1. Akta dotyczące Kopalni "Konigin Luise" (Zabrze): instrukcje, wykazy zatrudnionych, plany, rysunki techniczne, [1897] 1903-1936, sygn. 1-14, 14/1, 14/2. 2. Akta dotyczące Kopalni "Delbrück" i "Guido" (Makoszowy i Guido): plany, sprawy ratownictwa, sprawy przewozów linowych w szybach, [1870] 1903-1944, sygn. 15-40, 17/1-4, 18/1-2, 21/1-5, 25/1-16, 29/1-2, 39/1-7, 40/1. 3. Akta dotyczące Kopalni "Bielszowitz" (Bielszowice): sprawy dotyczące kolejki liniowej w kopalni "Bielszowice", [1850] 1903-1944, sygn. 41, 41/1-11. 4. Statystyka nieszczęśliwych wypadków, [1897] 1903-1927, sygn. 42-44. Dopływ - akta dotyczące kolei piaskowej Kopalni Knurów - lata 1919-1921, sygn. 95.

Okręgowe Urzędy Górnicze stanowiły pierwszą instancję dla wszystkich spraw, które według ustawodawstwa górniczego nie były zastrzeżone dla kompetencji wyższych urzędów górniczych. Południowo-Gliwicki Okręg Górniczy (Bergrevier Gleiwitz – Süd) został utworzony 01.07.1903 roku w wyniku likwidacji Okręgowego Urzędu Górniczego w Zabrzu i przejął kontrolę jemu dotąd podległych kopalń, a mianowicie " Bielszowice" w Bielszowicach, "Knurów" w Knurowie, "Dębieńsko" w Czerwionce. W następnych latach sprawował również kontrolę kopalń "Guido" i "Makoszowy" w Zabrzu oraz koksowni "Makoszowy" i brykietowni kopalni "Zabrze" w Zabrzu. Ustawą o organizacji władz górniczych w Rzeszy z 30.09.1942 roku (Gesetz über den Aufbau der Reichbergbehörden, RG BL I, s.603) i rozporządzeniem ministra gospodarki Rzeszy o siedzibach i okręgach administracyjnych wyższych urzędów górniczych z 25.03.1943 roku (Deutscher Reichsanzeiger und Preussischer Staatsanzeiger z 31.03.1943 roku, nr 75). Południowo-Gliwicki Okręg Górniczy został przemianowany z dniem 01.04.1943 roku na Urząd Górniczy Gliwice-Południe (Bergamt Gleiwitz – Süd). Działał do 1945 roku [na podstawie wstępu do inwentarza, oprac. Janina Wolanin, Gliwice 1983]

KM 15.03.1983, 0014-5