Powyższe dokumenty z zespołu Urząd Wojewódzki Lubelski, seria 5.5, sygn. 1483, stanowią przykład dawnej metody kopiowania zwanej cyjanotypią. Jest to historyczna technika fotograficzna wykorzystująca światłoczułość soli żelaza, charakteryzująca się monochromatycznym obrazem w odcieniu błękitu pruskiego. Cyjanotypia została wynaleziona przez Sir Johna Herschela i opisana w 1842 roku, a po raz pierwszy zastosowano ją do ilustracji alg w publikacji Anny Atkins. Na szerszą skalę technika ta zaczęła być wykorzystywana po 1872 roku, kiedy paryski producent Marion et Cie rozpoczął sprzedaż papieru ferro-prussiate, czyli gotowego, światłoczułego papieru przeznaczonego do wykonywania kopii cyjanotypowych planów. Do około połowy XX wieku cyjanotypię stosowano w reprografii jako metodę kopiowania dokumentów, map i planów, czego śladem jest funkcjonujący do dziś w architekturze termin „blueprint” („niebieska odbitka”), oznaczający plan. [MAP]