Systematyzacja akt w zespole przedstawia się następująco: 1. Dokumentacja aktowa, 13 j.a., [1934, 1936] 1939-1945 2. Dokumentacja techniczna, 224 j.a. 1939-1945 2.1. Ogólne, 2 j.a., 1939 2.2. Budownictwo mieszkaniowe, 20 j.a., 1939-1944 2.3. Budynek 100 - brama (Pförte), 3 j.a., 1939-1940 2.4. Budynek 101 - budynek administracyjny (Verwaltungsgebäude), 3 j.a., 1939-1940 2.5. Budynek 109 - wiata rowerowa (Fahrrandhalle), 1 j.a., 1941 2.6. Budynek 220 - odlewnia (Giesserei), 1 j.a., 1939 2..7. Budynek 221 - magazyn wełny i cieczy (Wolle und Flüssigkeitslager), 1 j.a., 1940 2. 8. Budynek 232 - magazyn cieczy (Flüssigkeitslager), 1 j.a., 1940-1941 2.9. Budynek 235 - kuchnia (Küchen), 1 j.a., 1939 2.10. Budynek 243 - magazyn surowców (Rohnbahnenlager), 2 j.a., 1939-1940 2.11. Budynek 316 - tymczasowa kotłownia (provisorischen Kesselhaus), 1 j.a., 1942 2.12. Budynek 320 - esco (Escogebäudes), 15 j.a., 1941-1942 2.13. Budynek 321 - magazyn aparatury (Apparatlager), 9 j.a., 1939-1945 2.14. Budynek 329 - 116 j.a., 1939-1944 2.15. Budynek 340 - warsztat (Werkstätten), 2 j.a., 1940 2.16. Budynek 460 - kotłownia (Kesselhaus), 10 j.a., 1939-1943 2.17. Budynek 468, - 1 j.a., 1943 2.18. Budynek 510 - pralnia (Wäscherei), 1 j.a., 1940 2.19. Budynek 521 - 3 j.a., 1939 2.20. Budynek 522 - magazyn surowców (Rohstofflager), 1 j.a., 1939 2.21. Budynek 534 - 4 j.a., 1940-1942 2.22. Budynek 620 - 3 j.a., 1941-1943 2.23. Budynek 621 - 9 j.a., 1941-1945 2.24. Budynek 622 - 1 j.a., 1944 2.25. Budynek 641 - 1 j.a., 1944 2.26. Obóz w koszarach w Wawrowie - 1 j.a., 1941-1942 2.27. Bocznica kolejowa - 3 j.a., 1939-1944 2.28. Budowa toru, 1 j.a. - 1939-1941 2.29. Budowa kanalizacji - 7 j.a., 1933-1944 W zdecydowanej większości są to rysunki techniczne projektowanych budynków produkcyjnych, magazynów na surowce, kotłowni, budynku administracyjnego, budynku bramnego z portiernią, kuchni, pralni i odlewni. Składają się na nie przekroje budynków, rzuty poziome, widoki ogólne oraz plany sytuacyjne. Dwie jednostki archiwalne dotyczą też pozwoleń z 1939 r. na budowę kompleksu fabryki. W księdze wszyty jest plan sytuacyjny terenu I.G. Farbennidustrie Filmfabrik Landsberg a/W. Kilka teczek dotyczy też budowy kanalizacji. Powstaniu zakładu towarzyszyło budownictwo mieszkaniowe. W zespole zachowały się plany domów mieszkalnych przy ul. Okólnej (Duisbergstrasse), Walczaka (Friedeberger Chausse), Rungstrasse (brak polskiego odpowiednika), Libigstrasse (brak polskiego odpowiednika). Składają się na nie pozwolenia budowlane, widoki ogólne projektowanych budynków, rzuty poziome, plany odwodnienia i plany zabudowy osiedla mieszkaniowego. Z dokumentacji aktowej zachowało się 13 j.a. z lat [1934, 1936] 1939-1945. Dotyczą one spraw gospodarczych, finansowych i sprawozdań, w tym AGFA w Wolfen, firmy w Götingen i I. G. Farbenindustrie A.G. we Frankfurcie nad Menem z roku 1934 i 1936.

Fabryka Błon Filmowych w Gorzowie Wielkopolskim (I.G. Farbenindustrie A.G. Filmfabrik Landsberg/Warthe) wybudowana została w latach 1939-1940 na polecenie zarządu firmy Fabryki Błon Filmowych AGFA w Wolfen (I.G. Farbenindustrie Filmfabrik Wolfen). Wcześniej, 17 maja 1938 r. przedstawiciele I.G. Farbenindustrie rozpoczęli rozmowy z nadburmistrzem miasta dotyczące uruchomienia Fabryki Błon Filmowych w mieście (AMG, sygn. 8522). Miesiąc później, 30 czerwca 1938 r. miasto sprzedało I.G. Farbenindustrie grunty o łącznej powierzchni około 158,5325 ha położone przy ul. Walczaka (Friedeberger Chausse) pod budowę przyszłej fabryki (AMG, sygn. 8455). Oficjalnie zamiar budowy fabryki ogłoszony został na łamach Landsberger General Anzeiger 28 października 1938 r. (Zysnarski, 2007, s. 229). Projekt opracował Grunzke, a generalnym wykonawcą była firma Gebrüder Barthknecht z Dessau (Skaziński, 2020). We wrześniu 1939 r. projekt został zatwierdzony przez zarząd AGFA w Wolfen (Fabryka Błon Filmowych w Gorzowie Wielkopolskim, sygn. 23). Był to kompleks budynków. W jego skład wchodziły: budynek bramny z portiernią, budynek administracyjny, budynek w którym sprawdzano stan wyprodukowanych błon filmowych, odlewnia, warsztaty, budynki produkcyjne, magazyny na surowce, kuchnia, pralnia, kotłownia oraz remiza strażacka. Fabryka funkcjonowała jako element niemieckiego koncernu chemicznego utworzonego w 1925 r. we Frankfurcie nad Menem. (I.G. Farbenindustrie A.G.). Początkowo planowano tu produkcję błon filmowych do filmów amatorskich i technicznych, aparatów rentgenowskich i reprodukcji oraz papierów fotograficznych. Z chwilą wybuchu II wojny światowej profil planowanej produkcji został zmieniony na folie do elektroizolacji, których produkcja ruszyła w 1941 r. 1 kwietnia 1943 r. uruchomiono tu linię do produkcji jedwabiu poliamidowego – Perlon w oparciu o licencję Du Ponta. Cała produkcja szła na cele wojskowe (spadochrony). Fabryka miała własne kierownictwo produkcyjne, ale bez spraw osobowych i finansowych, które znajdowały się w kompetencji fabryki w Wolfen. Natomiast sprzedaż produkcji odbywał się przez oddział w Berlinie. W czasie II wojny światowej w fabryce zatrudnieni byli jeńcy wojenni i pracownicy przymusowi. Po zajęciu Gorzowa przez Armię Czerwoną 30 stycznia 1945 r. zakład zdewastowano, a wyposażenie zdementowano i wywieziono (Trudne gorzowskie początki, s. 146-152).