Powyższy album z zespołu Akta miasta Lublina, seria 7, sygnatura 4148 ilustruje roboty publiczne w 1939 r. finansowane przez Fundusz Pracy w Lublinie. Funduszu Pracy był instytucją która w okresie II Rzeczypospolitej podejmowały działania na rzecz walki z bezrobociem. Dnia 16 stycznia 1919 r. powstało Ministerstwo Robót Publicznych. Pierwsze prace w Lublinie, obejmujące regulację dróg, m.in. ulicy Łęczyńskiej oraz terenów na Czechowie, z udziałem około 800 robotników, rozpoczęły się wiosną 1919 roku. W latach 20. XX w. bezrobotnych zatrudniano m.in. przy naprawie bruków, wyrobie płyt chodnikowych, budowie kanałów na Kośminku i Czwartku, czyszczeniu koryt rzek Czerniejówki i Czechówki oraz regulacji Alei Racławickich. W ramach robót publicznych w Lublinie w 1931 r. zatrudniano 941 bezrobotnych, a w 1932 r. – 768 osób. Z kolei 1 kwietnia 1933 r., na mocy ustawy z dnia 16 marca 1933 r., powołano instytucję pod nazwą Fundusz Pracy. W następnych latach Zarząd Miejski m. Lublina otrzymywał z Funduszu Pracy pożyczki przeznaczone na budowę kilkunastu ulic, regulację rzeki Bystrzycy oraz inne inwestycje. Liczba zatrudnionych bezrobotnych w mieście dochodziła wówczas do 1640 osób (lipiec 1936 r.). Fundusz Pracy określał system zatrudnienia oraz stawki wynagrodzeń w zależności od kwalifikacji pracowników. Wspomniana instytucja, jak również wcześniejsze „roboty publiczne” przyczyniały się do poprawy warunków życia pozostających bez pracy lublinian oraz do łagodzenia skutków kryzysu gospodarczego okresu międzywojennego.