Akta stanu cywilnego gminy wyznania mojżeszowego w Siedlcach

Sygnatura
62/221/0
Liczba serii
2
Liczba skanów
8591

Zawartość:

Cz.1 Akta urodzin, małżeństw, zgonów 1828, 1834-1845, 1851-1852, 1856-1857, 1861-1863, 1865 sygn. 1-18, 36-39, 40, Odpisy aktów ślubu 1834,1845 sygn. 19, 23, Alegaty do aktów małżeństw 1835, 1838, 1842, 1850-1855, 1857, 1860-1864 sygn. 20, 26, 27, 29-35, Rozwody 1839, 1844, 1852, 1857 sygn. 21, 22, 24, 25 Cz.2 Akta urodzeń, małżeństw, zgonów 1867, 1868, 1873, 1875-1877 sygn. 41-46, Alegaty do aktów małżeństw 1864-1868 sygn. 47-49, Cz.3 Akta urodzeń, małżeństw, zgonów 1885-1891, 1993, 1894, 1897-1900 sygn. 50-62, Akta urodzeń, małżeństw, zgonów 1902-1908, 1910-1911, 1913, 1917 sygn. 63-73

Dzieje twórcy:

Nazwa zespołu umowna. W powiecie siedleckim znajdowały się 4 Żydowskie Okręgi Bożnicze: w Mokobodach (928 Ż), Mordach (2077), Seroczynie (491), Siedlcach (10389). (Dane na podst. Pamiatnoj Kniżki Sedleckoj Gubernii 1895) Żydowskie osadnictwo zaczęło się tutaj już w połowie XVI wieku. Miejscowa gmina utrzymywała szpital i bibliotekę. W połowie XVIII wieku zasłynął siedlecki rabin R. Meir. W roku 1794 czynna była w Siedlcach jeszywa, cztery lata później (1798) założono cmentarz. W roku 1839 żyło tu 3723 Żydów (71% ludności miasta), a w 1858 roku - 5153. W końcu XIX wieku założono stowarzyszenie Bikur Chojlim, w 1890 roku - otwarto duży szpital żydowski. W 1921 roku było tu 14 685 Żydów (48% ludności miasta) a tuż przed wybuchem wojny - około 15 tys. W grudniu 1939 roku Niemcy zdewastowali synagogę. W 1940 przesiedlili tu Żydów z Łodzi i Kalisza. W sierpniu 1941 zamknęli ich, wraz z miejscowymi Żydami, w getcie na terenie dawnej dzielnicy żydowskiej. 22 sierpnia 1942 roku nastąpiła deportacja około 10 tys. osób do obozu zagłady w Treblince, pozostałych wymordowano do listopada 1942 na terenie miejscowego cmentarza żydowskiego. Synagoga - murowany budynek wzniesiony za zezwoleniem właściciela miasta w 1794 roku, mieszczący synagogę, szkołę i dom rabina, nowa, murowana w 1858 lub 1859 roku. Zniszczona w czasie II wojny, druga przy ul. Czerwonego Krzyża 13 wzniesiona w okresie międzywojennym. W 1912 roku były tu 2 synagogi, 3 domy modlitwy i 20 modlitewni chasydzkich. Na mocy art.. 69 konstytucji z 1807r wprowadzony został w Księstwie Warszawskim Kodeks Napoleona, a wraz z nim urzędy i księgi stanu cywilnego. Dekret Fryderyka Augusta z 23. 02.1809r regulował sposób prowadzenia akta stanu cywilnego (Dz PKW nr 9/10 art.. 1-12). W zasadzie księgi mieli prowadzić świeccy urzędnicy, w praktyce obowiązki te powierzono duchownym. Na mocy Kodeksu Cywilnego Królestwa Polskiego (Dz. P. KP T.10) w 1825r akta stanu cywilnego złączono z księgami kościelnymi. Proboszcz parafii był jednocześnie urzędnikiem stanu cywilnego, postanowieniem księcia namiestnika z 3.11. 1825r do spisywania aktów stanu cywilnego wyznań niechrześcijańskich wyznaczeni zostali burmistrzowie lub ich zastępcy. Dla Żydów obowiązywały dodatkowe postanowienia Rady Administracyjnej z 7.09.1830r wg którego rabini powinni wpisywać po odbyciu obrządku religijnego, informacje do akt stanu cywilnego. Żydzi często nie wywiązywali się z obowiązku sporządzenia akt w ciągu 8 dni od narodzin dziecka. Akt małżeństwa osób wyznania niechrześcijańskiego spisywano w urzędzie tuż po ceromonii zaślubin , w obecności zaślubionych, rabina, 2 świadków. Kontrole powierzono urzędnikom cywilnym. 24.06.1836 ukazało się prawo o małżeństwie (Dz.P. KP T.18), które skutki cywilne zawarcia aktu oddawało sądom cywilnym. Wobec osób wyznania mojżeszowego wydano wiele dodatkowych przepisów np.. O zapowiedziach (KRS iOPZ 29.12.1825, 26.03.1827, 14.07.1827), o zaprowadzeniu okręgów dozorów bożniczych (RA- 7.09.1830 Dz. P. T. XIII s.147), o prowadzeniu ksiąg wyznań niechrześcijańskich (KU -24.10.1869, 15.01. 1871). Początkowo księgi prowadzono w języku polskim, od 1.01. 1868r na mocy rozporządzenia Komitetu Urządzającego w języku rosyjskim. Dekretem z 25.09.1945r wprowadzona została od 1.01. 1946r świecka rejestracja stanu cywilnego wykonywana przez świeckie urzędy stanu cywilnego. Księgi prowadzono w formie duplikatów służących do zapisywania urodzeń, małżeństw, zgonów z jednego roku lub unikatów, gdzie zapisywano jeden rodzaj zdarzeń (tylko urodzenia, tylko małżeństwa, tylko zgonu) w jednej księdze z kilku lat aż do wyczerpania kart. Duplikaty przechowywały archiwa hipoteczne sądu pokoju, drugi w miejscu tworzenia. Nadzór nad księgami stanu cywilnego prowadzonymi przez urzędnika sprawowały władze sądowe (do 1901r).

Daty skrajne:

1828-1913,1917

Klasyfikacja:

urzędy stanu cywilnego i akta metrykalne

Nazwa twórcy:

Daty:

1828-1894, 1897-1900, 1902-1913, 1917-1917.

Nazwa dawna:

Nazwa obcojęzyczna:

Języki:

rosyjski, polski

Dostępność:

Udostępniany w całości

Ogółem jednostek archiwalnych:

73

Ogółem opracowanych jednostek archiwalnych:

62

Ogółem jednostek archiwalnych bez ewidencji:

0

Ogółem metrów bieżących

1.74

Ogółem opracowanych metrów bieżących

1.32

Ogółem metrów bieżących bez ewidencji

0.0

Ogółem jednostek archiwalnych:

0

Ogółem plików :

0

Ogółem rozmiar (w MB):

0.0

Ogółem dokumentów

0

Ogółem spraw

0

Ogółem klas

0

Ogółem jednostek archiwalnych:

0.0

Ogółem metrów bieżących:

0.0

Daty skrajne dokumentacji niearchiwalnej:

Nazwa Inwentarz skarbowy Uwagi
inwentarz książkowy zatwierdzony Tak 62 j.a. T. 6
elektroniczny inwentarz archiwalny roboczy Tak 73 j.a

Zmikrofilmowane księgi UMZ z lat 1828, 1834-1845, 1851-1852, 1856-1857, nr mikr.318371-318388