Zespół zawiera dobrze zachowane akta generalia dotyczące wszystkich spraw którymi zajmował się landrat i akta szczegółowe dotyczące administracji prowincji i powiatu, biura landratury, urzędników, akta policyjne dotyczące cenzury, towarzystw politycznych socjaldemokracji i umacniania niemczyzny, materiały dotyczące rolnictwa, komunikacji, spraw drogowych, handlu, przemysłu, rzemiosła, budownictwa, a także pożarnictwa, gospodarki samorządowej miast i gmin, szkół i kościołów oraz spraw podatkowych, ubezpieczeń społecznych, związków zawodowych, spraw robotniczych, spraw sanitarnych i wojskowych, jak również gospodarki wojennej z lat 1914-1918. Ponadto w zespole znajdują się mapy i recesy.

Podstawy prawne organizacji administracji państwowej w przyłączonym do Prus Wielkim Księstwie Poznańskim dało rozporządzenie króla Prus z dnia 30 kwietnia 1815 r. Na mocy tego rozporządzenia księstwo zostało podzielone na dwie rejencje: poznańską i bydgoska. Rejencje zaś dzieliły się na powiaty, na czele których stali landraci. Podległe im urzędy nazywano landraturami (Landratsamt). Taki ustrój przetrwał do roku 1919. Landraci wykonywali zalecenia władz nadrzędnych. Do ich kompetencji należały sprawy polityczne, społeczno-gospodarcze, kulturalne, sprawy szkół i kościołów na podległym terenie, uposażenia nauczycieli i duchowieństwa. Landratura Grodzisk powstała w roku 1887 z części landratury Buk na mocy ustawy z 6 czerwca 1887 roku. Zakres kompetencji i organizacja na ogół nie różniły się od innych landratur pruskich. [Na podst. wstępu do inwentarza I. Radtke]