Matrykuły podatku kościelnego sygn. 1 - 4 z lat 1942 - 1945 Prośba o potwierdzenie przynależności do kościoła w Szlichtyngowej sygn. 5 z roku 1942 [?]

Jan Jerzy Szlichtyng, sędzia ziemski powiatu wschowskiego w swoich dobrach zbudował osadę dla ewangelickich emigrantów ze Śląska. W 1644 r. uzyskał on od Władysława IV zgodę na lokację miasta. Dnia 11 lipca 1645 r. Jan Szlichtyng wydał przywilej lokacyjny. Mieszkańcy miasta mieli między innymi zagwarantowaną wolność religijną. W tym samym roku przystąpiono do budowy kościoła w Szlichtyngowej. Został on poświęcony 22 października 1645 r. Pełnił on także funkcję kościoła granicznego. Po 1653 r. ze świątyni korzystali również ewangelicy z powiatu głogowskiego i górowskiego. Po śmierci Jana Jerzego Szlichtyngową przejął jego bratanek Samuel. On i jego potomkowie byli patronami kościoła ewangelickiego w Szlichtyngowej. Fryderyk II po zajęciu Śląska zezwolił na przyłączenie do parafii ewangelickiej w Szlichtyngowej niektórych miejscowości z terenu Śląska pod warunkiem wyświęcenia proboszcza w Głogowie. Były to: część miejscowości Gola, Krzekotów, Wilków, Wyszanów, Świerczów, Karów, Bartodzieje, Niechlów, Żuchlów Dolny i Klimontów jako „Gastgemeinden”. Na przełomie 1861 i 1862 r. utworzono formalnie nową parafię w Górczynie. Należała do niej część miejscowości Gola oraz Wyszanów, Klimontów, Niechlów i Bartodzieje a także Górczyna. W 1872 r. utworzono nową parafię w Żuchlowie Dolnym. Ostatecznie zatwierdzono nowe parafie utworzone z miejscowości należących do „Gastgemeinden” w 1893 r. W parafii ewangelickiej w Szlichtyngowej pozostały Szlichtyngowa, Wyszanów, Zamysłów, Wilków, Karów i Jędrzychowice. Fryderyk Wilhelm IV ustanowił nowy porządek gminny dla gmin ewangelickich, który uroczyście wprowadzono w 1852 r. Powołano Kolegium Kościelne w Szlichtyngowej, które zarządzało sprawami gminy. W 1865 r. wprowadzono synody powiatowe i prowincjonalne, następnie w 1873 r. gmina ewangelicka w Szlichtyngowej otrzymała osobowość prawną. Poprawiono też porządek synodalny. Powstał świecki organ społeczny, jakim była rada parafialna. Jej członków wybierano spośród wiernych. Zajmowała się ona sprawami kościelnymi w imieniu gminy, przede wszystkim wspomaganiem działalności parafii. Pod koniec XIX w. jej członkami byli proboszcz Georg Ueberfeld, drugi pastor Reinhold Schneider, baron Maximilian von Schlichting właściciel majoratu Szlichtyngowa, August Hentschel, August Strempel, Theodor Schwiersch, Theodor Walter i Carl Kleinert. Pierwszym duchownym ewangelickim w Szlichtyngowej był Kaspar Pommer (13 maja 1645 – 8 grudnia 1657). Jego następcą został Jeremias Gerlach (12 grudnia 1657 – 13 luty 1672), późniejszy senior kościoła luterańskiego w Wielkopolsce. Kolejnymi pastorami byli: David von Klesel (1672 – 1687), M. Johann Zirkler z Wrocławia (1687 – 23 stycznia 1704), David von Klessel junior (10 kwietnia 1704 – 3 maja 1705), Adam Deutchmann ze Wschowy (24 sierpnia 1705 – 18 kwietnia 1708), Friedrich Weber (1 maja 1708 – 1732), Kaspar Heyn (1732 – 1742), Johann Gotfried Pietsch (1742 – 1764), Johan Christoph Fiebig (1765 – 1801), Heinrich August Karthaus (1801 – 22 marca 1848), Johann August Schultze (1850 – 1871). W latach 1872 – 1877 parafia była zarządzana przez administratorów. Byli nimi drugi pastor Georg Ueberfeld (1872) i Hermann Jentsch (1872 – 1873), w latach 1873 – 1875 z powrotem Ueberfeld. Kolejnym administratorem był Hermann Schmidt (1875 – 1876) i ponownie Ueberfeld (1876 – 1877). W 1877 r. proboszczem został Carl Albert Theodor Biehler. W 1883 r. zastąpił go Georg Ueberfeld. Od czasów proboszcza Klessela niezbędne stało się zatrudnienie w parafii ewangelickiej w Szlichtyngowej drugiego duchownego. W 1677 r. został powołany na diakona M. Gottfried Gräber, a w 1680 r. M. Gottfried Fuchs. Następnym diakonem został pochodzący z Szlichtyngowej Johann Kraft (1685 – 1707). Połączono wówczas funkcję diakona z funkcją rektora miejscowej szkoły. Kolejnymi diakonami byli: Georg Christoph Hentschel (1707 – 1748), Ludwig Gottlob Christoph Contenius (1748 – 1758), Gotthilf Efraim Hentschel (1758 – 1765), Friedrich Gotthold Fürgang (1765 – 1776), Johann Friedrich Mäßke (1776 – 1796), Heinrich August Karthaus (1797, od 1801 r. proboszcz), Friedrich Ferdinand Dihm (1801 – 1825), Johann Gottlob Schultze (1827, od 1850 r. proboszcz). Od 1849 r. drugi duchowny był nazywany drugim pastorem. Byli nimi Friedrich Ludwig Schulz (1850 – 1853) i Oskar Wilhelm Erdmann Illgner (1854 – 1858). Obowiązki drugiego pastora pełnili kandydat Heuser (1 maja 1858 – 1860) oraz Adolf Hentschel (1860, w 1867 r. powołany na drugiego pastora). W 1868 r. na drugiego pastora powołano Georga Ueberfelda (od 1883 r. proboszcz). Potem posada drugiego pastora pozostawała długo nieobsadzona, a następnie pełnienie obowiązków drugiego pastora powierzono kandydatowi teologii Franzowi Roeperowi i Robertowi Adolfowi Leopoldowi Kaliebe (15 października 1888 – 31 marca 1890). W kolejnych latach na drugiego pastora w Szlichtyngowej powołano Reinholda Schneidera (1890 – 1895) i Leo Teicherta (1896). W 1791 r. w szkole pracowało dwóch nauczycieli. Powstały też szkoły w Goli, Zamysłowie i Wilkowie, które pozostawały pod nadzorem superintendentury w Głogowie, a od 1838 r. superintendentury we Wschowie. W 1919 r. pastorem w Szlichtyngowej był Martin Hannasky, a w 1930 r. Haarmann. Nauczycielami w szkole ewangelickiej byli Klinner i Poppe. Do parafii ewangelickiej w Szlichtyngowej na początku lat czterdziestych XX w. należały Szlichtyngowa, Zamysłów, Dryżyna, Górczyna, Wyszanów i Wilków. W 1944 r. pastorem w Schlichtyngowej był A. Hille.