akta dotyczące pracowniczych projektów wynalazczych i zawierające dokumentację techniczną wyrobów. Nie brakuje również normatywów zakładowych czasu pracy, rejestrów poleceń i zarządzeń dyrektora.

Pomorskie Zakłady Urządzeń Okrętowych „Warma” S.A. w Grudziądzu sięgają swą historią wczesnych lat powojennych. Orzeczeniem Ministra Przemysłu i Handlu nr 29 z dnia 24 maja 1948 r. oraz na podstawie zarządzenia z dnia 12 października 1948 r., państwo przejęło na własność zakłady metalowe firmy „Achgelis i Spółka”, mieszczące się przy ul. Narutowicza 17. Podobny los, na mocy orzeczenia Ministra Przemysłu i Handlu nr 46 z dnia 14 lipca 1948 r. oraz zarządzenia z dnia 12.10.1948 r., spotkał zakłady braci Domke, mieszczące się przy ul. Marszałka Focha. Znacjonalizowane zakłady metalowe i warsztaty samochodowe połączone zostały w jedno przedsiębiorstwo, które otrzymało nazwę: Warsztaty Mechaniczne i Samochodowe. Przedsiębiorstwo to podporządkowane było Dyrekcji Przemysłu Miejscowego w Bydgoszczy. W 1949 r. orzeczeniem Ministra Przemysłu Lekkiego nr 19 z dnia 20 października, państwo przejęło na własność zakład ślusarsko-mechaniczny A. Bertrama, mieszczący się przy ul. Staszica. Zakład ten, połączony został z Warsztatami Mechanicznymi i Samochodowymi, a zjednoczone „Warsztaty” otrzymały nazwę: Warsztaty Mechaniczno – Samochodowe i Odlewnia Żeliwa. Przedsiębiorstwo to podlegało Dyrekcji Metalowego i Elektrotechnicznego Przemysłu Miejscowego w Bydgoszczy. Dnia 11 maja 1951 r. przedsiębiorstwo pod nazwą Grudziądzkie Warsztaty Mechaniczne i Odlewnia Żeliwa przeszło w gestię Zarządu Przemysłu Gospodarskiego. Zmienił się w związku z tym nieco profil produkcyjny. Wcześniej produkowane narzędzia rolniczo-ogrodnicze, spawarki i małe gilotyny teraz zastąpiono częściowo produkcją szaf kablowych, szafek ubraniowych, szaf pancernych i opylaczy dla rolnictwa. Rokiem przełomowym w dziejach przedsiębiorstwa był 1952 r. W dniu 14 stycznia 1952 r. warsztaty zostały podporządkowane Zarządowi Przemysłu Okrętowego, podejmując pierwsza produkcję wyposażenia jednostek pływających – początkowo armatury i mebli okrętowych, a następnie takich asortymentów jak: grzejniki parowe, podgrzewacze, zamki drzwiowe i meblowe. Z dniem 1 lipca 1953 r. przedsiębiorstwo przyjęło nazwę Grudziądzkie Zakłady Sprzętu Okrętowego i pod taka nazwą w grudniu 1955 r. podporządkowane zostało Centralnemu Zarządowi Przemysłu Okrętowego, przekształconemu w Zjednoczenie Przemysłu Okrętowego. W latach 1961/62 przedsiębiorstwo przyjęło nazwę: Pomorskie Zakłady Sprzętu Okrętowego „Warma”. Składało się ono wówczas z następujących oddziałów: - Oddział I - mechaniczny i narzędziownia (ul. Staszica 4) - Oddział II - odlewnia żeliwa i metali kolorowych (ul. Narutowicza 17) - Oddział III - ślusarsko - montażowy i siedziba dyrekcji Nazwa przedsiębiorstwa po raz kolejny uległa częściowej zmianie w roku 1976. Na mocy Zarządzenia Ministra Przemysłu Maszyn Ciężkich i Rolniczych nr 3/Org./76 z dnia 17 maja nazwę przedsiębiorstwa przemianowano z Pomorskich Zakładów Sprzętu Okrętowego na Pomorskie Zakłady Urządzeń Okrętowych. W 1994 r. struktura organizacyjna przedsiębiorstwa przedstawiała się następująco: Dyrektor naczelny, zastępca dyrektora do spraw Marketingu, któremu podlegały: biuro marketingowe, szef zabezpieczenia technicznego, główny technolog, sekcja normalizacji, archiwum i serwis; zastępca dyrektora do spraw produkcji i podległe mu: wydział mechaniczny, wydział odlewni, szef zabezpieczenia produkcji, dział remontowy, główny energetyk, sekcja planowania operatywnego; zastępca do spraw ekonomiczno-finansowych i podległe mu: dział ekonomiki, dział pracy i płacy, informatyka, dział administracji socjalnej; Główna Księgowa oraz działy: księgowość kosztów i księgowość finansowa; sekretariat i jego komórki: pełnomocnik dyrektora do spraw jakości, dział organizacji i zabezpieczenia zakładu, samodzielne stanowisko BHiP, KADRY. Przemiany ustrojowe w Polsce w 1989 r. i związana z nimi prywatyzacja przedsiębiorstw państwowych wpłynęły znacznie na kolejne zmiany dotyczące grudziądzkiej „Warmy”. 31 stycznia 1997 r. zarejestrowana została jednoosobowa spółka Skarbu Państwa (j. s. S.P.) – Pomorskie Zakłady Urządzeń Okrętowych „Warma” S.A. W tym samym dniu z rejestru sądowego wykreślone zostało PZUO „Warma” jako przedsiębiorstwo państwowe. Jednocześnie, zgodnie z prawem, przestały istnieć organy samorządu załogi, tj.: Zebranie Ogólne Załogi i Rada Pracownicza. Kierowaniem przedsiębiorstwem zajął się odtąd 3-osobowy Zarząd spółki z prezesem na czele. Stały nadzór nad pracą spółki sprawowała odtąd Rada Nadzorcza, zaś rozliczenia okresowego dokonywało Walne Zgromadzenie. Skład ww. organów nadzoru ustalał w imieniu Skarbu Państwa – Minister Skarbu Państwa. Jako spółka, grudziądzka „Warma” zaczęła przeżywać od samego początku kłopoty. Ceny dyktowane przez rynek były zbyt niskie w stosunku do kosztów produkcji. Brakowało również samego rynku zbytu, dlatego też przedsiębiorstwo zaczęło popadać w coraz to większe długi, które w 2002 r. doprowadziły do zamknięcia zakładu.