W skład zespołu wchodzą materiały powstałe w toku działalności Związku Branżowego Spółdzielni Odzieżowo-Włókienniczych w Białymstoku (poprzednia nazwa: Związek Branżowy Spółdzielni Pracy Włókienniczo-Odzieżowych województwa białostockiego w Białymstoku) i zrzeszonych w nim spółdzielni. Zespół został podzielony na 2 serie, serie zaś na podserie. W serii 1 znajdują się podserie: - akta organizacyjne Związku Branżowego: protokoły z Walnych Zgromadzeń, protokoły z posiedzeń Rady, protokoły z posiedzeń Zarządu, protokoły z narad roboczych, statut i rejestracja sądowa, plan etatów pracowników, sygn. 1-9; - plany, sygn. 10-13; - sprawozdania i bilanse, sygn. 14-16; - kontrole, sygn. 17. W serii 2 wyodrębniono następujące podserie: - akta organizacyjne spółdzielni: protokoły z Walnych Zgromadzeń, rejestracja sądowa, statuty, wykazy członków założycieli, sygn. 18, 19; - plany, sygn. 20-23; - sprawozdania i bilanse, sygn. 24-36; - kontrole, sygn. 37.

Związek Branżowy Spółdzielni Pracy Włókienniczo-Odzieżowych województwa białostockiego w Białymstoku został powołany do życia na Zebraniu Założycielskim w dniu 23 lutego 1950 r. Statut Związku został zarejestrowany w Sądzie Okręgowym w Białymstoku dnia 13 kwietnia 1950 r. pod numerem Rs. 312. Działalność gospodarczą rozpoczęto z dniem 1 kwietnia 1950 r. Siedziba Związku mieściła się przy ul. Kilińskiego 13 w Białymstoku, a następnie została przeniesiona na ul. 1 Maja 24 w Białymstoku. Związek zrzeszał spółdzielnie pracy włókienniczo-odzieżowe mające siedzibę na terenie województwa białostockiego. Na Zgromadzeniu Założycielskim było obecnych osiem spółdzielni: 1. Spółdzielnia Krawieckiej Pracy „Moda” w Białymstoku 2. Nakładcza Spółdzielnia Pracy Przemysłu Konfekcyjno-Odzieżowego „Krój” w Białymstoku 3. Spółdzielnia Krawiecka „Moda” w Gołdapi 4. Spółdzielnia Pracy Krawieckiej „Postęp Mody” w Łapach 5. Spółdzielnia Pracy „Liżanka” w Suwałkach 6. Spółdzielnia Pracy „Kobieta” w Augustowie 7. Spółdzielnia Pracy Krawiecko-Bieliźniarskiej „Pomoc Bratnia” w Białymstoku (nazwa została zmieniona w późniejszych latach na: Spółdzielnia Pracy Konfekcyjno-Odzieżowa „Zjednoczenie” w Białymstoku) 8. Spółdzielnia Krawiecka „Salon Mód” w Białymstoku (nazwa została zmieniona w późniejszych latach na: Spółdzielnia Pracy Krawieckiej im. Dua-Bogen w Białymstoku i Spółdzielnia Pracy Krawieckiej „Pokój” w Białymstoku) Na dzień 31.12.1950 r. wykazano 26 spółdzielni pracy, w tym 21 czynnych i 5 nieczynnych. Pół roku później Związek zrzeszał już 29 spółdzielni, w tym 24 spółdzielni czynnych z 15 uruchomionymi punktami usługowymi. W następnych latach ilość spółdzielni stale się zmieniała, tworzono nowe spółdzielnie, część likwidowano, inne łączono, zdarzały się również przesunięcia spółdzielni do innych Związków Branżowych. Z chwilą zarejestrowania Związek stał się członkiem Centralnego Związku Spółdzielczego, a na podstawie złożonej przez Zarząd deklaracji członkiem Centrali pod nazwą Związek Spółdzielni Pracy w Warszawie (dalej: ZSP). Zgodnie z uchwałą ZSP Związki Branżowe (z wyjątkiem tych, zrzeszających spółdzielnie budowlane i usługowe) miały obowiązek przystąpić również na członka „Spólnoty Pracy” Spółdzielczej Organizacji Zbytu Drobnej Wytwórczości w Warszawie. Celem Związku było organizowanie, doskonalenie, koordynowanie i nadzorowanie działalności zrzeszonych w nim spółdzielni pracy, jak również zaspokajanie potrzeb członków w dziedzinie produkcji, usług, szkolenia zawodowego oraz pracy kulturalno-oświatowej. Organami Związku w pierwszych latach działalności były: Zgromadzenie Przedstawicieli, Komisja Rewizyjna i Zarząd. W związku z reorganizacją spółdzielczości i połączeniem się ZSP z Centralą Rzemieślniczą w Warszawie, w styczniu 1952 roku przejęto ze Związku Spółdzielni Rzemieślniczych 7 spółdzielni i 12 punktów usługowych, co dało liczbę całkowitą spółdzielni zrzeszonych w Związku: 30 spółdzielni pracy i 50 punktów usługowych. Na Zgromadzeniu Przedstawicieli Spółdzielni w dniu 21 lutego 1952 r. przyjęto nowy statut i zmieniono nazwę na: „Związek Branżowy Spółdzielni Odzieżowo-Włókienniczych w Białymstoku”. Komisję Rewizyjną zastąpiła powołana Rada Nadzorcza, przy której działała Komisja Rewizyjna, Komisja Samorządowo-Organizacyjna i Komisja Administracyjno-Gospodarcza. Nowa nazwa Związku została zarejestrowana w Sądzie Okręgowym w Białymstoku 31 marca 1952 r. Od tej chwili Związek stał się członkiem nowej Centrali: Związku Spółdzielni Przemysłowych i Rzemieślniczych. Nowy statut wzorcowy szerzej opisywał cele i zadania Związku. W zakresie planowania opracowywał projekty planów gospodarczych, finansowych, działalności społeczno-wychowawczej i szkoleniowej oraz socjalno-bytowej i przedkładał je Centrali do zatwierdzenia. Sam z kolei zatwierdzał plany działalności zrzeszonych spółdzielni i czuwał nad ich wykonaniem. W kwestii organizacji, oprócz uruchamiania nowych spółdzielni oraz sprawowania opieki i nadzoru nad już istniejącymi, Związek współdziałał w szkoleniu kadr, rozwoju współzawodnictwa pracy oraz udzielał spółdzielniom porad, wskazówek i instrukcji. W obszarze produkcji organizował zaopatrzenie zrzeszonych spółdzielni w surowce, półfabrykaty, maszyny i narzędzia, prowadził magazyny i składy, udzielał pomocy przy zakładaniu i prowadzeniu zakładów wytwórczych i usługowych oraz przy podnoszeniu jakości produkcji, racjonalizacji i mechanizacji pracy oraz dbał o zbyt wytworów produkcji. W przekazanych aktach nie ma wykazu lub sprawozdania o dokładnej ilości zrzeszonych spółdzielni w Związku w 1953 r., jednak niektóre dokumenty pozwalają stwierdzić, że było ich przynajmniej 24: 1. Spółdzielnia Pracy Krawieckiej „Pokój” w Białymstoku 2. Spółdzielnia Pracy Krawieckiej „Nowe Życie” w Gródku 3. Spółdzielnia Pracy Krawieckiej „Postęp Mody” w Łapach 4. Spółdzielnia Pracy Krawieckiej „Strój” w Knyszynie 5. Spółdzielnia Pracy Krawieckiej „Zorza” w Grajewie 6. Spółdzielnia Pracy Krawieckiej im. Tadeusza Kościuszki w Szczuczynie 7. Spółdzielnia Pracy Krawieckiej w Michałowie 8. Spółdzielnia Pracy Krawieckiej „Postęp Krawiecki” w Wysokiem Mazowieckiem 9. Spółdzielnia Pracy Krawieckiej „Zjednoczenie” w Hajnówce 10. Spółdzielnia Pracy Krawieckiej „Moda” w Gołdapi 11. Spółdzielnia Pracy Krawieckiej im. 22 Lipca w Kolnie 12. Spółdzielnia Pracy Krawieckiej „Zambrowianka” w Zambrowie 13. Pomocnicza Spółdzielnia Czapniczo-Włókiennicza w Białymstoku (wcześniejsza nazwa: Pomocnicza Spółdzielnia Członków Cechu Kapeluszników i Czapników w Białymstoku) 14. Robotnicza Spółdzielnia Pracy Krawieckiej „Świt” w Łomży 15. Spółdzielnia Krawieckiej Pracy „Odrodzenie” w Sokółce 16. Spółdzielnia Pracy „Kobieta” w Augustowie 17. Spółdzielnia Pracy „Liżanka” w Suwałkach 18. Rzemieślnicza Spółdzielnia Pracy Rzemiosł Włókienniczych w Suwałkach 19. Rzemieślnicza Spółdzielnia Pracy Krawców w Olecku 20. Rzemieślnicza Spółdzielnia Pracy Krawców w Ełku 21. Rzemieślnicza Spółdzielnia Pracy Krawców w Bielsku Podlaskim 22. Spółdzielnia Pracy Włókienniczo-Odzieżowa „Jedność Krawiecka” w Sejnach 23. Spółdzielnia Pracy Sprzętu Rybackiego im. 1-go Maja w Rajgrodzie 24. Spółdzielnia Pracy Przędzalniczo-Włókienniczej w Supraślu Dnia 25 listopada 1953 r. zwołano Nadzwyczajne Walne Zgromadzenie Przedstawicieli, na którym podjęto uchwałę i jednogłośnie przyjęto połączenie się Związku Branżowego Spółdzielni Odzieżowo-Włókienniczych w Białymstoku ze Związkiem Branżowym Spółdzielni Skórzanych w Białymstoku z dniem 1 grudnia 1953 r. Wykreślenia z Rejestru Spółdzielni dokonano 25 stycznia 1954 r.