AKTA CYWILNO-RELIGIJNE księgi wtóropisowe urodzeń, małżeństw i zgonów (duplikaty) z lat 1875-1906, 1908, sygn. 1-33 (33 j.a.); alegaty z lat 1875-1876, 1879-1882, 1885-1893, sygn. 1-2, 5-8, 11-19;

W związku z ostateczną likwidacją wyznania greckokatolickiego na terenie zaboru rosyjskiego w 1875 r. dotychczasowa parafia greckokatolicka w Międzyrzecu (pow. radzyński, gub. siedlecka) została przemianowana na prawosławną a ludność zmuszona do przejścia na prawosławie. Jednocześnie, zgodnie z przepisami obowiązującego od 1 stycznia 1826 r. Kodeksu Cywilnego Królestwa Polskiego, nowy proboszcz nadal pełnił funkcję urzędnika stanu cywilnego dla ludności należącej do tej parafii. Akty stanu cywilnego (urodzeń, małżeństw i zgonów) spisywane były w dwóch egzemplarzach. Do sporządzanych metryk dołączano alegaty (m. in. przedkładane do spisywanego aktu małżeństwa odpisy metryk urodzenia, lub akty znania narzeczonych, urzędowe sprostowania i uzupełnienia aktów). Zawierające jeden typ aktów unikaty (księgi pierwopisowe) zapisywano przez kilka lat, aż do zapełnienia księgi. Tożsame z nimi pod względem treści metryk duplikaty (wtóropisy), obejmujące akty urodzeń małżeństw i zgonów, zamykano wraz z końcem roku, sporządzano indeks i wraz z alegatami przekazywano do Sądu Pokoju w Radzyniu. Bezpośredni nadzór nad prowadzeniem ksiąg sprawował przełożony okręgu, lub delegowany urzędnik Sądu Pokoju (Dziennik Praw Królestwa Polskiego t.10, s. 41-84). Ponadto zgodnie z wydanymi w 1829 r. przepisami szczegółowymi proboszcz był zobowiązany do prowadzenia obok cywilno-religijnych akt stanu cywilnego (według zasad Kodeksu Cywilnego Królestwa Polskiego) cerkiewnych ksiąg metrykalnych, stosownie do przepisów prawa obowiązującego w Cesarstwie Rosyjskim. Akta stanu cywilnego prowadzono w języku rosyjskim. Wprowadzono również datację aktów wg obowiązującego w Cesarstwie Rosyjskim kalendarza juliańskiego (12 a od roku 1900 13 dni różnicy w stosunku do kalendarza gregoriańskiego). Wydany w 1905 roku ukaz tolerancyjny zezwalał byłym unitom oraz ich potomkom na zmianę wyznania na rzymskokatolickie. Wielu z nich skorzystało z tej możliwości, czego efektem tego był znaczny spadek liczby wiernych w parafiach prawosławnych. Usankcjonowane przez Kodeks Cywilny Królestwa Polskiego zasady rejestracji aktów stanu cywilnego z niewielkimi modyfikacjami przetrwały na terenie byłego zaboru rosyjskiego do roku 1945. Na podstawie dekretu Rady Ministrów z 25 września 1945 r. z dniem 1 stycznia 1946 r. zlikwidowano wyznaniowe urzędy stanu cywilnego, powołując na ich miejsce w każdej gminie świeckie urzędy państwowe (Dziennik Ustaw, Nr 48, poz. 272-273). Siedziba parafii: Międzyrzec Stare Miasto, okręg radzyński Cerkiew p.w. św. Mikołaja Cudotwórcy Miejscowości należące do parafii: Grabowiec, Koszeliki, Krzewica, Łukowisko, Manie, Międzyrzec, Pościsze, Rogoźnica, Sawki, Strzakły, Zasiadki Status prawny: urzędy stanu cywilnego i metrykalne - akta metrykalne

obecnie gm. Międzyrzec Podlaski, pow. bialski; ZoSIA; baza PRADZIAD; zespół nie został zmikrofilmowany; zob. również Akta Parafii Prawosławnej św. Mikołaja Cudotwórcy w Międzyrzecu (Stare Miasto) (nr zesp. 2375); zmiana liczby jednostek i metrażu wynika z dołączenia alegatów znajdujących się w rozbitym zborze 113;