Dokumentacja aktowa: 786 j.a. – 11,15 mb. Zarządzanie: zarządzenia i okólniki Ministerstwa i Zjednoczenia (1945-1959) 48 j.a., zarządzenia dyrektora, pisma okólne dyrektora, polecenia dyrektora, instrukcje; (1945-1995) 62 j.a. Organizacja: organizacja własnej jednostki, schematy organizacyjne, statuty, regulaminy; (1945-1993) 17 j.a. Planowanie: plany wieloletnie, programy działania, roczne plany techniczno-ekonomiczne, produkcyjne, postępu technicznego, inwestycyjne, kapitalnych remontów, finansowe, finansowo-gospodarcze, zatrudnienia i funduszu płac, zbytu, akcji socjalnej, dostaw, kosztów, marketingowe, restrukturyzacji, operatywne, przewozu ładunków, sprzedaży eksportowej, szkoleń, wskaźników techniczno-ekonomicznych, zaopatrzenia, preliminarze, preliminarze akcji socjalnej; (1946-1995) 198 j.a. Sprawozdanie i statystyka: sprawozdania opisowe i statystyczne GUS, analizy działalności przedsiębiorstwa, analizy wykonania planów produkcji, referat sprawozdawczy (1945-1996) 128 j.a. Współdziałanie, koordynacja, kooperacja: posiedzenia kolegium patronackiego, rady nadzorczej, zarządu, narad kierowniczych, protokoły zebrań i narad, posiedzeń komisji, protokół z posiadzenia Kolegium Zjednoczenia Przemysłu Bawełnianego (1946-1995) 33 j.a. Samorząd Robotniczy: protokoły konferencji samorządu robotniczego, posiedzeń prezydium rady robotniczej, posiedzeń rady pracowniczej, posiedzeń rady zakładowej i prezydium rady zakładowej; (1947-1990) 23 j.a. Archiwum Zakładowe: rzeczowy wykaz akt, protokoły zdawczo-odbiorcze; (1946-1977) 2 j.a. Wydawnictwa własne: Błyskawica pisana, Informacyjny Biuletyn Statystyczny, Głos Włókniarza; (1952-1978) 10 j.a. Obsługa informacyjna: wycinki prasowe; (1951) 1 j.a. Kontrola: protokoły kontroli zewnętrznych, kontroli zewnętrznych w zakresie gospodarki wodno-ściekowej, gospodarki odpadami; (1946-1996) 47 j.a. Personel: wykazy etatów, wykazy imienne pracowników przedsiębiorstwa, wykazy przodowników pracy, układy zbiorowe, karty technicznego normowania pracy, normy pracy, normy akordowe, bazy akordowe, współzawodnictwo międzyzakładowe, premiowanie, wnioski o nadanie odznaczenia; (1946-1995) 62 j.a. Szkolenie pracowników: szkolenie zawodowe; (1952) 1 j.a. Sprawy socjalno-bytowe: działalność oddziału zaopatrzenia robotniczego; (1948-1957) 9 j.a. Księgowość i finanse: bilanse majątkowe, bilanse roczne, badanie sprawozdań finansowych, rejestry, analizy kosztów, zawiadomienia o przelewach kwot na rachunek (1946-1996) 90 j.a. Inwestycje: spisy i opisy budynków i obiektów, protokoły zdawczo-odbiorcze; (1957-1958) 3 j.a. Utrzymanie ruchu: spisy i wykazy maszyn; (1946-1953) 2 j.a. Energetyka: gospodarka energią cieplna i elektryczną (1946-1956) 1 j.a. Bezpieczeństwo i higiena pracy: wypadki przy pracy, analiza wypadków, analiza wypadków przy pracy; (1950-1996) 5 j.a. Ochrona zakładu: protokoły dochodzeń popożarowych; (1953-1955) 2 j.a. Technologia: kolekcje tkanin produkowanych w przedsiębiorstwie, warunki i przepisy technologiczne; (1954-1979) 5 j.a. Postęp techniczny i racjonalizacja: projekty racjonalizatorskie; (1953-1995) 20 j.a. Kontrola techniczna: analizy jakości produkcji; (1972-1995) 6 j.a. Zbyt: cenniki wyrobów, analiza rynku; (1988-1995) 4 j.a. Pracownicza Kasa Zapomogowo-Pożyczkowa: statut, protokoły posiedzeń zarządu, komisji rewizyjnej, sprawozdania, dziennik główny; (1947-1955) 3 j.a. Dokumentacja techniczna: 1 j.a. Plany techniczne zakładów i budynków (1946-1951) 1 j.a.

Początki zakładów sięgają roku 1827. W latach 1827-1934 firma istniała pod nazwą „S. Fränkel Tischzeug – Leinwand und Frottierwarenfabrik“ i była spółką handlową jawną. Należała do wspólników Ernsta Fränkla i Hansa Pinkusa, obywateli niemieckich narodowości żydowskiej. W 1934 r. firma przekształciła się w spółkę akcyjną „S. Fränkel A.G. Tischzeug – Leinwand und Frottierwarenfabrik“ z tym, że Ernest Fränkel i Hans Pinkus posiadali 65% akcji, zaś pozostałe 35% posiadał Robert Holvest z Isegem w Belgii. W 1938 r. firma została przymusowo zaryzowana. W zamian za możliwość wyjazdu akcjonariusze narodowości żydowskiej oddali swoje akcje państwu niemieckiemu. Firma do 1945 r. nosiła nazwę „Schlesische Feinweberei Aktiengesellschaft Tischzeug-Leinwand und Frottierwarenfabrik Neustadt O.S.” o przedwojennym kapitale zakładowym w wysokości 2 milionów R.M. (wg innych danych 1.350.000 R.M.) . Zakłady przed wojną wytwarzały towary tylko wysokiej jakości. Ponieważ Prudnik nie posiadał na miejscu wody odpowiedniej jakości dlatego w Podlesiu stworzono filię zakładów obejmującą bielarnię przędzy, którą z czasem rozbudowano o tkalnię . Zakłady Prudnickie zostały przejęte pod zarząd państwowy w dniu 1.08.1945 r. (wg innych pism 10.08.1945 r. lub 10.09.1945 r.) i podporządkowane administracyjnie pod Zjednoczenie Przemysłu Konfekcyjnego w Krakowie. Ówcześnie nosiły nazwę „Śląskie Zakłady Tekstylno-Konfekcyjne Nr 20 w Prudniku”. Na przełomie roku 1945 i 1946 zakład został wydzielony i podporządkowany Dyrekcji Przemysłu Bawełnianego w Łodzi. Z dniem 1.07.1946 r. nazwa przedsiębiorstwa została zmieniona na Państwowe Zakłady Przemysłu Bawełnianego w Prudniku . W dniu 15.04.1946 r. decyzją Centralnego Zarządu Przemysłu Włókienniczego, Dyrekcji Przemysłu Bawełnianego w Łodzi do Śląskich Zakładów Tekstylno-Konfekcyjnych w Prudniku włączono Tkalnię Mechaniczną „A. Richter” w Głuchołazach, Przędzalnię Bawełny „W. Müller” w Podlesiu łącznie z Bielarnią w Podlesiu, które od tej chwili stały się integralną częścią zakładów w Prudniku . W dniu 1.10.1946 r. włączono Fabrykę Metalurgiczną „Hassmman” w Podlesiu (w 1948 r. maszyny przewieziono do Prudnika, zaś pomieszczenia przekazano przędzalni w Podlesiu na magazyny). W dniu 1.04.1947 r. z zakładów wyłączono Państwową Fabrykę Konfekcji w Głuchołazach. Z zakładu tego jednak już 1.01.1949 r. utworzono Dolnośląskie Zakłady Przemysłu Odzieżowego, Przedsiębiorstwo Wyodrębnione w Głuchołazach. A dnia 1.07.1949 r. przekazano mu również dotychczasowe tereny tkalni w Głuchołazach (maszyny przewieziono do Prudnika). Zatem w 1949 r. zakłady składały się z 3 oddziałów wytwórczych: Przędzalni, Tkalni i Wykańczalni oraz oddziałów pomocniczych: mechanicznego, mechaniki precyzyjnej, elektrycznego, stolarskiego, budowlanego oraz izby bicia wzorów . Na podstawie zarządzenia Ministra Przemysłu Lekkiego z dnia 18.07.1950 r. zakłady zmieniły nazwę na Prudnickie Zakłady Przemysłu Bawełnianego Przedsiębiorstwo Państwowe Wyodrębnione w Prudniku . W 1965 r. nazwę fabryki uzupełniono o nazwę „Frotex”, a pod koniec 1968 r. fabryka nosiła nazwę Prudnickie Zakłady Przemysłu Bawełnianego im. Powstańców Śląskich „Frotex” w Prudniku . W roku 1992 rozpoczęto liczne zmiany organizacyjne i technologiczne - modernizację przędzalni, farbiarni, uruchomieno najnowocześniejszy ciąg technologiczny dla ręczników jednobarwnych, a także otwarto oczyszczalnię ścieków. W tym samym roku „Frotex” został przekształcony w Spółkę Skarbu Państwa. W 1995 r. „Frotex” został włączony do programu Powszechnej Prywatyzacji i wszedł w skład II Narodowego Funduszu Inwestycyjnego. W roku 2002 władze II NFI podjęły decyzję o sprzedaży większościowego pakietu akcji spółce Frotex Management, która posiada obecnie 72 procent akcji . Spółka funkcjonuje nadal.

Baza danych IZA 6.0