1. Dokumenty /1317-1592/ Akta kupna sprzedaży i ich potwierdzenia, darowizny czynszów i nieruchomości, testamenty, mandaty i polecenia władz świeckich i duchownych, poświadczenia wcześniejszych dokumentów, sprawy dot. rozwoju handlu, szpitalnictwa, przywileje miejskie i ich potwierdzenia, dokumenty prawego urodzenia, obligacje i zadłużenia, wyroki sądowe, sporne sprawy majątkowe i graniczne, zniesienie władzy starosty w Lwówku i okręgu lwóweckim, sprawy sądownicze. 2. Księgi /I poł. XIVw. - 1540/ Księga landrechtu i miejska "Stadtbuch".

W 1217 r. książę Henryk I Brodaty nadał miastu prawa magdeburskie. W tym czasie w okolicach miasta eksploatowano złoto i srebro. W mieście krzyżowały się bardzo ważne szlaki handlowe z Rusi na zachód Europy. W 1233 r. w mieście funkcjonowała komora celna. W poł. XIII w. wybudowano tu ratusz. Miejscowy kościół parafialny, Najświętszej Marii Panny należał w średniowieczu do joannitów. W mieście był też klasztor franciszkanów (od 1234 r.). Przywilej menniczy z 1326 r. nadał miastu przywilej bicia własnej monety. W 1334 r. wykupiono wójtostwo. W XVI w. miasto było ośrodkiem luteranizmu. Miejscowy humanista Stanisław Sauer zapisał katedrze wrocławskiej swą bibliotekę liczącą 388 woluminów. Rozkwit miasta, związany z płóciennictwem i sukiennictwem, przypadł na wiek XVI. Przed 1618 r. należało do najludniejszych na Śląsku. W czasie wojny trzydziestoletniej padło ofiarą grabieży wojsk cesarskich i szwedzkich. Miasto zostało całkowicie zburzone i obrabowane. Powolny wzrost ośrodka przyniósł w XVIII w. rozwój przędzalnictwa. Połączenie kolejowe z Gryfowem Śl. Lwówek otrzymał dopiero w 1885 r., w 1895 r. do Złotoryi, w 1904 r. do Zebrzydowej i Siedlęcina. Przed II wojną miasto było małym ośrodkiem administracyjnym i przemysłowym.

Rewindykowano w całości w 1980 z NRD