Plany pracy i sprawozdania:programy koncertów, zezwolenia na działalność artystyczną 1965-1977 syg.1-7; Działalność statutowa: korespondencja,szkic historii Orkiestry, statut Stowarzyszenia 1968-1977 syg.8-17; Książki protokołów Walnych Zgromadzeń i posiedzeń Zarządu 1967-1978 syg.18-21; Deklaracje członkowskie Stowarzyszenia 1963-1977 syg.22; Korespondencja w sprawach Orkiestry, przygotowanie jubileuszu, afisze 1954-1967 syg.23-36; Zezwolenia na działalność artystyczną. Programy 1962-1972 syg.37-39; Trasy koncertów, programy, umowy 1954-1975 syg.40-58; Księga kasowa, bilanse, plany i sprawozdania finansowe, sprawy finansowe Orkiestry, listy płac 1951-1978 syg.59-90; Wynajmy autobusu 1969-1970 syg.91-92; Zamówienia i zlecenia 1974-1976 syg.93-94

Orkiestra Włościańska istnieje od 1881 roku. Założycielem jej był Karol Namysłowski urodzony 9 marca 1856 r. w Chomęciskach, absolwent Instytutu Muzycznego w Warszawie. Interesował się muzyką ludową, zbierał i zapisywał melodie z okolic Chomęcisk i Starego Zamościa. Skupiał wokół siebie grono wiejskich chłopców dla których zakupił komplet instrumentów muzycznych i prowadził z nimi naukę gry. Próby odbywały się w domu Namysłowskich. Pierwszy koncert odbył się podczas pasterki na Boże Narodzenie w kościele w Starym Zamościu w 1880 roku. Pierwszy oficjalny koncert zespołu pod nazwą Orkiestra Włościańska odbył się w Zamościu 4 września 1882 roku w kamienicy przy ul. Żeromskiego. W latach 1885-1891 władze rosyjskie zabroniły koncertowania. Lata 1891-1900 to okres intensywnego koncertowania, wytężonej pracy orkiestry i okres intensywnej twórczości kompozytorskiej dyrygenta. Z czasem też rosła popularność zespołu. Orkiestra koncertowała nie tylko w zaborze rosyjskim, ale też austriackim, w Rosji i na terenie Królestwa Polskiego. Karol Namysłowski wspierany był w pracy przez synów Stanisława i Edmunda oraz sekretarza orkiestry Andrzeja Kostrubałę. Wybuch wojny w 1914 roku przerwał pracę zespołu na pewien czas. Wielu członków orkiestry zostało zmobilizowanych, instrumenty poniszczone lub rozgrabione, a dorobek rodziny Namysłowskich zniszczony. Równocześnie pogarszał się stan zdrowia Karola Namysłowskiego, ostatecznie prowadząc do zupełnej utraty wzroku. Od 1915 roku kierownictwo Orkiestry Włościańskiej objął Stanisław Namysłowski. W listopadzie 1919 r. Orkiestra wznowiła działalność wyruszając w pierwsze tournee po kraju. W 1920 roku znowu przerwano koncerty, ponieważ cała Orkiestra ze Stanisławem Namysłowskim została powołana do wojska. Po zakończeniu wojny zespół wznowił działalność. W 1925 roku zespół odbył tournee po Stanach Zjednoczonych na zaproszenie Polonii Amerykańskiej. 21 sierpnia 1925 roku zmarł Karol Namysłowski. Stanisław Namysłowski wzbogacał repertuar Orkiestry o najcenniejsze pozycje światowej literatury muzycznej, sam układał program koncertów utrzymując w pierwszej części muzykę ludową-drugą poświęcając muzyce symfonicznej. Do 1939 roku Orkiestra brała udział w podróżach tzw. Tournee wiosennym od połowy kwietnia do końca maja i tournee jesiennym od września do końca października. W czasie okupacji niemieckiej wielu muzyków dostało się do niewoli, a niektórzy zginęli w obozach koncentracyjnych. Stanisław Namysłowski w 1942 roku wyjechał do Warszawy, syn jego Karol został aresztowany i wywieziony do Oświęcimia. W 1944 roku muzycy, którzy ocaleli rozpoczęli pracę pod dyrygenturą Stanisława Bryka i Wacława Splewińskiego pod nazwą Włościańska Orkiestra im. Karola Namysłowskiego. Dali pierwsze koncerty dla wojska i ludności miasta Zamościa. W 1945 r. zespół dostał subwencję Ministerstwa Kultury i Sztuki jako zespół niepełnozatrudniony, objazdowy, zawodowy, muzyczny o charakterze symfonicznym. W grudniu 1945 roku wrócił do Chomęcisk Stanisław Namysłowski i natychmiast podjął starania by uzupełnić zespół, braki instrumentów i materiału nutowego. Już w1946 roku Orkiestra wyruszyła na swoje pierwsze po wojnie tournee po kraju. Na podstawie stałego zezwolenia Ministra Kultury i Sztuki z dnia 21.09.1949 r. zespół mógł koncertować na terenie całego kraju. W latach 1948-1963 funkcję organizatora imprez artystycznych na terenie Polski pełnił Stanisław Demon Roliński, następnie impresario orkiestry został Stefan Kowalik. Prowadzenie kancelarii i księgowości powierzono Józefowi Sochackiemu, z siedzibą kancelarii Orkiestry najpierw przy ul. Konopnickiej 9, potem przy ul. Sadowisko Nr 3 i ul. Dzierżyńskiego 34 w Zamościu. Od 1954 roku Orkiestra działała jako Stowarzyszenie posiadające swój statut i zarejestrowane w PPRN w Zamościu, finansowane poprzez wpływy własne z koncertów i poprzez dotacje z PPRN Wydz. Kultury w Zamościu. Dnia 27.06.1963 r. zmarł Stanisław Namysłowski. Dyrygentem został Czesław Kęstowicz, a sekretarzem Orkiestry Włościańskiej Stefan Kowalik. Orkiestra nawiązała stałą współpracę z Rozgłośnią Polskiego Radia w Lublinie. Od 1.09.1964 roku zorganizowano przy Orkiestrze Studium Muzyczne, które miało kształcić przyszłych muzyków dla zespołu. W 1966 roku Orkiestra obchodziła 85- lecie istnienia, w związku z czym odznaczona została zbiorową odznaką Tysiąclecia Państwa Polskiego. Wówczas została przeniesiona jej siedziba do Powiatowego Domu Kultury w Zamościu przy ul. Partyzantów 19. Od 1967 roku nastąpiły również zmiany na stanowisku dyrygenta i dyrektora Orkiestry tj. Czesława Kęstowicza zastąpił Zbigniew Pawelec, a od 1969 dyrygenturę objął Józef Przytuła, następnie Ryszard Zańko, a od 1977 roku Adam Kowalczyk. W latach 60-tych Stowarzyszenie liczyło 34 członków w tym 30 muzyków. W 1973 r. ich liczba wzrosła do 45 członków w tym 9 kobiet. Jako Stowarzyszenie Orkiestra działała do 1978 roku. W dniu 1 lipca 1978 roku na mocy Zarządzenia Wojewody Zamojskiego Nr 29 została upaństwowiona i przyjęła nazwę "Symfoniczna Orkiestra Włościańska im. Karola Namysłowskiego".[na podstawie wstępu do inwentarza]