Zespół zawiera akta Urzędu Celnego w Dziwnowie oraz jednostek nadrzędnych. Stanowi go dokumentacja z lat 1947-1953, a także anteriora z 1946 r. Anteriora to normatywy instytucji zwierzchnich, zatwierdzone przed powstaniem urzędu a stanowiące podstawę jego działania. I. Dział Ogólny - 14 j.a. z lat [1946] 1947-1953: organizacja Urzędu Celnego w Dziwnowie - powoływanie i likwidacja urzędów celnych na terenie kraju; instrukcje i przepisy kancelaryjne; zbiory przepisów celnych; sprawozdania dotyczące żeglugi przybrzeżnej. II. Dział Celny - 4 j.a. z lat 1948-1953: współpraca i zależności z innymi instytucjami. Działalność Urzędu Celnego w Dziwnowie: - protokoły karne z powodu wykrycia przestępstwa skarbowego; - sprawozdania; - kontrole wewnątrz Urzędu; protokół z posiedzenia Komisji do ustalenia drogi, strefy i pasa granicznego w powiecie kamieńskim; współpraca z Wojskiem Ochrony Pogranicza; przejęcie łodzi motorowej "SAL.9".

Urząd Celny w Dziwnowie rozpoczął swoją działalność z dniem 2 czerwca 1947 r. na mocy rozporządzenia Dyrekcji Ceł nr W.I.-8407/I/47 z dnia 20 kwietnia 1947 r. Pierwszą obsadę stanowili zwolnieni od pełnienia obowiązków służbowych w Urzędzie Celnym w Świnoujściu: podkomisarz skarbowy Mieczysław Wałęga, starszy dozorca celny Maksymilian Karasiński oraz dozorca celny Wacław Wiensław. Pierwsza tymczasowa siedziba mieściła się w Zarządzie Gminy Kąpielisko Morskie w Dziwnowie ul. Mickiewicza nr 51. Następnie zmieniono adres na ul. Mickiewicz 23. Ze sprawozdania kwartalnego przesłanego do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej Komitet Gminny w Dziwnowie w dniu 1 kwietnia 1950 r. wynika, że obsadę placówki stanowiło dwóch pracowników umysłowych oraz jeden pracownik fizyczny. Ówczesny Naczelnik Urzędu Celnego w Dziwnowie podawał, "iż urząd jest Morskim Urzędem Celnym III-ej klasy i posiada uprawnienia władzy celnej I-szej instancji. Informował ponadto, iż zadaniem urzędu jest zabezpieczenie dochodów Skarbu Państwa z tytułu należności celnych przez niedopuszczenie do obrotu towarowego z zagranicą na tutejszej drodze celnej bez odpowiednich pozwoleń przewozowo-wywozowych oraz uiszczania należnych opłat celnych. Zadanie to jest realizowane poprzez kontrolowanie wszystkich powracających z morza jednostek". W 1953 r. (czerwiec) stanowisko naczelnika pełnił Stanisław Kaczmarek. Na podstawie ustawy z 14 lutego 1952 roku o ustroju i zakresie działania administracji celnej - Dz.U. 1952 r., nr 10, poz.53, zlikwidowano Dyrekcję Ceł. Sprawy celne znalazły się w zakresie działania Ministerstwa Handlu Zagranicznego. Centralnym organem administracji celnej był odtąd Centralny Zarząd Ceł, zaś organami terenowymi urzędy ceł. Zarządzeniem Ministra Handlu Zagranicznego z dnia 28 kwietnia 1952 r. w sprawie likwidacji Dyrekcji Ceł w Gliwicach i Gdyni, Dyrekcja Ceł w Gdyni zniesiona została z dniem 31 maja 1952 r. Urząd Celny w Dziwnowie funkcjonował do roku 1954. Na podstawie zarządzenia Ministra Handlu Zagranicznego z 16 listopada 1954 r. - M.P. 1955 r., nr 12, poz. 129, Urzędowi Celnemu Szczecin-Port powierzono likwidację urzędów celnych w Darłowie, Dziwnowie i Kołobrzegu. [Archiwum Państwowe w Szczecinie Oddział w Międzyzdrojach, 67/2661Urząd Celny w Dziwnowie, sygn. 1] [Archiwum Państwowe w Gdańsku Oddział w Gdyni, 93/91Dyrekcja Ceł w Gdyni, sygn. 92] [Archiwum Państwowe w Szczecinie, 65/1769 Izba Celna w Szczecinie, sygn. 188]