Sygn. 1 - 81 - akta urodzeń, małżeństw i zgonów wraz z dowodami do akt małżeństw z lat 1828-1875

Przepisy Kodeksu Cywilnego Napoleona z 1808 r. wprowadziły jednolitą świecką rejestrację akt urodzeń, małżeństw i zgonów dla wszystkich obywateli niezależnie od wyznania. W 1809 r. obowiązek prowadzenia akt stanu cywilnego nałożono na duchownych - przełożonych parafii. Zmiany w prowadzeniu akt stanu cywilnego wprowadził w 1825 r. Kodeks Cywilny Królestwa Polskiego. Zawarte w nim przepisy o aktach stanu cywilnego (art.. 71-142) uchylały świecką rejestrację akt stanu cywilnego dla wyznań chrześcijańskich, zachowując ją jedynie dla innych wyznań niechrześcijańskich (Żydów, Mahometan). Akta stanu cywilnego połączone zostały z metrykami kościelnymi. Pastor parafii ewangelicko-augsburskiej pełnił jednocześnie funkcje urzędnika stanu cywilnego. Każdy akt stanu cywilnego musiał być zapisany równolegle w dwóch księgach: w pierwszej zwanej "unikatem", która pozostawała na miejscu w parafii i w drugiej zwanej "duplikatem" lub księgą wtóropisów, składanej corocznie do archiwum hipotecznego Sądu Pokoju. Unikaty zakładane były dla każdego rodzaju aktu - oddzielnie rejestrowano urodzenia, małżeństwa i oddzielnie akta zgonów. Ksiegi te prowadzone były przez dowolną liczbę lat, aż do całkowitego zapisania księgi. Natomiast księga duplikatów podzielona była na trzy części, w pierwszej zapisywano akta urodzeń, w drugiej akta małżeństw, natomiast w trzeciej części akta zgonów. W ostatnim dniu każdego roku pastor zobowiązany był zamknąć taką księgę protokółem w ustalonej formie i przekazać do archiwum hipotecznego. Urzędnik sądowy sprawdzał zgodność wpisów z księgą unikatów. Ta forma prowadzenia ksiąg stanu cywilnego (z niewielkimi zmianami) utrzymała się przez cały XIX wiek i okres międzywojenny. Po zakończeniu działań wojennych, wydany 25 IX 1945 r. dekret "Prawo o aktach stanu cywilnego", zamknął wyznaniową rejestrację akt stanu cywilnego, wprowadzając świeckie urzędy stanu cywilnego. Zapisy w księgach prowadzone były w języku polskim, za wyjątkiem lat 1868-1914, kiedy to do wszystkich urzędów obowiązkowo wprowadzony został język rosyjski. Parafia Ewangelicko-Augsburska w Przedczu powstała w 1827 r.

Zmikrofilmowano jednostki o sygn. od 1-70 za wyjątkiem poszytów zawierających dowody do akt małżeństw. Akta po 1875 r. w AP Poznań Oddział w Koninie. Ujęty w bazie PRADZIAD