1. MATERIAŁY BIOGRAFICZNE 1946-2002; 32 j.a. 1.1. Życiorysy 1955; 1 j.a. – życiorys. 1.2. Dokumenty osobiste 1951-2002; 9 j.a. – m.in. wyciągi z aktu urodzenia, paszporty, legitymacje członkowskie, zaświadczenia dotyczące uprawnień lekarskich, materiały związane z odbywaniem służby wojskowej i aktywnością sportową, prawa jazdy, zezwolenia, przepustki, legitymacje uprawniające do korzystania z ulg, legitymacja ubezpieczeniowa oraz książeczka oszczędnościowa. 1.3. Dokumenty dotyczące przebiegu nauki szkolnej i studiów 1946-1963; 6 j.a. – świadectwa szkolne, świadectwo dojrzałości i jego odpisy, dzienniczek korespondencyjny, materiały związane z odbywaniem studiów w Pomorskiej Akademii Medycznej im. gen. Karola Świerczewskiego w Szczecinie (m.in. indeks i dyplom lekarza). 1.4. Dokumenty dotyczące zatrudnienia i sprawowanych funkcji 1957-1992; 6 j.a. – m.in. umowy o pracę, świadectwa pracy i materiały związane z pełnieniem funkcji biegłego sądowego. 1.5. Notatki z kursów 1980; 1 j.a. – notatki z kursu żeglarskiego. 1.6. Kalendarze i notesy 1970-2002; 2 j.a. – kalendarz książkowy na rok 1979 oraz notes z adresami. 1.7. Legitymacje odznaczeń 1953-1989; 1 j.a. – m.in. legitymacja odznaczenia brązowego medalu za zasługi dla obronności kraju 1.8. Dokumenty dotyczące zjazdów absolwentów 1957; 1 j.a. – druki ulotne dotyczące zjazdu wychowanków Państwowego Gimnazjum i Liceum Ogólnokształcącego im. Władysława Jagiełły w Płocku. 1.9. Materiały gospodarcze i majątkowe 1968-2002; 3 j.a. – m.in. dzienniki budowy nieruchomości położonych w Międzyzdrojach oraz umowa dotycząca sprzedaży mieszkania w Szczecinie. 1.10. Materiały dotyczące stanu zdrowia 1959-1983; 1 j.a. – m.in. karta informacyjna z leczenia szpitalnego, elektrokardiogram, rentgen dłoni. 1.11. Testamenty 1993; 1 j.a. – testament. 2. PRACE TWÓRCY SPUŚCIZNY 1966; 1 j.a. – m.in. maszynopis artykułu dotyczącego prof. Franciszka Piątkowskiego. 3. MATERIAŁY DZIAŁALNOŚCI TWÓRCY SPUŚCIZNY 1970-1999; 19 j.a. 3.1. Działalność medyczna 1970-1999; 4 j.a.- programy i zaproszenia na konferencje naukowe, korespondencja dotycząca leczenia pacjentów, materiały dotyczące depresji i leków. 3.2. Działalność gospodarcza 1970-1999; 12 j.a. – materiały dotyczące prowadzenia prywatnej praktyki lekarskiej oraz działalności gospodarczej związanej z wynajmem pokoi gościnnych. 3.3. Działalność społeczna 1980-1997; 3 j.a. – m.in. opinia dotycząca Pomnika Marynarza w Międzyzdrojach oraz materiały dotyczące współpracy ze Związkiem Kombatantów Rzeczypospolitej Polskiej i Więźniów Politycznych. 4. KORESPONDENCJA 1951-2001; 23 j.a. – m.in. korespondencja z rodzicami (Izabellą i Adamem Piechowiczami). 5. MATERIAŁY O TWÓRCY SPUŚCIZNY 1955; 1 j.a. – wycinek prasowy. 6. FOTOGRAFIE 1900-1991; 32 j.a. – m.in. fotografie, na których widoczny jest Zbigniew Piechowicz oraz fotografie rodzinne (w tym rodziców i Zyty Totus – ciotki Zbigniewa Piechowicza od strony matki). 7. MATERIAŁY RODZINNE 1926-1992; 19 j.a. – materiały dotyczące rodziców Zbigniewa Piechowicza (Izabelli i Adama Piechowiczów), Zyty Totus (ciotki - siostra matki), Walentego Dąbrowskiego (dziadka ze strony matki), Henryka Dąbrowskiego (wuja – brat matki), Julii Dąbrowskiej (babci ze strony matki) i Józefa Pendziaka (krewnego ze strony matki). 8. ZAŁĄCZNIKI 1945-2000; 22 j.a. – cegiełki na rzecz odbudowy mola w Międzyzdrojach, ręcznie wykonane kartki wielkanocne, ulotka reklamowa hotelu w Międzyzdrojach, obrazki religijne, bilety kolejowe, grafiki.

Zbigniew Adam Piechowicz urodził się 21 września 1936 r. w Płocku. Jego ojciec Adam posiadał wykształcenie średnie (ukończył Gimnazjum Państwowe im. Tadeusza Kościuszki w Gostyninie) i w okresie powojennym był zatrudniony w Polskich Kolejach Państwowych. Z kolei matka Izabella z d. Dąbrowska z zawodu była nauczycielką. Poza oświatą zajmowała stanowiska związane z pracą biurową i transportem samochodowym. Pierwsze lata swojego życia Zbigniew Piechowicz spędził wraz z rodzicami w Kutnie (ul. Matejki 24). Po napaści Niemiec na Polskę we wrześniu 1939 r. rodzina Piechowiczów przeprowadziła się do Gostynina (ul. Trakt Gąbiński 5, obecnie Czapskiego). W 1943 r. w ramach tajnego nauczania Zbigniew Piechowicz rozpoczął naukę w klasie pierwszej. Na początku 1945 r. wraz z rodzicami przeprowadził się do Płocka, w którym od lutego kontynuował naukę od klasy drugiej w Publicznej Szkole Powszechnej nr 3, a od klasy piątej – w 11-lteniej Szkole Ogólnokształcącej Towarzystwa Przyjaciół Dzieci, w której w 1955 r. zdał egzamin dojrzałości. W okresie szkolnym wstąpił do Związku Harcerstwa Polskiego i został przyjęty do Związku Młodzieży Polskiej. W październiku 1955 r. Piechowicz rozpoczął studia na Wydziale Lekarskim Pomorskiej Akademii Medycznej im. gen. Karola Świerczewskiego w Szczecinie. W okresie studiów corocznie pracował na koloniach letnich dla dzieci. Początkowo był zatrudniony jako ratownik i higienista, a od czwartego roku studiów posiadał już stanowisko pełniącego obowiązki lekarza. W tym okresie odbywał również staże studenckie w szpitalach. W 1961 r. Piechowicz ukończył studia medyczne, a w roku następnym rozpoczął obowiązkowy staż przed uzyskaniem dyplomu lekarza. Jednocześnie został prelegentem Towarzystwa Wiedzy Powszechnej w Szczecinie oraz podjął pracę lekarza szkolnego w szkole specjalnej dla dzieci upośledzonych w rozwoju umysłowym w Szczecinie przy ul. Wawrzyniaka. Po otrzymaniu dyplomu lekarskiego w 1963 r. zatrudnił się w Państwowym Szpitalu dla Nerwowo i Psychicznie Chorych w Gorzowie Wielkopolskim. W roku następnym - korzystając z możliwości powrotu do Szczecina - przeniósł się do nowo powstającego Oddziału Psychiatrii, funkcjonującego początkowo przy Szpitalu Miejskim, a następnie przy Wojewódzkiej Przychodni Zdrowia Psychicznego (WPZP) w Szczecinie. W 1965 r. podjął pracę jako kierownik Poradni Zdrowia Psychicznego w Goleniowie, do której musiał dojeżdżać ze Szczecina. Od 1966 r., czyli po zdaniu egzaminu specjalizacyjnego z psychiatrii, Piechowicz zaczął prowadzić zajęcia z zakresu psychiatrii i neurologii w średnich szkołach medycznych w Szczecinie, a w późniejszym okresie także w Świnoujściu. W 1968 r. został zaprzysiężony jako stały biegły sądowy z zakresu psychiatrii w okręgu Sądu Wojewódzkiego w Szczecinie. W tym też roku został wybrany przewodniczącym Rady Zakładowej w WPZP w Szczecinie - zrezygnował z pełnienia tej funkcji w 1973 r. W latach 1970-1975 r., mimo licznych obowiązków zawodowych, zajął się organizacją Domu dla Przewlekle Chorych z Chorobami Układu Nerwowego w Nowogardzie. W 1973 r. Piechowicz został ustanowiony lekarzem-specjalistą z zakresu psychiatrii dla celów wydawania ekspertyz dla potrzeb Komisji Lekarskich do spraw Inwalidztwa i Zatrudnienia działających przy Oddziale Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Szczecinie. W tym też roku na własną prośbę otrzymał przeniesienie służbowe z Oddziału Psychiatrycznego WPZP w Szczecinie do Poradni Zdrowia Psychicznego Miejskiej Przychodni Obwodowej nr 3 w Szczecinie. W 1975 r. objął kierownictwo Oddziału Odwykowego Szpitala Miejskiego w tymże mieście. Oddział ten został następnie przeniesiony do Goleniowa. Z powodu śmierci ojca oraz choroby matki Piechowicz zrezygnował z pracy w Szczecinie i w 1975 r. zatrudnił się w Poradni Zdrowia Psychicznego w Świnoujściu, której od roku następnego został kierownikiem. Wówczas mieszkał w Międzyzdrojach przy ul. Polnej i adresu tego nie zmienia aż do śmierci. W 1977 r. powierzono mu również zadanie kierowania Komisją Lekarską nr 2, działającą przy Zakładzie Opieki Zdrowotnej w Świnoujściu. Ze względu na uciążliwość dojazdów w 1978 r. zrezygnował z pracy w Goleniowie, podjął jednak dodatkowe zatrudnienie w Poradni Zdrowia Psychicznego w Kamieniu Pomorskim, w której leczył do 1985 r. W tym okresie był również pracownikiem świnoujskich szkół. W 1992 r. Piechowicz zrezygnował z pracy w Świnoujściu. Powodem tej decyzji był pogarszający się stan zdrowia jego matki, która zmarła jeszcze w tym samym roku. Po jej śmierci zajął się prowadzeniem pensjonatu „Izabelówka”, a praktykę lekarską ograniczył do udzielania porad osobom zaprzyjaźnionym oraz kombatantom wojennym. Za swoją działalność otrzymał wiele odznaczeń m.in.: brązowy medal „Za zasługi dla obronności kraju” (1989 r.). Zbigniew Piechowicz zmarł 13 maja 2002 r. w Międzyzdrojach i został pochowany na cmentarzu komunalnym w tejże miejscowości.