W miarę rozwoju sztuki kinematograficznej na mapie kulturalnej Lublina coraz większe znaczenie miały kino-teatry. Ich działalność można określić jako hybrydową, z jednej strony prezentowano w nich projekcje filmowe, a z drugiej wystawiano sztuki, rewie, kabarety czy wodewile, z grającymi na żywo przed publicznością aktorami z pierwszej półki ówczesnej sceny artystycznej. W Lublinie funkcjonowało sześć tego typu obiektów, a spośród tego grona największe i najbardziej znaczące były dwa – „Corso” i „Apollo”. Obydwa wyróżniały się nowoczesnością, przestronnością i nieszablonowymi metodami przyciągania uwagi. Szczególnie „Apollo” miało w tym aspekcie sporo do zaoferowania. Znajdowało się ono przy ul. Szpitalnej 6 (obecnie Peowiaków 6). Potencjalnych klientów zachęcało niewątpliwie eleganckie wnętrze, komfort podczas seansów czy bogaty repertuar filmowy i sceniczny. Przed wejściem jarzył się przykuwający uwagę migający neon, a w czasie przerw obsługa rozpylała wodę kolońską. Kino to miało jeszcze jeden bardzo ważny aspekt historyczny. W dniu 28 stycznia 1930 r. wyemitowano pierwszy w pełni udźwiękowiony film w Lublinie. Był nim „Upadły Anioł”, produkcja wytwórni „Paramount Pictures” z Nancy Carrol i gwiazdą kina amerykańskiego lat 30. i 40. Garrym Cooperem. W formule pełni udźwiękowionej wyświetlano też inne filmy. Były to m.in. amerykański „Człowiek z tłumu” z Jamesem Murrayem i Eleonorą Bortman, czy też kinowy hit „Władczyni miłości” z Gretą Garbo. Oferta obejmowała nie tylko zagraniczne arcydzieła, ale również i polskie perły kinematografii. „Tajemnica przystanku tramwajowego” z Jadwigą Smosarską, Józefem Węgrzynem i Junoszą Stępowskim czy też „Spowiedź uczciwej kobiety” z udziałem samej Poli Negri, to tylko kilka z przykładów świadczących o bogatej ofercie kina „Apollo”. Zaprezentowane materiały te znajdują się w zespole nr 22 Akta miasta Lublina, 1918-1939, sygn. 4149 i 4151.