1.Księgi - pierwopisy: księgi urodzeń, małżeństw i zgonów z lat 1874-1919, sygnatury: 1-109, 141-142, 144-146, 148-152, 156 (księgi urodzeń z lat 1874-1908, 1915-1920, małżeństw z lat 1874-1919, zgonów z lat 1874-1919) 2.Księgi - wtóropisy: księgi urodzeń, małżeństw i zgonów z lat 1875-1905, sygnatury: 110-115, 120-140 (księgi urodzeń z lat: 1875, 1879-1880, 1882-1883, 1885, 1887-1889, 1891, 1893-1894, 1896-1899, 1900-1905; księgi małżeństw z lat: 1879, 1888, 1896; księgi zgonów z lat: 1885, 1899) 3. Księgi-odpisy: odpisy metryk sporządzone w latach 1950-1951r. w języku polskim, sporządzono odpisy ksiąg urodzeń z lat 1904, 1906-1908, małżeństw z lat 1900-1904, 1908 i zgonów z lat 1900-1917, sygn. 116-119, 143, 147, 4. Akta zbiorowe z lat 1953-2014, sygn. 153-154, 157 (akta zbiorowe do ksiąg urodzeń za lata 1901-1919 i ksiąg małżeństw za rok 1919) 5. Korespondencja z 1901 roku, sygn. 155 (Urząd Stanu Cywilnego w Chobienicach przesyła dokumenty urodzenia, ślubu i zgonu dla Wydziału Powiatowego w Wolsztynie)

USC w Chobienicach czyli Standesamt Köbnitz został powołany na mocy ustaw z 01.10.1874 roku „Gesetz über die Beurkundung und die Form der Eheschließung” i 06.02.1875 roku „Reichsgesetz über die Beurkundung und die Form der Eheschließung“, które oddzieliły rejestrację stanu cywilnego ludności od spraw kościelnych. Wprowadziły one obowiązek rejestrowania urodzeń, małżeństw i zgonów wszystkich obywateli bez względu na wyznanie, w trzech rodzajach ksiąg. Zakres terytorialny działalności urzędów nie pokrywał się zasadniczo z obrębem administracyjnym lokalnych władz państwowych, ponieważ za kryterium ich ustanowienia przyjęto gęstość zaludnienia obszaru. Stąd też okręgi stanu cywilnego obejmowały niejednokrotnie kilka gmin wiejskich (co najmniej 1500 mieszkańców), zaś w dużych gminach miejskich (powyżej 50.000 mieszkańców) tworzono kilka okręgów. Standesamt Köbnitz zasięgiem obejmował miejscowości: Chobienice (Köbnitz), Godziszewo (Godziszewo), Nieborza (Nieborze), Wojciechowo (Woyciechowo), Grójec (Groitzig). USC były organami władzy państwowej do 1945 roku i nie przechodziły poważniejszych zmian organizacyjnych. Z reguły personel składał się z jednego urzędnika, najczęściej byli to doświadczeni pracownicy administracji państwowej z dużym stażem. Na mocy ustawy z 01. 08. 1883 roku nadzór nad nimi sprawował prezydent rejencji lub starosta. Szczegółowe przepisy prawne wydawane przez Ministerstwo Spraw Wewnętrznych Rzeszy do końca XIX wieku regulowały sposób i zakres rejestracji ruchu naturalnego ludności. [Dzieje aktotwórcy opracowała Beata Grelewicz]