sekcja końska, secja budowlana, sekcja zdrowia publicznego

Komitety Ratunkowe zaczęły swą działalność jesienią 1915 roku kontynuując pracę istniejących od początku I wojny światowej komitetów obywatelskich. Celem ich było niesienie pomocy osobom w trudnej sytuacji Syciowej. Była to pomoc żywnościowa dostarczanie odzieży i zapomóg pienięSnych. W tym celu też powstawały wówczas przytułki, schroniska, ochronki, tanie jadłodajnie, piekarnie, hurtownie. Komitety Ratunkowe starały się służyć również pomocą medyczną przede wszystkim na obszarach ogarniętych przez wojnę. W miejsce rozwiązanego Centralnego Komitetu Obywatelskiego powstały 2 centralne – 11 listopada 1915 roku utworzono Główny Komitet Ratunkowy w Lublinie, a 1 stycznia 1916 roku Radę Główną Opiekuńczą w Warszawie. Organami niższego szcebla były komitety ziemi (na terenie dawnych guberni) komitety powiatowe, gminne i miejskie. W ich działalnośc angażowali się głównie członkowie rozwiązanych Komitetów Obywatelskich.

zespół powstał w wyniku wyłączenia akt z zespołu Akta szkół, sądów, organizacji gospodarczych, kulturalnych, politycznych spuścizn powiatu sandomierskiego - zbiór szczątków zespołów