Na przestrzeni lat, medycyna czy też sztuka leczenia była na różnym poziomie, lecz na pewno nie można powiedzieć o nim, że był on wysoki. Przełom nastąpił dopiero pod koniec XIX w., kiedy to starano się lepiej diagnozować pacjentów, dobierać odpowiednie terapie, a także dzięki postępowi w dziedzinie farmacji przepisywać nowe leki. Zwracano również coraz więcej uwagi na profilaktykę i higienę. Niestety mimo poprawy w zakresie nauk medycznych, koszty leczenia wciąż były bardzo duże. Wielu ludzi nie było po prostu stać na leczenie, toteż korzystali oni z pomocy medycznej innego rodzaju. W sukurs tym potrzebom przychodziła tzw. medycyna ludowa, praktykowana przez znachorów czy zielarki, ale również zakonników, u których tradycje ziołolecznicze były przekazywane z pokolenia na pokolenie. Zaprezentowany tutaj rękopis jest właśnie takim przykładem. Jego autorem jest najprawdopodobniej Antoni Mikoszewski, prawnik, chemik i wynalazca żyjący na kresach w XIX w. W swoich rękopisach zawarł wiele porad medycznych oraz receptur, które skrzętnie przepisywał bądź też samemu opracowywał. Skany pochodzą z rękopisu znajdującego się w zespole Archiwum Brezów z Siekierzyniec o sygnaturze 47.