Akta notarialne, repertoria, skorowidz. Akta notarialne dot. kupna, sprzedaży, darowizn, testamentów, weksli, poświadczeń itp.

Instytucja notariatu wzorowana na systemie francuskim została wprowadzona w Księstwie Warszawskim ustawą notarialną z roku 1808. Ustawa określała obowiązki notariuszy jako urzędników publicznych, ustanowionych do przyjmowania aktów i kontraktów, którym strony chciały nadać cechę autentyczności. Ustawy hipoteczne z lat 1818 i 1819 wprowadziły nieduże zmiany polegające m. in. na zmianie nazwy notariuszów powszechnych na tytuły rejentów okręgowych. Organizacja i kompetencje notariatu, oparte na wzorach francuskich przetrwały do r. 1876, czyli wprowadzenia na terenie Królestwa Polskiego ustawy notarialnej dla cesarstwa z roku 1866. Wprowadzono wymóg języka rosyjskiego. Po upływie roku księgi aktowe składane były w archiwum hipotecznym. Wprowadzono tytuł notariuszy przy wydziałach hipotecznych sądów okręgowych oraz notariuszy przy kancelariach hipotecznych sądów pokoju zamiast rejentów okręgowych.