1. Generalakten 1.1. Verfassung und Verwaltung z lat 1919-1945, sygn. 3, 10, 16-19, 21, 23, 25-27, 235, 344, 355, 373, 376-378, 435 (przepisy prawne dotyczące osadnictwa, wyciągi z rejestru handlowego, współpraca z innymi stowarzyszeniami, statuty, informacje ogólne dotyczące tworzonych osad); 1.2. Finanzwesen z lat 1910-1944, sygn. 2, 5-6, 11, 238, 372, 375 (podatki i opłaty, współpraca z bankami); 1.3. Personalsachen z lat 1913-1938, sygn. 7, 9, 365-368 (roczne sprawozdania z działalności towarzystwa, zestawienia statystyczne); 1.4. Berichte und Statistik z lat 1915-1944, sygn. 244-245, 401, 436-447 (roczne sprawozdania z działalności towarzystwa, zestawienia statystyczne); 1.5. Bürobedarf und Archivwesen z lat 1921-1940, sygn. 12, 15, 374, 428 (zamawianie materiałów biurowych, prenumerata prasy, spis akt wytworzonych przez towarzystwo w latach 1920-1940); 1.6. Veterinärwesen z lat 1934-1935, sygn. 1 (zwalczanie gruźlicy zwierząt); 2. Alt- und Neu-Mahlisch z lat 1921-1944, sygn. 22, 128-130 (organizacja gospodarstw rentowych, teczki poszczególnych gospodarstw); 3. Alt-Hauland z lat 1940-1942, sygn. 319 (skup gruntów pod nowe osady); 4. Alt-Reben z lat 1941-1943, sygn. 318 (skup gruntów pod nowe osady); 5. Alt- und Neu-Löwenberg z lat 1923-1943, sygn. 123-127, 290, 362 (sprawy osadnicze i obrót gruntami z wolnej ręki, teczki poszczególnych gospodarstw); 6. Amalienfelde z lat 1928-1944, sygn. 4, 236-237, 239-243 (teczki poszczególnych gospodarstw); 7. Amalienhof z lat 1934-1938, sygn. 324 (teczki poszczególnych gospodarstw); 8. Batzlow-Kreis Königsberg z lat 1930-1944, sygn. 246-247, 249-253, 360 (gorzelnia, zwolnienia z opłat rentowych, dzierżawy gruntów, teczki poszczególnych gospodarstw); 9. Batzlow-Kreis Oberbarnim z lat 1930-1944, sygn. 254-255 (teczki poszczególnych gospodarstw); 10. Bellinschen und Niederlübbichow z lat 1930-1930, sygn. 431 (plan podziału gruntów na działki); 11. Bernsee z lat 1913-1940, sygn. 248, 349 (teczki poszczególnych gospodarstw, przeszacowania wartości gruntów); 12. Bischofsee z lat 1936-1945, sygn. 217-218, 221, 233 (odpisy z ksiąg gruntowych, sprawy osadnicze, regulacja stosunków prawnych, organizacja gospodarstw rentowych); 13. Blumenfelde z lat 1923-1939, sygn. 20 (teczki poszczególnych gospodarstw); 14. Boossen z lat 1929-1943, sygn. 257-264 (administracja tymczasowa zakupionych majątków, dzierżawa terenów łowieckich); 15. Brietzig z lat 1936-1937, sygn. 232 (tymczasowa administracja gruntami); 16. Brusendorf z lat 1934-1941, sygn. 227 (ubezpieczenia i podatki); 17. Bürgerbruch z lat 1935-1939, sygn. 230-231, 323, 328, 334-335, 338 (dzierżawy gruntów, teczki poszczególnych gospodarstw, dzierżawa terenów łowieckich); 18. Burow z lat 1928-1942, sygn. 24 (teczki poszczególnych gospodarstw); 19. Caselow z lat 1934-1943, sygn. 216, 333, 353, 386 (odpisy z ksiąg gruntowych, sprawy osadnicze, teczki poszczególnych gospodarstw, regulacja stosunków prawnych, plan podziału gruntów na działki osadnicze, projekt budowy domu gminnego); 20. Damme z lat 1927-1944, sygn. 269-280 (teczki poszczególnych gospodarstw, zakup nowych gruntów, organizacja gospodarstw rentowych, brukowanie); 21. Dertzow z lat 1924-1939, sygn. 28-32 (teczki poszczególnych gospodarstw, regulacja stosunków prawnych); 22. Dessow-Trieplatz z lat 1916-1943, sygn. 34, 183, 281-283, 379 (teczki poszczególnych gospodarstw, budowa dróg, melioracje, zarządzanie lasami); 23. Dieckow-Chursdorf z lat 1935-1943, sygn. 223 (sprawy osadnicze); 24. Dreesch z lat 1936-1939, sygn. 193 (odpisy z ksiąg gruntowych); 25. Dubrow z lat 1930-1944, sygn. 35-38 (teczki poszczególnych gospodarstw); 26. Eichwerder z lat 1936-1944, sygn. 209 (zakup nowych gruntów); 27. Ernsthof z lat 1934-1943, sygn. 215, 336, 410, 416, 418-420, 422, 424 (odpisy z ksiąg gruntowych, teczki poszczególnych gospodarstw); 28. Espenbusch z lat 1927-1939, sygn. 39-45, 284 (teczki poszczególnych gospodarstw, organizacja gospodarstw rentowych); 29. Freienwalde z lat 1919-1942, sygn. 380-381 (teczki poszczególnych gospodarstw); 30. Friedenau z lat 1927-1939, sygn. 46 (teczki poszczególnych gospodarstw); 31. Gellen z lat 1929-1938, sygn. 47 (ubezpieczenia i podatki); 32. Gerswalde z lat 1927-1942, sygn. 48-53, 345 (teczki poszczególnych gospodarstw, regulacja stosunków prawnych, projekt posterunku dla ochotniczej straży pożarnej); 33. Glasow z lat 1929-1942, sygn. 66-74, 357 (teczki poszczególnych gospodarstw, organizacja gospodarstw rentowych); 34. Glogsen z lat 1935-1945, sygn. 189, 326 (teczki poszczególnych gospodarstw, finansowanie gospodarstw rentowych); 35. Golm z lat 1924-1941, sygn. 87-93 (teczki poszczególnych gospodarstw); 36. Golzow z lat 1934-1939, sygn. 185, 190, 405 (zakup nowych gruntów, podatki, teczki poszczególnych gospodarstw); 37. Göritz z lat 1929-1942, sygn. 78-86, 287 (teczki poszczególnych gospodarstw, sprawy budowlane, plan sytuacyjny z podziałem na działki osadników); 38. Görlsdorf z lat 1931-1942, sygn. 358 (teczki poszczególnych gospodarstw); 39. Grapow z lat 1936-1944, sygn. 322 (teczki poszczególnych gospodarstw); 40. Gross-Cammin z lat 1923-1936, sygn. 265-268 (udzielanie kredytów, teczki poszczególnych gospodarstw, zakup nowych gruntów); 41. Gross-Luckow z lat 1934-1943, sygn. 214, 404 (odpisy z ksiąg gruntowych, teczki poszczególnych gospodarstw); 42. Gross-Neuendorf z lat 1922-1937, sygn. 142-143, 429 (teczki poszczególnych gospodarstw, umarzanie długów, organizacja gospodarstw rentowych); 43. Herrenstein z lat 1929-1944, sygn. 61-65 (teczki poszczególnych gospodarstw, zwolnienia z opłat rentowych); 44. Hohengüstow z lat 1929-1943, sygn. 13-14, 94-100, 256, 384 (teczki poszczególnych gospodarstw, organizacja gospodarstw rentowych, projekt szkoły, regulacja stosunków prawnych); 45. Hohenkarzig z lat 1913-1928, sygn. 33 (teczki poszczególnych gospodarstw); 46. Hohenwalde z lat 1938-1942, sygn. 310, 315-316 (teczki poszczególnych gospodarstw, administracja tymczasowa zakupionych majątków); 47. Jahnsfelde z lat 1930-1942, sygn. 101, 348, 350, 388-389, 391-393, 398 (gorzelnia, teczki poszczególnych gospodarstw, sprawy budowlane); 48. Jehser z lat 1937-1943, sygn. 341 (sprawy osadnicze); 49. Jocksdorf z lat 1926-1944, sygn. 102-106 (teczki poszczególnych gospodarstw, regulacja stosunków prawnych); 50. Katerbow z lat 1934-1942, sygn. 225, 413 (zakupy gruntów za gotówkę, teczki poszczególnych gospodarstw); 51. Kemnath z lat 1936-1938, sygn. 330 (sprawy osadnicze); 52. Ketschendorf z lat 1916-1939, sygn. 8, 107-109 (teczki poszczególnych gospodarstw); 53. Kittlitz z lat 1926-1944, sygn. 110-113, 369 (teczki poszczególnych gospodarstw, zwolnienia z opłat rentowych); 54. Klastawe z lat 1939-1944, sygn. 311, 314 (teczki poszczególnych gospodarstw, administracja tymczasowa zakupionych majątków); 55. Klein-Chursdorf z lat 1935-1938, sygn. 228 (ubezpieczenia); 56. Klein-Gandern z lat 1935-1939, sygn. 414 (sprawy osadnicze); 57. Kleinow z lat 1932-1942, sygn. 203, 212, 320, 325 (dzierżawy i zakup nowych gruntów, teczki poszczególnych gospodastw); 58. Kloppitz-Melschnit z z lat 1938-1941, sygn. 307 (sprawy osadnicze); 59. Klossow z lat 1934-1944, sygn. 196, 204, 332 (melioracje, gorzelnia, teczki poszczególnych gospodarstw); 60. Klostergut z lat 1928-1929, sygn. 402 (zakup majątków w Strzelcach Klasztornych i Czyżewie); 61. Kohlow-Boche z lat 1937-1941, sygn. 339 (sprawy osadnicze); 62. Krauschow z lat 1936-1943, sygn. 340 (sprawy osadnicze); 63. Kronhorst z lat 1928-1943, sygn. 54-60, 285 (teczki poszczególnych gospodarstw, budowa domów dla osadników); 64. Lebus z lat 1913-1913, sygn. 434 (plan podziału gruntów i wydawnictwo o osadnictwie w Lebus); 65. Leegebruch mit Briesenlang z lat 1922-1939, sygn. 114 (teczki poszczególnych gospodarstw); 66. Leopoldsthal z lat 1926-1942, sygn. 115-117, 288-289, 361 (teczki poszczególnych gospodarstw, zakup nowych gruntów, parcelacja gruntów); 67. Liebenfelde z lat 1913-1931, sygn. 382 (teczki poszczególnych gospodarstw); 68. Liebenow z lat 1940-1944, sygn. 303, 309 (zakup nowych gruntów, sprawy osadnicze); 69. Louisenthal z lat 1929-1937, sygn. 118-122 (teczki poszczególnych gospodarstw); 70. Luisenburg z lat 1936-1941, sygn. 321 (teczki nowych gospodarstw); 71. Mansfelde z lat 1930-1944, sygn. 133-136, 359, 396, 399-400 (teczki poszczególnych gospodarstw, organizacja gospodarstw rentowych); 72. Marienberg z lat 1929-1945, sygn. 187, 206-207 (zakup i parcelacja nowych gruntów, teczki poszczególnych gospodarstw); 73. Marienhof z lat 1924-1937, sygn. 131-132 (teczki poszczególnych gospodarstw, podatki i ubezpieczenia); 74. Mehrow z lat 1932-1945, sygn. 302, 304, 317 (wyciąg z ksiąg gruntowych, teczki poszczególnych gospodarstw, parcelacja gruntów); 75. Mellentin z lat 1929-1944, sygn. 343, 346-347, 351-352, 354, 385, 390, 394-395, 397 (teczki poszczególnych gospodarstw, gorzelnia); 76. Meseritz z lat 1937-1940, sygn. 202 (ubezpieczenia i podatki); 77. Meyenburg z lat 1937-1943, sygn. 327 (teczki poszczególnych gospodarstw); 78. Milow z lat 1933-1942, sygn. 184, 208, 403, 412, 415, 417, 421, 423 (zakup nowych gruntów, teczki poszczególnych gospodarstw); 79. Möthlow z lat 1936-1944, sygn. 356 (rozliczenia finansowe za nabytą ziemię); 80. Nebelin z lat 1928-1943, sygn. 137-140 (teczki poszczególnych gospodarstw); 81. Nesselgrund z lat 1928-1943, sygn. 141, 291 (teczki poszczególnych gospodarstw); 82. Neuenhagen z lat 1940-1942, sygn. 305 (odpisy z ksiąg gruntowych); 83. Neuhöfchen z lat 1928-1943, sygn. 144-145, 292 (teczki poszczególnych gospodarstw, parcelacja gruntów); 84. Oberbruch z lat 1926-1940, sygn. 293-295 (teczki poszczególnych gospodarstw, regulacja stosunków prawnych); 85. Obersdorf-Münchenhofe z lat 1921-1941, sygn. 146-148, 182, 383 (teczki poszczególnych gospodarstw, zakup nowych gruntów, organizacja gospodarstw rentowych); 86. Pabstthum z lat 1934-1944, sygn. 188, 195, 408 (melioracje, teczki poszczególnych gospodarstw, rozliczenia finansowe za nabytą ziemię); 87. Pammin z lat 1934-1940, sygn. 197, 409 (teczki poszczególnych gospodarstw, organizacja gospodarstw rentowych); 88. Paulinenaue z lat 1928-1941, sygn. 149 (teczki poszczególnych gospodarstw, osadzanie pracowników rolnych); 89. Pehlitz z lat 1934-1943, sygn. 234, 426-427 (gorzelnia); 90. Pommerzig z lat 1937-1943, sygn. 430 (sprawy osadnicze); 91. Rehnitz z lat 1929-1943, sygn. 75-77, 286 (teczki poszczególnych gospodarstw); 92. Sauen z lat 1937-1943, sygn. 337 (sprawy osadnicze); 93. Schildberg z lat 1936-1942, sygn. 200, 329 (teczki poszczególnych gospodarstw, poszukiwanie gruntów do zasiedlenia); 94. Schmarsow z lat 1935-1940, sygn. 192, 210 (podatki, zakup nowych gruntów); 95. Schönfeld-Carlshof z lat 1933-1938, sygn. 186, 191, 406 (zakup nowych gruntów, podatki, teczki poszczególnych gospodarstw); 96. Schönwalde z lat 1936-1941, sygn. 342 (sprawy osadnicze); 97. Schönwerderz lat 1923-1943, sygn. 159-165, 298-299 (teczki poszczególnych gospodarstw, zakup nowych gruntów); 98. Schulzendorf z lat 1934-1944, sygn. 201, 211, 407 (ubezpieczenia i podatki, zakup nowych gruntów, teczki poszczególnych gospodarstw); 99. Schwerin z lat 1938-1943, sygn. 308 (sprawy osadnicze); 100. Seefeld z lat 1925-1944, sygn. 150, 296-297 (teczki poszczególnych gospodarstw); 101. Sellin z lat 1919-1944, sygn. 151-158 (teczki poszczególnych gospodarstw, ubezpieczenia, przeszacowania wartości gruntów); 102. Sieversdorf z lat 1939-1942, sygn. 226 (zakupy gruntów za gotówkę); 103. Stabeshöhe mit Kirchenfelde z lat 1929-1938, sygn. 425 (zakup nowych gruntów); 104. Staffelde z lat 1937-1943, sygn. 306 (odpisy z ksiąg gruntowych); 105. Steineck z lat 1933-1944, sygn. 370, 387 (organizacja gospodarstw rentowych, plan podziału gruntów na nowe działki osadnicze, zakup majątku klasztornego w miejscowości Klasztorne); 106. Steinmark z lat 1938-1944, sygn. 312 (gorzelnia); 107. Stendell-Herrenhof z lat 1935-1944, sygn. 205, 220, 229, 364 (gorzelnia, podatki, rejestr klasyfikacyjny gruntów, organizacja gospodarstw rentowych, plan podziału gruntów na nowe działki osadnicze); 108. Stolzenfelde z lat 1935-1936, sygn. 194 (melioracje); 109. Stücken z lat 1929-1929, sygn. 371 (odpisy z księgi gruntowej, inwentaryzacja majątku, korespondencja z dotychczasowym administratorem majątku); 110. Telz z lat 1934-1943, sygn. 198-199, 219, 411 (organizacja gospodarstw rentowych, sprawy osadnicze, zakup gruntów z wolnej ręki, teczki poszczególnych gospodarstw); 111. Tornow z lat 1935-1940, sygn. 331 (sprawy osadnicze); 112. Trampe z lat 1923-1940, sygn. 166-167 (teczki poszczególnych gospodarstw); 113. Triebel z lat 1938-1940, sygn. 313 (zakup gruntów za gotówkę); 114. Wall z lat 1931-1943, sygn. 168-172 (teczki poszczególnych gospodarstw, regulacja stosunków prawnych); 115. Wendisch-Warnow z lat 1928-1944, sygn. 173-174 (teczki poszczególnych gospodarstw); 116. Wittstock z lat 1937-1939, sygn. 423, 433 (teczki poszczególnych gospodarstw); 117. Wolsier z lat 1932-1944, sygn. 300 (teczki poszczególnych gospodarstw); 118. Wutzig-Hermsdorf z lat 1923-1940, sygn. 301 (teczki poszczególnych gospodarstw); 119. Zachow z lat 1932-1943, sygn. 175-181 (teczki poszczególnych gospodarstw, sprzedaż pałacu w Czachowie); 120. Zerbow z lat 1936-1943, sygn. 213, 222, 224, 363 (sprawy osadnicze, rejestr klasyfikacyjny gruntów, plan podziału gruntów na nowe działki osadnicze, organizacja gospodarstw rentowych, rozliczenia finansowe za nabytą ziemię).

Towarzystwo Ziemskie o nazwie „Własna Skiba” zostało założone 28 czerwca 1910 roku we Frankfurcie nad Odrą. Inicjatorem jego powstania był Prezydent Rejencji Frankfurckiej Friedrich Wilhelm Ludwig von Schwerin, którego niepokój budził odpływ ludności wiejskiej do miast i napływ imigrantów z zagranicy. Dążył on więc do założenia towarzystwa wspierającego wewnętrzną kolonizację w zarządzanej przez niego rejencji. Przyjęło ono formę prawną spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, której głównymi udziałowcami był Skarb Państwa reprezentowany przez Nadprezydenta Prowincji Brandenburgia. Ponadto pierwszymi udziałowcami zostało 9 powiatów, 19 miast, kasy oszczędnościowe i banki, klasztor w Neuzelle oraz liczne osoby prywatne, w dużej części będące wielkimi właścicielami ziemskimi. W sumie w pierwszym statucie widniało 219 udziałowców z udziałami od 1 000 000 do 1000 marek, a kapitał wyjściowy towarzystwa opiewał na sumę 3 594 000 marek. 50 procent każdego wkładu kapitałowego miało zostać wpłacone natychmiast, reszta trzy miesiące po wezwaniu przez Radę Nadzorczą, co miało stać się nie wcześniej niż 1 lipca 1911 roku. Podział akcji towarzystwa, a także dodawanie nowych wspólników wymagało zgody Rady Nadzorczej. Do głównych zadań towarzystwa ziemskiego należało: 1) pomnożenie ilości gospodarstw rolnych, 2) osadzenie na nich nowych robotników rolnych, 3) konsolidacja majątku wiejskiego poprzez regulację zadłużenia i wspieranie wspólnych instytucji gospodarczych, 4) zapewnienie gminom nowych gruntów do zasiedleń i wspieranie ich w realizacji opieki społecznej nad nowo osiedlonymi, 5) czasowe nabywanie kredytów hipotecznych i gruntów, pośrednictwo w sprzedaży hipotek i nieruchomości, a także inne transakcje w celu realizacji i wsparcia zadań osiedleńczych. Z założenia działalność towarzystwa miała mieć z jednej strony charakter charytatywny, zmierzający do utrzymania i umacniania interesów państwa i narodowości niemieckiej, z drugiej zaś opierać się na wymogu wystarczającej rentowności. Najwyższym organami towarzystwa było Zgromadzenie Wspólników i Rada Nadzorcza. Poza wypadkami przewidzianymi przez prawo, Zgromadzenie Wspólników miało być zwoływane tak często, jak to jest konieczne ze względu na interes spółki. Zgromadzenie zwoływał Przewodniczący Rady Nadzorczej, który przewodniczył także jego posiedzeniu. Każde 100 000 marek depozytu uprawniało do oddania jednego głosu w Zgromadzeniu Wspólników. Do głównych uprawnień Zgromadzenia Wspólników należało: 1) ustalenie rocznego bilansu i podział uzyskanego zysku netto, 2) wykluczanie członków towarzystwa, 3) powołanie audytorów do nadzwyczajnych kontroli działalności organów spółki, 4) dochodzenie roszczeń odszkodowawczych wobec członków Rady Nadzorczej z tytułu naruszenia obowiązków, 5) zmiana statutu spółki, 6) rozwiązanie towarzystwa. Drugim najwyższym organem towarzystwa była Rada Nadzorcza, do której kompetencji należało: 1) określanie głównych zasady działania towarzystwa oraz wpływ na bieżące jego zarządzanie, 2) powoływanie dyrektorów zarządzających i innych pracowników z rocznymi wypłatami gotówkowymi powyżej 3000 marek oraz ustalanie warunków ich zatrudnienia i wynagrodzenia, 3) wydawanie zaleceń i instrukcji dla dyrektorów zarządzających spółki, 4) przynajmniej raz do roku przeprowadzanie kontroli zwykłych i nadzwyczajnych całego zespołu zarządzającego, 5) ustalanie budżetów, 6) przygotowywanie projektów uchwał na Walne Zgromadzenie, 7) decydowanie o tworzeniu i wykorzystaniu funduszy specjalnych. Wybory dyrektora zarządzającego, ustalenie warunków jego zatrudnienia oraz wydawanie mu poleceń służbowych wymagały aprobaty Nadprezydenta Prowincji Brandenburgia. Skład Rady Nadzorczej wynikał z wielkości udziałów w spółce. Wchodzili do niej przedstawiciele tych udziałowców, których wkład wynosił 150 000 marek. Jeśli ktoś wyłożył 500 000 marek wkładu miał prawo umieścić w Radzie dwóch przedstawicieli. Przedstawiciela Skarbu Państwa wyznaczał Nadprezydent Prowincji. Powiaty ziemskie, miasta, miasta na prawach powiatu i gminy mogły wspólnie wystawiać swoich przedstawicieli, jeżeli każdy z nich miał udziały wynoszące co najmniej 100 000 marek. Kadencja Rady Nadzorczej wynosiła 6 lat. Na czele rady stał przewodniczący i jego zastępca, którzy musieli jednak otrzymać aprobatę Nadprezydenta Prowincji. Wszyscy członkowie pracowali nieodpłatnie i honorowo. W przypadku konieczności wyjazdu służbowego wypłacano im dietę i zwrot kosztów podróży. W obradach Rady Nadzorczej mogli uczestniczyć komisarze delegowani przez Ministra Finansów lub Nadprezydenta Prowincji. Nie mieli ono prawa głosu, jednak ich postulaty musiały zostać wysłuchane. Najpóźniej do 31 grudnia Rada Nadzorcza zobowiązana była złożyć szczegółowe sprawozdanie z zarządzania spółką i z jej sytuacji finansowej. Pierwszym przewodniczącym Rady Nadzorczej został Prezydent Rejencji Frankfurckiej Friedrich Wilhelm Ludwig von Schwerin, który sprawował tę funkcję do swojej śmierci w lutym 1925 roku. Na jego następcę w 1926 roku wybrano Joachima von Winterfeldt. Ostatnim Przewodniczącym Rady Nadzorczej Towarzystwa Ziemskiego „Własna Skiba” był Nadprezydent Prowincji Brandenburgia, gauleiter Emil Stürtz. Bieżącą działalnością towarzystwa kierował dyrektor zarządzający, w oparciu o instrukcje opracowywane przez Radę Nadzorczą. Miał do pomocy dwóch zastępców, natomiast liczba zatrudnionych w biurze pracowników wahała się w różnych latach od 31do 37 osób. Początkowa działalność Towarzystwa Ziemskiego „Własna Skiba”, ograniczająca się do powiatu frankfurckiego, szybko rozprzestrzeniła się na całą Brandenburgię. Już w 1912 roku kapitał towarzystwa wyniósł 8 289 000 marek, a liczba udziałowców wzrosła do 285, w tym 24 powiaty i 36 miast. Obok Skarbu Państwa największym udziałowcem stał się Prowincjalny Związek Prowincji Brandenburg (Provinzialverbad der Provinz Brandenburg). Z roku na rok wzrastało zainteresowanie oferowaną przez „Własną Skibę” ziemią. Akcja osiedleńcza nasiliła się w latach dwudziestych, co było skutkiem odzyskania niepodległości przez Polskę i emigracji Niemców z terenów przejętych przez państwo polskie. W Niemczech nazywano ich „uchodźcami”. Z biegiem czasu pojedyncze zakupy ziemi i akcje osadnicze wykraczały nawet poza granice prowincji. Towarzystwo Ziemskie „Własna Skiba” spółka z ograniczoną odpowiedzialnością we Frankfurcie nad Odrą działało do 1949 roku. Jego majątek został wywłaszczony na podstawie rozkazów 124 i 126 radzieckiej administracji wojskowej w Niemczech.