Przechowywany w Archiwum Narodowym w Krakowie fragment spuścizny Franciszka Dudy z lat 1907-1940 obejmuje przede wszystkim, jeśli nie liczyć fragmentarycznie zachowanej korespondencji, prowadzonego przez niego raptularza i legitymacji członka Stronnictwa Narodowego, maszynopisy i rękopisy jego prac naukowych oraz związane z nimi materiały warsztatowe. Powstały one w związku z jego pracą w ówczesnym Archiwum Ziemskim, a następnie Archiwum Państwowym w Krakowie. Są to przygotowywane do druku: 1. wydawnictwo źródłowe zapisek z ksiąg sądowych grodzkich i ziemskich staropolskiego województwa krakowskiego i sandomierskiego z XIV-XV i początków XVI w. (traktowane przez twórcę jako uzupełnienie analogicznego wyboru opublikowanego w 1870 r. przez Antoniego Zygmunta Helcla w tomie 2 serii Starodawne Prawa Polskiego Pomniki, Kraków 1870) 2. dwie monografie źródłoznawcze dotyczące tzw. rękopisów i dokumentów depozytowych czyli akt małopolskich gmin miejskich i wiejskich, zdeponowanych w archiwum krakowskim w XIX i I połowie XX w. („Pogląd na sprawę ochronnictwa zabytków rękopiśmiennych w Galicji zachodniej w ostatnich 30 latach”, streścił dr Franciszek Duda, Kraków, w październiku-listopadzie 1917 r.; „O zabytkach rękopiśmiennych gmin zachodnio-galicyjskich w uwzględnieniem depozytów krajowego Archiwum aktów grodzkich i ziemskich w Krakowie (lata 1887-1917)”, zestawił dr Franciszek Duda, Kraków, w październiku-listopadzie 1917). 3. katalogi ww. akt, przygotowywane do druku w ramach wydawnictw Grona Konserwatorów Galicji Zachodniej, jako kolejny, po „Katalogu Krajowego Archiwum Aktów Grodzkich i Ziemskich w Krakowie” Stanisława Kutrzeby z 1909 r., tom pomocy archiwalnych tego Archiwum. Wybuch I wojny światowej, a także brak drugiej połowy opisów, które miał przygotować Abdon Kłodziński, uniemożliwił druk tej ostatniej pozycji, tak samo jak później wybuch II wojny światowej zdezaktualizował na długi czas sprawę edycji ww. wyboru zapisek sądowych.

Franciszek Duda, historyk-archiwista, urodził się 3 października 1878 r. w Górnej Suchej na Śląsku Cieszyńskim w rodzinie rolnika Jana i Genowefy z Firlów. Uczył się w szkole wiejskiej w rodzinnej wiosce, a później w niemieckiej szkole we Frysztacie, gimnazjum ukończył w 1899 r. w Cieszynie. W latach 1900-1905 studiował historię i geografię na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Stopień doktorski uzyskał 12 grudnia 1908 r. na podstawie rozprawy „Rozwój terytorialny Pomorza Polskiego (wiek XI-XIII)”, wydanej drukiem w Krakowie rok później. Po rocznym stypendium w Akademii Umiejętności w Krakowie, w czasie którego pomagał prof. Janowi Czubkowi w katalogowaniu dokumentów ze zbiorów Akademii, 12 listopada 1909 r. F. Duda rozpoczął pracę w Archiwum Aktów Grodzkich i Ziemskich w Krakowie w charakterze adiunkta. Dziesięć lat później został mianowany archiwistą w tymże Archiwum, przemianowanym w 1919 r. na Archiwum Ziemskie w Krakowie, zaś w 1924 r. objął jego kierownictwo jako dyrektor. Po kolejnej zmianie nazwy instytucji na Archiwum Państwowe w 1936 r. pracował dalej jako jego kierownik do 31 marca 1939 r., kiedy to przeszedł na emeryturę. Zmarł 16 maja 1945 r. w Krakowie, pochowany został na Cmentarzu Rakowickim (kwatera XIVa, rząd 4, nr 1). W czasie swej 30-letniej pracy zawodowej Franciszek Duda m.in. inwentaryzował akta miast i wsi małopolskich, staropolskie księgi sądowe ziemskie krakowskie przekazane w 1929 r. z Archiwum Głównego Akt Dawnych w Warszawie do Archiwum Ziemskiego w Krakowie (sporządzony wtedy przez niego wykaz tych rękopisów „Przybytki z r. 1928/29” można uznać za prototyp księgi nabytków, wprowadzonej w archiwach państwowych znacznie później, bo dopiero na przełomie lat 50/60-tych XX w. por. Metodyka pracy archiwalnej, pod red. S. Nawrockiego i S. Sierpowskiego, Poznań 1998, s. 53), przejmował do Archiwum akta Sądu Szlacheckiego w Krakowie. Współpracował z Biurem prac kongresowych i Delegacją polską na Kongres Wersalski, był członkiem Komisji ds. windykacji akt od Austrii (od 1922 r. jej sekretarzem), uczestniczył także w 1925 r. w polsko-czeskich rozmowach o podziale dokumentacji archiwalnej Śląska Cieszyńskiego, Spisza i Orawy. W 1928 r. otrzymał nominację do Rady Archiwalnej przy Naczelnym Dyrektorze Archiwów Państwowych, wchodził też wcześniej w skład Grona Konserwatorów Galicji Zachodniej. Od 1917 był także członkiem Komisji Historycznej PAU. Drukowany dorobek naukowy F. Dudy obejmuje 2 duże wydawnictwa (poza wspomnianą już pracą o Pomorzu edycję źródłową rejestrów celnych Włocławka z XVI w., opracowaną i wydaną razem ze Stanisławem Kutrzebą (Regestra thelonei aquatici Wladislaviensis saeculi XVI, wyd. S. Kutrzeba i Fr. Duda, Kraków 1915) oraz cały szereg innych prac, zarówno przygotowywanych do druku materiałów źródłowych, jak i szkiców monograficznych, opracowywanych z myślą o druku, pozostałych jednakże w rękopisie.