1. Referendum ogólnokrajowe, 1987, sygn. 1. 2. Sesje (protokoły z sesji wraz z załącznikami, uchwały i ich realizacja, rejestry uchwał) 1973-1990, sygn. 2-22. 3. Prezydium (protokoły z posiedzeń wraz z załącznikami, postanowienia i ich realizacja) 1973-1990, sygn. 23-34. 4. Komisje (protokoły z posiedzeń komisji wraz z załącznikami, rejestr i realizacja wniosków komisji, protokoły z kontroli), 1973-1990, sygn. 35-58. 5. Radni (spotkania kandydatów na radnych z wyborcami, rejestr wniosków i postulatów wyborców, interpelacje radnych, ewidencja radnych i listy obecności na sesjach), 1973-1990, sygn. 59-71. 6. Roczne plany pracy, 1988-1990, sygn. 72. 7. Sprawozdawczość GUS dotycząca działalności i zmian w składzie osobowym Gminnej Rady Narodowej w Bolesławcu, 1976-1983, sygn. 73. 8. Wybory ławników i członków Kolegium do spraw Wykroczeń, 1986, sygn. 74-75.

Gminna Rada Narodowa w Bolesławcu została powołana na mocy Ustawy z dnia 29 listopada 1972 r. o utworzeniu gmin i zmianie ustawy o radach narodowych (Dz. U. z 1972, nr 49, poz. 312), na podstawie której zniesiono dotychczasowy podział terenów wiejskich na gromady, tworząc jednocześnie gminy jako podstawowe jednostki podziału administracyjno-gospodarczego na terenach wiejskich. Zgodnie z Uchwałą Nr XIX/109/72 Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu z dnia 13 grudnia 1972 r. w sprawie utworzenia gmin w województwie wrocławskim (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu z dnia 15 grudnia 1972, nr 8, poz. 165), Gminna Rada Narodowa w Bolesławcu rozpoczęła swoją działalność z dniem 1 stycznia 1973 r. W skład nowo utworzonej gminy Bolesławiec weszło 29 sołectw: Bolesławice, Bożejowice, Brzeźnik, Chościszowice, Dąbrowa Bolesławiecka, Dobra, Golnice, Kozłów, Kraszowice, Kraśnik Dolny, Kraśnik Górny, Krępnica, Kruszyn, Lipiany, Łaziska, Łąka, Mierzwin, Nowa, Nowa Wieś, Nowe Jaroszowice, Ocice, Otok, Parkoszów, Stara Oleszna, Stare Jaroszowice, Suszki, Trzebień, Trzebień Mały, Żeliszów. W kolejnych latach Gminna Rada Narodowa funkcjonowała na podstawie następujących ustaw: z dnia 22 listopada 1973 r. o zmianie ustawy o radach narodowych (Dz.U. 1973 nr 47, poz. 276), z dnia 31 marca 1977 r. o zmianie ustawy o radach narodowych (Dz.U. 1977 nr 11, poz. 44), z dnia 26 maja 1978 r. o zmianie ustawy o radach narodowych (Dz.U. 1978 nr 14, poz. 61) oraz z dnia 20 lipca 1983 r. o systemie rad narodowych i samorządu terytorialnego (Dz.U. 1983 nr 41, poz. 185). W latach 1973-1975 gmina Bolesławiec administracyjnie znajdowała się w obszarze powiatu bolesławieckiego w województwie wrocławskim. W wyniku wprowadzania nowego podziału administracyjnego kraju na mocy Ustawy z dnia 28 maja 1975 r. o dwustopniowym podziale administracyjnym Państwa oraz o zmianie ustawy o radach narodowych (Dz.U. 1975, nr 16, poz. 91) gmina Bolesławiec z dniem 01 czerwca 1975 r. znalazła się w granicach województwa jeleniogórskiego. Gminna Rada Narodowa jako przedstawicielski organ władzy państwowej i samorządu terytorialnego ludności gminy Bolesławiec wykonywała swoje zadania zgodnie z regulaminem opracowanym na sesjach, za pośrednictwem prezydium, komisji i radnych oraz Naczelnika gminy Bolesławiec jako organu wykonawczego i zarządzającego rady. Gminna Rada Narodowa miała zapewnić wykonywanie na terenie gminy „zadań państwowych oraz wzrost unowocześnienia produkcji ze szczególnym uwzględnieniem produkcji rolnej, rozwój gospodarczy, społeczny i kulturalny gminy, zaspokajanie potrzeb bytowych ludności oraz umocnienie dyscypliny społecznej”[1] Radni byli wybierani na 4-letnią kadencję w wyborach powszechnych, które odbyły się 9 grudnia 1973 r., 5 lutego 1978 r., 17 czerwca 1984 r., 19 czerwca 1988 r. Kadencję rady wybranej w 1978 r. przedłużono do 1984 r. w związku z wprowadzeniem stanu wojennego, a ostatnią skrócono o dwa lata w związku z utworzeniem gminnego samorządu terytorialnego. Liczba radnych w poszczególnych kadencjach wynosiła od 40 do 50 osób. Głównym obowiązkiem radnych było utrzymywanie stałej więzi z wyborcami poprzez informowanie o aktualnej sytuacji gminy, konsultowanie bieżących spraw, upowszechnianie uchwał i mobilizowanie ludności do ich realizacji oraz przyjmowanie postulatów, wniosków i skarg wyborców. Sprawy należące do kompetencji Gminnej Rady Narodowej rozpatrywano na sesjach i rozstrzygano w drodze uchwał. Sesje Gminnej Rady Narodowej były jawne, chyba że przedmiotem sesji miały być sprawy z mocy przepisów objęte tajemnicą państwową lub służbową. Za przygotowanie sesji odpowiadało Prezydium, ustalając projekt porządku obrad, miejsce, dzień i godzinę sesji. Sesję otwierał i prowadził obrady przewodniczący Gminnej Rady Narodowej, a w razie jego nieobecności upoważniony zastępca przewodniczącego. Gminna Rada Narodowa mogła obradować i podejmować uchwały przy obecności co najmniej połowy ogólnej liczby radnych (quorum). Zgodnie z Regulaminem w ciągu 3 miesięcy od rozpoczęcia kadencji Gminna Rada Narodowa uchwalała ramowy program działania na okres całej kadencji, określając w nim główne kierunki pracy i sposoby realizacji poszczególnych zadań. Na ostatniej sesji w roku uchwalano plan pracy na rok następny, w którym określano liczbę sesji (minimum 4 w ciągu roku), podstawowe tematy obrad oraz ważniejsze zadania prezydium, komisji, radnych, naczelnika, a także innych jednostek organizacyjnych podporządkowanych Gminnej Radzie Narodowej. Na pierwszej uroczystej sesji Gminnej Rady Narodowej w Bolesławcu, która odbyła się 3 stycznia 1973 r. wybrano Przewodniczącego Gminnej Rady Narodowej – Władysława Kobielnika oraz Zastępcę Przewodniczącego Gminnej Rady Narodowej - Albina Kuleszę. Przewodniczący Gminnej Rady Narodowej wraz z zastępcą (od 19 grudnia 1973 r. dwoma zastępcami [2]) i czterema przewodniczącymi Komisji stałych (od 29 czerwca 1984 r. jako piąty występował Przewodniczący nowo powołanej Komisji do spraw Samorządu[3]) stanowili Prezydium Gminnej Rady Narodowej. Posiedzenia Prezydium odbywały się w miarę potrzeb, jednak nie rzadziej niż raz w miesiącu, pod kierownictwem Przewodniczącego. Prezydium reprezentowało Radę na zewnątrz i organizowało jej pracę - w szczególności ustalało projekty rocznych planów pracy Rady, przygotowywało i zwoływało sesje, organizowało działalność komisji w zakresie wykonywania kontroli społecznej i koordynowało ich pracę, udzielało radnym pomocy w wykonywaniu mandatu, czuwało nad zabezpieczeniem praw radnych i członków komisji oraz składało Radzie informacje o swojej pracy. Również na pierwszej sesji po wyborach, która odbyła się 3 stycznia 1973 r. Rada podjęła Uchwałę nr I/3/73 w sprawie powołania Komisji stałych Gminnej Rady Narodowej i ustalenia ich składu liczbowego. Powołano 4 komisje stałe: 1. Komisja Planu, Budżetu i Finansów oraz spraw Komunalnych i Zaopatrzenia o składzie liczbowym 23 członków. Na Przewodniczącego wybrano Kazimierza Lachowicza. 1. Komisja Rolnictwa o składzie liczbowym 23 członków. Na Przewodniczącego wybrano Edwarda Olejnika. 2. Komisja Oświaty, Kultury i Spraw Socjalnych o składzie liczbowym 23 członków. Na Przewodniczącego wybrano Stanisława Słowińskiego. 3. Komisja Ładu i Porządku Publicznego o składzie liczbowym 23 członków. Na Przewodniczącego wybrano Antoniego Sajewicz [4]. Do głównych zadań komisji stałych Gminnej Rady Narodowej jako organów kolegialnych, opiniodawczych, doradczych i kontrolnych należało: czuwanie nad realizacją uchwał Gminnej Rady Narodowej, utrzymywanie stałej łączności z mieszkańcami gminy i organizacjami społecznymi działającymi na terenie gminy, kształtowanie socjalistycznych zasad współżycia społecznego mieszkańców gminy, kontrola nad przestrzeganiem dyscypliny społecznej, porządku i bezpieczeństwa publicznego. Komisje działały w oparciu o roczny plan pracy zatwierdzany przez Prezydium Gminnej Rady Narodowej. Komisje zgodnie z planem pracy odbywały posiedzenia, na których rozpatrywały sprawy odniesione do swojej właściwości oraz podejmowały rozstrzygnięcia uchwalając opinie i wnioski. Prezydium w każdym czasie mogło polecić zwołanie posiedzenia komisji. Posiedzenia komisji były prawomocne, gdy uczestniczyła w nim co najmniej połowa osób wchodzących w skład komisji. Naczelnik Gminy, będący zarówno organem wykonawczym i zaradzającym gminnej rady narodowej oraz jednoosobowym organem administracji państwowej, podejmował działania zapewniające wykonanie uchwał rady narodowej i postanowień jej prezydium oraz składał coroczne sprawozdania z wykonania planu społeczno-gospodarczego rozwoju gminy oraz budżetu. Naczelnik wykonywał swoje zadania przy pomocy podległego mu Urzędu Gminy i kierowników zakładów podporządkowanych Gminnej Radzie Narodowej, a w przypadku oświaty przy pomocy gminnego dyrektora szkół [5]. Wyboru Naczelnika Gminy Bolesławiec dokonywała Gminna Rada Narodowa w głosowaniu tajnym, bezwzględną większością głosów spośród kandydatów przedstawionych przez Prezydium Gminnej Rady Narodowej w porozumieniu z wojewodą. Gminna Rada Narodowa w Bolesławcu zaprzestała swoją działalność 27 maja 1990 roku na podstawie trzech Ustaw z dnia 8 marca 1990 roku: 1. o zmianie Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej, 2. o samorządzie terytorialnym, 3. o ordynacji wyborczej do rad gmin. (Wszystkie opublikowane w jednym Dzienniku Ustaw: Dz. U. 1990, nr 16, poz. 94, 95, 96). Kompetencje Gminnej Rady Narodowej w Bolesławcu przejęła Rada Gminy w Bolesławcu. Przypisy: [1] Zob. art. 65c. ust. 1. Ustawa z dnia 29 listopada 1972 r. o utworzeniu gmin i zmianie ustawy o radach narodowych (Dz. U. z 1972 r. nr 49, poz. 312) [2] Uchwała nr I/3/73 Gminnej Rady Narodowej w Bolesławcu z dnia 19 grudnia 1973 o wyborze zastępców Przewodniczącego Gminnej Rady Narodowej w Bolesławcu – Bogumiła Żurka i Józefa Pochwały, APWrOB, GRNwBc, sygn. 3 s. 8. [3] Uchwała nr I/4/84 Gminnej Rady Narodowej w Bolesławcu z dnia 29 czerwca 1984 r. w sprawie ustalenia liczby i rodzajów stałych Komisji Gminnej Rady Narodowej w Bolesławcu. APWrOB, GRNwBc, sygn. 10 s. 18 [4] Uchwała I/3/73 Gminnej Rady Narodowej w Bolesławcu z dnia 3 stycznia 1973 r. w sprawie powołania Komisji stałych Gminnej rady narodowej i ustalenia ich składu liczbowego APWrOB, GRNwBc, sygn. 2 s. 35 [5] Szczegółowe zadania naczelnika Gminy zob. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 18 sierpnia 1978 r. w sprawie statusu naczelnika gminy. (Dz. U. 1978 nr 20 poz. 89).