Wyspa Bolko, położona malowniczo pomiędzy Kanałem Ulgi, rzeką Odrą i pozostałością Kanału Wińskiego, od ponad stulecia stanowi ulubione miejsce wypoczynku mieszkańców Opola i turystów. Ta wyjątkowa przestrzeń łączy w sobie bogatą historię, urokliwe, zacienione alejki oraz cenne walory przyrodnicze. Nazwa wyspy wywodzi się od zdrobnienia imienia księcia Bolesława I, który rządził miastem w latach 1281–1313. To właśnie ten władca w 1313 roku podarował tutejszy lasek zwany Kampą mnichom z klasztoru minorytów. Początek nowoczesnej historii tego miejsca przypada na 1910 rok, kiedy to z inicjatywy nadburmistrza dr. Augusta Neugebauera miasto wykupiło wyspę z rąk prywatnych. Andreas Ulbrich, miejski ogrodnik, zaprojektował tu park ludowy w stylu angielskim, którego uroczyste otwarcie odbyło się 8 czerwca 1913 roku. Na pamiątkę tego wydarzenia na wyspie do dziś stoi ważący ponad dwie tony granitowy głaz. W okresie międzywojennym wyspa stała się ważnym centrum rekreacyjnym i turystycznym. Powstała tu restauracja, schronisko młodzieżowe, a na stawie można było pływać eleganckimi łódkami i gondolami. Największym wydarzeniem było otwarcie w 1932 roku ogrodu zoologicznego. Wśród jego pierwszych atrakcji znalazły się m.in. lwy berberyjskie, niedźwiedzie polarne i brunatne oraz białe i różowe flamingi. Po zniszczeniach wojennych obiekt został odnowiony i ponownie udostępniony zwiedzającym 22 lipca 1953 roku dzięki wysiłkowi Społecznego Komitetu Odbudowy. Współcześnie Wyspa Bolko jest chętnie odwiedzana przez spacerowiczów i rowerzystów. Dzięki przebudowie w 2011 roku park zyskał dodatkowe połączenie z Parkiem Nadodrzańskim za pomocą mostu spacerowego, tworząc spójny i atrakcyjny teren rekreacyjny w sercu Opola.