Historia wodociągów i kanalizacji w Opolu rozpoczęła się pod koniec XIX wieku wraz z dynamicznym rozwojem miasta oraz rosnącymi potrzebami mieszkańców. Wcześniej mieszkańcy korzystali głównie z przydomowych studni oraz wód Odry i jej dopływów, jednak rozwój przemysłu i wzrost liczby ludności wymagały stworzenia nowoczesnego systemu zaopatrzenia w wodę i odprowadzania ścieków. W latach 1894–1895 na terenach należących do miejskiej komisji wodociągowej przeprowadzono pierwsze próbne odwierty. Badania wykonał inżynier Walter Pfeffer z Halle nad Saalą, który w 1895 roku wykonał odwiert o głębokości 72 metrów. Testy potwierdziły obecność wysokiej jakości wód podziemnych. Próbne pompowanie wykazało wydajność około 500 litrów wody na minutę, a analiza potwierdziła, że woda była bakteriologicznie czysta i nadawała się do spożycia. Na podstawie uzyskanych wyników podjęto decyzję o budowie nowoczesnych wodociągów miejskich. Prace rozpoczęły się w sierpniu 1896 roku, a już 3 lipca 1897 roku uruchomiono pierwszą część systemu zaopatrującego wyżej położone części miasta. Pod koniec tego samego roku ukończono całą instalację wraz z siecią rur, pompami i urządzeniami pomocniczymi. W kolejnych latach system był intensywnie rozwijany. W 1901 roku ukończono nową studnię wierconą, która miała zwiększyć wydajność wodociągów. W związku z rosnącym zapotrzebowaniem na wodę rozpoczęto także budowę głębokiego odwiertu o głębokości ponad 600 metrów. Było to bardzo nowoczesne przedsięwzięcie jak na początek XX wieku. Po zakończeniu prób pompowania w 1902 roku nowa instalacja została podłączona do miejskiej sieci wodociągowej. Badania chemiczne wykazały bardzo dobrą jakość wody – nie stwierdzono obecności szkodliwych substancji, a woda zawierała jedynie niewielkie ilości żelaza i manganu. Równolegle rozwijała się kanalizacja miejska. Początkowo obejmowała centrum Opola i służyła do odprowadzania ścieków oraz wód opadowych. Rozbudowa kanalizacji znacząco poprawiła warunki sanitarne i ograniczyła ryzyko epidemii chorób zakaźnych. W XX wieku wodociągi i kanalizacja były systematycznie modernizowane i rozbudowywane wraz z rozwojem miasta. Po II wojnie światowej odbudowano zniszczoną infrastrukturę, a w kolejnych dekadach powstawały nowe sieci wodociągowe, przepompownie oraz oczyszczalnie ścieków.