Budowa kolei Gdańsk-Koszalin, nabycie nieruchomości pod budowe kolei, naprawa wieży kościelnej w Bolszewie, wybory władz powiatowych, policja budowlana, straz pożarna, sprawy szkół (sygn. 1-87).

Powiat w ustroju państwa pruskiego był wspólnotą terytorialną, początkowo głównie właścicieli ziemskich, a reprezentujący go sejmik stanowił w największym stopniu przedstawicielstwo szlachty. Sejmiki powiatowe miały prawo przedstawiania kandydatur na landratów (starostów) i wybierania deputacji powiatowej, która wspierała landrata w załatwianiu spraw lokalnych. Landrat był przedstawicielem państwa wobec sejmiku i w powiecie. Do jego zadań należał ogół spraw z wyjątkiem sądowych i kościelnych; poza reprezentacją rejencji w powiecie nadzór i zarząd lokalną administracją w zakresie policji, bezpieczeństwa i porządku publicznego (w tym sprawy cudzoziemców i kontrola obyczajowa, policji budowlanej i ogniowej, sanitarnej), opieki społecznej, rolnictwa, lasów, spraw wojskowych, nadzór nad sprawami komunalnymi, handlem i przemysłem, miar i wag, spraw szkół elementarnych oraz rozkładaniem i poborem podatków bezpośrednich. Powiat wejherowski został powołany w 1818 r. i wchodził w skład regencji gdańskiej, był jednym z 21 powiatów prowincji Prusy Zachodnie. Pierwszym landratem wejherowskim był von Wejher ze Smażyna (1818-1830). ["Historia Wejherowa", pod red. J. Borzyszkowskiego, Wejherowo 1998, s. 117-120]

APG 35